**Washington'dan yapılan 2 milyar dolarlık devasa insani yardım paketi, uluslararası yardımın geleceği ve jeopolitik çıkarlar arasındaki karmaşık ilişkiyi yeniden gündeme getirdi. ABD Dışişleri Bakanlığı'nın duyurduğu bu yeni yardım, Birleşmiş Milletler'in (BM) yardım mekanizmalarında köklü değişiklikler yapılması ve israfın önlenmesi şartına bağlandı. Ancak, yardımın sadece 17 ülkeyle sınırlandırılması, özellikle Afganistan ve Yemen gibi uzun süredir devam eden krizlerin listede yer almaması, yardımın siyasallaştığı endişelerini beraberinde getirdi.**
ABD'nin bu yeni yaklaşımı, fonların BM İnsani İşler Koordinasyon Ofisi (OCHA) tarafından yönetilecek ortak bir havuz üzerinden aktarılmasını öngörüyor. Bu, önceki dağıtım modellerinden önemli bir sapma olarak görülüyor. Destekleyenlere göre bu adım, operasyonları daha akıcı hale getirecek ve hesap verebilirliği artıracak. Ancak bağımsız araştırmacı Themrise Khan gibi eleştirmenler, bu kontrol yoğunluğunun BM'yi Amerikan dış politikasına aşırı bağımlı hale getirebileceği endişesini taşıyor. Khan'a göre bu sistem, BM'nin objektif insani değerlendirmeler yapma kapasitesini tehlikeye atabilir ve "tek bir güce boyun eğme" riskini doğurabilir.
Bu duyurunun zamanlaması, Batı Afrika'daki siyasi gelişmelerle de örtüşüyor. Gine'de hafta sonu yapılan başkanlık seçimlerini cunta lideri Mamady Doumbouya'nın kazandığı ilan edildi. Ancak bu zafer, muhalefetin boykot çağrıları ve seçimlerin meşruiyetine dair ciddi şüphelerle gölgelendi. Doumbouya'nın, daha önce sivil yönetime dönüş taahhüdüne rağmen cumhurbaşkanlığına aday olması da eleştirilerin odağında. Afganistan ve Yemen'in yardım öncelikleri listesinden çıkarılması, Sudan, Haiti, Demokratik Kongo Cumhuriyeti ve bazı Latin Amerika ülkelerinin dahil edilmesiyle birlikte, Washington'ın stratejik çıkarlarının insani kaynak dağılımını ne denli etkileyebileceğini gözler önüne seriyor.
ABD'nin bu yardım stratejisi, hem olumlu hem de olumsuz yönleriyle derin tartışmalara yol açıyor. Bir yandan, yardım sektöründeki verimliliği artırma ve israfı azaltma hedefi takdire şayan. Ancak diğer yandan, fonlara getirilen katı şartlar ve dar ülke odaklılık, uluslararası insani kuruluşların özerkliği ve tarafsızlığı hakkında ciddi soruları beraberinde getiriyor. BM sisteminin, insani ihtiyaçların bağımsız bir hakemi olmaktan ziyade, Amerikan dış politikasının bir aracı olarak algılanması, küresel ölçekte güvenilirliğini ve etkinliğini zedeleyebilir. Ciddi ve uzun süreli krizlerle boğuşan ülkelerin, ihtiyaçlarına rağmen dışarıda bırakılması, politik olarak daha hassas bir yaklaşıma geçildiğini gösteriyor. Gine'deki tartışmalı seçim süreci de siyasi istikrar, seçim bütünlüğü ve uluslararası desteğin adil dağılımı arasındaki karmaşık ilişkiyi bir kez daha ortaya koyuyor.