Uluslararası sahnede deprem etkisi yaratan bir gelişmeyle, Amerika Birleşik Devletleri güçleri Venezuela Devlet Başkanı Nicolás Maduro ve eşi Cilia Flores'i gözaltına aldı. Venezuela'da yürütülen önemli bir askeri operasyonun ardından çiftin ülkeyi terk ettiği ve New York'ta uyuşturucuyla bağlantılı suçlamalarla karşı karşıya kaldığı bildiriliyor. ABD, Venezuela'da istikrarlı bir geçiş süreci sağlanana kadar ülkenin yönetimini üstleneceğini duyurdu. Bu hamle, küresel çapta kutuplaşmış tepkilere neden oldu.
Sabaha karşı Caracas'tan başlatıldığı belirtilen "büyük çaplı bir darbe" olarak tanımlanan baskın, Venezuela lideri ve eşinin operasyonla çıkarılmasıyla sonuçlandı. Yasal işlemler için ABD'ye nakledilmeleri, egemen bir devletin iç işlerine yönelik emsal teşkil etmeyen bir müdahale anlamına geliyor. ABD'nin gerekçesi, iddia edilen yasa dışı faaliyetlerle mücadele etmek ve yetkililer, "güvenli, düzgün ve sağduyulu bir geçiş" sağlamayı hedeflediklerini belirtiyor. Bu açıklama, Venezuela hükümetine yakın bir dizi ülke tarafından sert muhalefetle karşılandı.
Çin, sert bir açıklamayla, egemen bir devlete ve devlet başkanına karşı güç kullanımını derin bir şok ve net bir kınama ile değerlendirdi. Bu eylemi uluslararası normların kabul edilemez bir ihlali olarak nitelendiren Pekin'e Rusya da benzer bir tepki göstererek operasyonu silahlı saldırı olarak niteledi. İran ise Venezuela'nın ulusal egemenliğinin bariz bir ihlali olduğunu savundu. Bu tepkiler, Venezuela'nın geleneksel müttefiklerinin ABD eylemini güç aşırımı olarak görmesiyle derinleşen jeopolitik bir ayrışmayı gözler önüne seriyor.
Komşu Latin Amerika ülkelerinde de sarsıcı yankılar hissediliyor. Brezilya Devlet Başkanı Luiz Inacio Lula Da Silva, uluslararası hukuku hiçe sayan tek taraflı müdahalelerin küresel anarşiye yol açabileceği uyarısında bulundu. Kolombiyalı mevkidaşı Gustavo Petro, bu hamleyi Latin Amerika egemenlik kavramına yönelik bir saldırı olarak kınarken, Küba Devlet Başkanı Miguel Diaz-Canel bunu "suçlu bir saldırı" olarak niteledi. Bu açıklamalar, karmaşık sosyo-politik zorluklarla boğuşan bir bölgede daha fazla istikrarsızlaşma potansiyeline dair derin endişeleri vurguluyor.
Bu tablonun tam tersine, Birleşik Krallık'ın duruşu belirgin şekilde farklıydı. Başbakan Keir Starmer, hükümetinin Maduro yönetiminin sonunu yas tutmayacağını belirterek rejim değişikliğine örtülü bir onay verdi. Diplomatik duruşlardaki bu ayrılık, uluslararası bölünmeleri daha da keskinleştiriyor.
Birleşik Krallık'taki Venezuela sürgün topluluğunda ise haberler, karmaşık duygularla karşılandı. Bu topluluğun bir üyesi olan Cinzia de Santis, ilk tepkisinin "Oh be, gitti!" şeklinde bir rahatlama olduğunu belirtti. Rejimin baskıcı doğasını kabul ederek, birçok kişinin hissettiği derin bir özgürlük duygusunu dile getiren de Santis, "Korku, açlık, işkence, baskı üzerine kurulu bir sistem çökmeye başladığında rahatlamamak imkansız," dedi. Ancak bu rahatlama, kullanılan yöntemler ve yabancı askeri güçlerin varlığına dair endişelerle dengeleniyor ve küresel çapta yankılanan ulusal egemenlik kaygılarını yansıtıyor. Bu cüretkar ABD hamlesinin Venezuela'nın siyasi manzarası ve uluslararası ilişkileri üzerindeki uzun vadeli etkileri, yoğun inceleme ve önemli bir belirsizlik konusu olmaya devam ediyor.