ABD Başkanı Donald Trump'ın ateşkes ilan ettiğini duyurmasına rağmen, Tayland ile Kamboçya arasındaki sınır çatışmaları tüm hızıyla devam ediyor. İki ülke yetkilileri, Washington yönetiminin açıklamasını doğrudan yalanlayarak, bölgedeki durumun hiç de sanıldığı gibi olmadığını gözler önüne serdi. Yaşananlar, uluslararası diplomasinin çıkmaz sokaklarını ve bölgesel gerilimlerin ne denli kırılgan olduğunu bir kez daha hatırlattı.
İki komşu ülke arasında 8 Aralık'ta yeniden alevlenen çatışmalar, Kuala Lumpur'da sadece iki ay önce varılan ve Malezya Başbakanı Anwar İbrahim'in kolaylaştırıcılığında imzalanan barış anlaşmasını adeta yerle bir etti. O kırılgan umut ışığının sönmesiyle birlikte, askeri operasyonların boyutu ve insani bedel de katlanarak arttı. Yetkililer, en az yirmi can kaybı ve yaklaşık iki yüz yaralının yanı sıra, her iki taraftaki sınır köylerinden tahmini altı yüz ila yedi yüz bin sivilin büyük bir göç hareketiyle yerinden olduğunu bildiriyor.
Diplomatik kriz, 12 Aralık Cuma akşamı daha da ilginç bir hal aldı. Başkan Trump, Tayland ve Kamboçya liderlerinin derhal yürürlüğe girecek bir ateşkese razı olduklarını ilan etti ve tarafları önceki barış çerçevesine dönmeye çağırdı. Ancak bu açıklama, Bangkok ve Phnom Penh'den gelen yanıtlarla neredeyse anında çürütüldü. Tayland Başbakanı Anutin Çarnvirakul, sert bir dille "Tayland, topraklarımıza ve halkımıza yönelik artık bir zarar ve tehdit hissetmeyene kadar askeri harekatları sürdürecektir" ifadelerini kullandı. Kamboçya tarafı ise Cumartesi sabahına kadar devam eden, Thmor Da ve Koh Kong bölgelerini hedef alan saldırıları belgeledi.
Askeri taktikler gözle görülür biçimde sertleşti. Tayland silahlı kuvvetleri, F-16 savaş uçaklarıyla hava saldırıları düzenlemenin yanı sıra deniz topçusunu da devreye soktu. Kamboçyalı kaynaklar, bu uçaklardan atılan çok sayıda bomba ve bir Tayland gemisinden açılan onlarca top mermisinden bahsetti. Saldırıların otel ve kumarhane gibi sivil altyapıya da zarar verdiği aktarıldı. Kamboçya hükümeti, barışçıl bir çözüm tercihini dile getirmekle birlikte, son çatışmaları kimin başlattığını tespit etmek için bağımsız bir doğrulama çağrısında bulundu ve Tayland'ı saldırganlık ve mayın kullanmakla suçladı.
Bir süper gücün diplomatik açıklamasının bu şekilde alenen yalanlanması, anlaşmazlığın karmaşıklığını ve öngörülemezliğini gözler önüne seriyor. Bangkok'un, Washington'a çatışmayı taret görüşmeleriyle bağlamaması yönündeki üstü kapalı uyarısı da ikili ilişkilerdeki gerilimin ipuçlarını veriyor. Kısa vadeli görünüm karamsar; askeri hedefler diplomasinin önüne geçmiş durumda. Yaşanan büyük çaplı yerinden edilme ve altyapı hasarı, yaklaşan ağır bir insani krize işaret ediyor. Tüm bu gelişmeler, samimi bir ateşkes sağlansa dahi, bu köklü sınır anlaşmazlığında kalıcı çözüme giden yolun son derece engebeli ve belirsiz olduğunu gösteriyor.