Başkan Donald Trump'ın dış politikadaki alışılmadık yöntemleri bu hafta yine gündemi belirledi. Trump, bir yandan kendi yönetiminin iktidardan indirmek için her yolu denediği Venezuela lideri Nicolás Maduro ile telefon görüşmesi yaptığını doğrularken, diğer yandan Rusya-Ukrayna savaşına dair tartışmalı yorumlar yaparak geleneksel diplomasi kurallarını bir kez daha görmezden geldi. Bu paralel diplomasi hatları, Trump'ın dış ilişkilerde sıklıkla devlet aygıtını ve resmi pozisyonları atlayarak kişisel temasları ön plana çıkaran yaklaşımının tipik bir yansıması.
Maduro ile yapılan görüşme, özellikle çarpıcı bir tezat oluşturuyor. ABD, Venezuela'ya yönelik baskıyı tırmandırarak Karayipler'e donanma göndermiş, uyuşturucu kaçakçılığı şüphesiyle gemilere askeri müdahalelerde bulunmuştu. Washington yönetimi, muhalif lider Juan Guaidó'yu ülkenin meşru lideri olarak tanıyor ve Maduro rejimini uyuşturucu ticareti ve insan hakları ihlalleriyle suçlayarak ağır yaptırımlar uyguluyor. Trump'ın daha önce Venezuela hava sahasını kapatma tehdidinde bulunduğu da biliniyor. Tüm bu sert tavra rağmen gerçekleşen görüşmeyi soran gazetecilere, "Bu konuda yorum yapmak istemiyorum. Cevap evet," diyerek kısa ve net bir onay verdi.
Diplomasi masasının diğer tarafında ise Ukrayna gerilimi var. Florida'da gerçekleşen ve kritik olarak nitelenen uzun soluklu ABD-Ukrayna heyetler toplantısından somut bir sonuç çıkmadı. Toplantının ardından açıklama yapan Trump, "Rusya'nın bu savaşı bitirmek istediğini düşünüyorum, Ukrayna'nın da bitirmek istediğini biliyorum," diyerek müzakere yoluyla bir anlaşma ihtimaline ihtiyatlı bir iyimserlikle yaklaştı. Ancak Başkan, barış umutlarını Ukrayna'nın iç işlerine dair bir yorumla birleştirdi. Ülkedeki enerji sektöründe yürütülen büyük bir yolsuzluk soruşturmasının müzakerelere zarar verdiğini iddia etti. Söz konusu soruşturma, Florida görüşmelerinden sadece günler önce Cumhurbaşkanı Volodymyr Zelenskyy'in kilit danışmanı Andriy Yermak'ın görevden alınmasına yol açmıştı. Trump'ın iç yolsuzlukla mücadele çabalarını uluslararası diplomasiyle ilişkilendirmesi, zaten hassas olan savaş diyaloğuna yeni ve karmaşık bir boyut ekledi.
Bu gelişmelerin anlamı çok katmanlı. İçeriği açıklanmayan Maduro görüşmesi, Venezuela'ya yönelik 'maksimum baskı' stratejisini baltalama riski taşıyor. Hem müttefikler hem de Venezuela muhalefeti arasında kafa karışıklığına neden olabilir. Ukrayna konusundaysa, Başkan'ın barış görüşmelerini iç soruşturmalarla harmanlaması, köklü bir savaşın basite indirgenmesi olarak algılanabilir ve gelecekteki müzakerelerin dinamiklerini etkileyebilir. Bu ikili diplomasi manzarası, dış politikada geleneksel bürokratik kanallar yerine kişisel başkanlık angajmanının öncelendiği bir yaklaşımı teyit ediyor. Gözlemciler ise, bu yüksek riskli konuşmaların arkasındaki uzun vadeli stratejik tutarlılığı anlamak için kulisleri ve açıklamaları dikkatle izlemeye devam edecek.