**LEFKOŞA, KIBRIS** – 2025 yılı için hazırlanan güncel yaşam maliyeti değerlendirmesi, Kıbrıs genelindeki artan harcamalara dikkat çekerek, özellikle sahil kenti Limasol'u önemli bir sapma olarak öne çıkardı. Bu bulgular, ada ülkesinin ekonomik gidişatının, özellikle yabancı yatırımları çekmeye ve hızla büyüyen turizm sektörüne olan bağımlılığının, kaynakları ve yerel halkı sürdürülemez bir baskı altına aldığı yönündeki endişeleri derinleştiriyor.
Çeşitli harcama ölçütlerini analiz eden kapsamlı anket, Kıbrıs belediyeleri arasındaki belirgin fiyat farklılıklarını ortaya koydu. Uluslararası işletmelerin ve onların gurbetçi çalışanlarının cazibe merkezi olan Limasol, adanın en pahalı yeri konumunu sağlamlaştırdı. Bu ekonomik dinamizm, ulusal GSYİH'ya katkıda bulunurken, aynı zamanda kira piyasalarını ve tüketici fiyatlarını, yerel maaşlarla geçinen birçok kişinin şehirde tutunmasını giderek zorlaştıracak bir noktaya taşıdı. Sonuçlar somut; Limasol sakinlerinin daha uygun fiyatlı konaklama arayışıyla komşu köylere göç ettiği gözlemleniyor.
Bu hızlı genişlemenin sonuçları yalnızca konut maliyetleriyle sınırlı kalmıyor. Sürekli turist akınıyla desteklenen artan nüfus yoğunluğu, adanın sınırlı kaynakları üzerinde ciddi bir baskı oluşturuyor. Örneğin, Kıbrıs Elektrik Kurumu (EAC), zirve yaz aylarında ülkenin elektrik talebini "ancak karşılayabildiğini" bildirerek, arz ile artan tüketim arasındaki hassas dengeyi vurguluyor. Benzer şekilde, Akdeniz adası için uzun süredir devam eden bir zorluk olan su kıtlığı, bu artan sayılarla daha da kötüleşiyor.
Bu ekonomik çıkmazın merkezinde, hükümetin sürekli bir yabancı işletme ve çalışan akışını aktif olarak teşvik etme stratejisi ve rekor ziyaretçi sayılarına ulaşma konusundaki iddialı çabası yatıyor. Bu politikalar şüphesiz ekonomik büyümeyi teşvik ederken, eleştirmenler, sınırsız genişleme arayışının, adanın sürdürülebilir kalkınma ve rasyonel kaynak yönetimi kapasitesini aştığını savunuyor. Veriler net bir tablo çiziyor: Limasol şehir merkezindeki tek odalı bir daire, Lefkoşa'nın iki katından fazla, yani ayda ortalama 1.338 Euro'ya mal oluyor. Lefkoşa ise 664 Euro ile konut için en ucuz kent merkezi olarak öne çıkıyor. Limasol'da metrekare başına emlak fiyatları da diğer şehirlere kıyasla önemli ölçüde yüksek, ortalama 4.500 Euro civarında.
Konut maliyetlerindeki bu fark, ortalama ücretlerle karşılaştırıldığında daha da büyüyor. Limasol'un ortalama aylık 2.500 Euro'luk maaşı, diğer şehirlere göre daha yüksek olsa da, hane gelirinin yalnızca kiraya ayrılan kısmının önemli bir bölümünü, yani %32,2'sini temsil ediyor. Buna karşılık Lefkoşa, 1.550 Euro ile en düşük ortalama maaşı sunuyor, ancak konut piyasası önemli ölçüde daha erişilebilir durumda. Gelir ve gider arasındaki bu giderek açılan uçurum, sosyal eşitlik ve Kıbrıs'ın mevcut ekonomik modelinin uzun vadeli yaşayabilirliği konusundaki endişeleri körüklüyor.
Ada bu karmaşık zorluklarla başa çıkarken, büyüme stratejisinin yeniden ayarlanmasının yalnızca arzu edilir değil, aynı zamanda zorunlu olduğu yönünde yavaş yavaş bir fikir birliği oluşuyor. Artan ziyaretçi sayıları ve yabancı yatırımlara duyulan doymak bilmez iştahla karakterize edilen mevcut yaklaşımın, çevresel ve sosyal risklerle dolu bir yol olduğu giderek daha fazla kabul görüyor. İlerleyen dönemde, odak noktası, yalnızca büyümeyi değil, tüm sakinleri için sürdürülebilir refahı önceliklendiren daha dengeli ve dayanıklı bir ekonomiyi teşvik etmeye kaymalıdır. Soru şimdi, Kıbrıs'ın başarısının aşırılıklarını dizginleyecek ve ekonomik ilerleme ile çevresel yönetimin el ele yürüdüğü bir geleceği yeşertecek politikaları etkili bir şekilde uygulayıp uygulayamayacağıdır.