Kıbrıs Rum Yönetimi, göç konusunda zor bir durumda. Bir yandan, düzensiz göçmen sayısının çok azaldığını söylüyor. Öte yandan, Avrupa Birliği (AB), Kıbrıs'ın hâlâ büyük bir baskı altında olduğunu belirtiyor. Bu ikilemin arasında ise, adada yasal yollarla yaşayan ve birçok sorunla karşılaşan büyük bir göçmen topluluğu var.
Resmi rakamlara göre, izinsiz girişlerde çok büyük bir düşüş yaşandı. 2022'de 17 binden fazla olan bu sayı, bu yıl 2.200 civarında. Bu, %87'lik bir azalma demek. Yetkililer, bu başarıyı daha fazla insanı geri göndermelerine ve sığınma başvurularını daha sıkı reddetmelerine bağlıyor.
Fakat AB, konuya farklı bakıyor. AB, Kıbrıs'ı "ön cephe ülkesi" olarak görüyor. Bunun nedeni, Kıbrıs'ın Türkiye'ye yakın olması ve göç için hassas bir konumda bulunması. Yani Kıbrıs "sorunu çözdük" derken, AB "risk hâlâ çok yüksek" diyor.
Bu tartışmaların dışında, adada yasal olarak çalışan göçmenlerin sorunları var. Örneğin, sayıları 20 bine yaklaşan Nepalli göçmenlerin çoğu kadın ve ev işlerinde çalışıyor. Nepal'in Kıbrıs'taki temsilcisi Dr. Ram Jiwan Panjiyar, bu insanların kötü beslenme, düşük ücret, çok uzun çalışma saatleri ve taciz gibi ciddi sorunlar yaşadığını söylüyor. Hatta bazılarının aşk problemleri nedeniyle intihar ettiğini ve ailelerin cenazeyi ülkelerine göndermek için para bulamadığını anlatıyor.
Gelecekte, AB'nin yeni bir dayanışma planı, Kıbrıs'a maddi yardım ve göçmenleri başka ülkelere yerleştirme konusunda destek sağlayabilir.
Sonuç olarak, Kıbrıs'ta iki farklı gerçek var: Bir tarafta sınır kontrolündeki başarı, diğer tarafta AB'nin devam eden baskı uyarısı ve yasal göçmenlerin zor hayatı. Göç meselesi, Kıbrıs için sadece bir güvenlik sorunu değil, aynı zamanda insan hakları ve toplumsal uyum sorunudur.