**Λευκωσία, Κύπρος** – Σε μια κίνηση που προκαλεί τριγμούς στο πολιτικό σκηνικό της Κύπρου, ο Γενικός Ελεγκτής ζήτησε επίσημα την άμεση διακοπή της κρατικής επιχορήγησης προς τα πολιτικά κόμματα για το τρέχον οικονομικό έτος. Η δραστική αυτή εισήγηση έρχεται ως απάντηση στην επίμονη άρνηση των κομμάτων να επιστρέψουν περίπου 2,1 εκατομμύρια ευρώ δημόσιου χρήματος που είχαν λάβει το 2018. Πλέον, το γραφείο του Ελεγκτή αναζητά νομική γνωμοδότηση από τον Γενικό Εισαγγελέα, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα προγραμματισμένα για το 2026 κονδύλια, ύψους 7 εκατομμυρίων ευρώ, θα συμψηφιστούν απευθείας με το εν λόγω χρέος.
Η μακροχρόνια αυτή εκκρεμότητα έχει φτάσει προφανώς σε οριακό σημείο, ωθώντας τον Γενικό Ελεγκτή, κ. Ανδρέα Παπακωνσταντίνου, να κλιμακώσει τις προσπάθειές του. Μέσω επίσημης αλληλογραφίας, που κοινοποιήθηκε και στον αναπληρωτή διευθυντή της Βουλής, αρμόδιο για τους εσωτερικούς ελέγχους, αλλά και στην Πρόεδρο της Βουλής, κυρία Αννίτα Δημητρίου, εκφράστηκε η ξεκάθαρη θέση του γραφείου. Όπως δήλωσε η εκπρόσωπος Τύπου, κυρία Γιώτα Μιχαήλ, η παρέμβαση αυτή αποσκοπεί στο να ασκηθεί "σημαντική πίεση" στα πολιτικά σχήματα, ώστε να διευθετήσουν τις οικονομικές τους οφειλές προς το κράτος.
Η στρατηγική του Ελεγκτή είναι διττή: αφενός, να "παγώσει" την άμεση χρηματοδότηση, δημιουργώντας έτσι μια απτή συνέπεια για το ανεξόφλητο χρέος, και αφετέρου, να θέσει ένα προηγούμενο για μελλοντικές οικονομικές συναλλαγές. Η πρόταση για αφαίρεση των 2,1 εκατομμυρίων ευρώ από τα 7 εκατομμύρια που προορίζονται για το 2026, αποτελεί μια πρακτική, αν και αμφιλεγόμενη, λύση. Εάν η πρόταση αυτή λάβει νομική έγκριση και υλοποιηθεί, θα επιλύσει το χρόνιο έλλειμμα, χωρίς να απαιτηθεί άμεση αποπληρωμή από τα ταμεία των κομμάτων, τα οποία μέχρι στιγμής αποδεικνύονται ανένδοτα.
Ωστόσο, η τελική απόφαση για τη διάθεση αυτών των κονδυλίων ανήκει στη Βουλή, ένα σώμα που λειτουργεί με σημαντική αυτονομία. Η κυρία Μιχαήλ επισήμανε αυτό το κρίσιμο σημείο, τονίζοντας: "Προφανώς η απόφαση ανήκει στη Βουλή, εάν θα εκταμιεύσει τα χρήματα, ή πώς, καθώς η Βουλή είναι ανεξάρτητη αρχή". Η επισήμανση αυτή υποδεικνύει μια πιθανή αδιέξοδο, καθώς η βουλευτική διακριτική ευχέρεια ενδέχεται να υπερισχύσει των συστάσεων του Ελεγκτή ή της μετέπειτα νομικής γνωμοδότησης του Γενικού Εισαγγελέα.
Η κατάσταση, λοιπόν, συνιστά μια σύνθετη αλληλεπίδραση μεταξύ δημοσιονομικής λογοδοσίας, νομικών συμβουλών και κοινοβουλευτικής αρμοδιότητας. Οι επιπτώσεις αυτής της διαμάχης υπερβαίνουν τις άμεσες οικονομικές προεκτάσεις, αναδεικνύοντας μια δυνητική "γκρίζα ζώνη" σχετικά με το κατά πόσον ανεξάρτητες αρχές, όπως η Βουλή, υποχρεούνται νομικά να συμμορφώνονται με τις αποφάσεις του Ελεγκτή και του Γενικού Εισαγγελέα. Ο κίνδυνος οριστικής απώλειας δημόσιων κονδυλίων παραμονεύει, διαβρώνοντας ενδεχομένως την εμπιστοσύνη του κοινού στην υπεύθυνη διαχείριση των χρημάτων των φορολογουμένων. Η αταλάντευτη στάση του Ελεγκτή υποδηλώνει αποφασιστικότητα στην αποτροπή ενός τέτοιου αποτελέσματος, όμως η πορεία προς τα εμπρός εξαρτάται από την προθυμία των κομμάτων να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις και την ετοιμότητα της Βουλής να δράσει αποφασιστικά. Οι επόμενες εβδομάδες αναμένονται καθοριστικές.