Η είδηση ότι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, επανέφερε στο προσκήνιο την ιδέα της αγοράς ή προσάρτησης της Γροιλανδίας, ενός απέραντου, ημιαυτόνομου εδάφους του Βασιλείου της Δανίας, προκαλεί, για να το πούμε ευγενικά, ποικίλες αντιδράσεις. Και όταν λέμε "ποικίλες", εννοούμε κυρίως εκνευρισμό και αποστροφή τόσο από την πλευρά των Γροιλανδών όσο και των Δανών αξιωματούχων, οι οποίοι σπεύδουν να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους, τονίζοντας την εθνική τους κυριαρχία και την προσήλωση στο διπλωματικό πρωτόκολλο.
Ο κ. Τραμπ, με τη γνωστή του αμεσότητα, επικαλείται λόγους εθνικής ασφάλειας, υπογραμμίζοντας τη στρατηγική σημασία της Γροιλανδίας λόγω της γεωγραφικής της θέσης, αλλά και τον πλούτο σε φυσικούς πόρους. Η επανάληψη αυτής της πρότασης, ειδικά μετά από μια πρόσφατη αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση στη Βενεζουέλα, έχει γεννήσει εικασίες για τους ευρύτερους σκοπούς της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Το κερασάκι στην τούρτα αυτής της "οικογενειακής" συζήτησης ήταν η ανάρτηση στο διαδίκτυο από την σύζυγο ενός υψηλόβαθμου συνεργάτη του, που απεικόνιζε έναν χάρτη της Γροιλανδίας στα χρώματα της αμερικανικής σημαίας, με τη λεζάντα "SOON". Ένα μήνυμα που η πρεσβεία της Δανίας στις ΗΠΑ έσπευσε να αντιμετωπίσει.
Οι απαντήσεις από Γροιλανδία και Δανία ήταν, όπως αναμενόταν, καρφί στο μέτωπο. Ο Πρωθυπουργός της Γροιλανδίας, Γενς Φρέντρικ Νίλσεν, μίλησε για "φούσκες" και "φαντασιώσεις", δηλώνοντας ξεκάθαρα ότι "ως εδώ" με τέτοιες συζητήσεις. Ενώ είναι ανοιχτός στον διάλογο, αυτός πρέπει να διεξαχθεί μέσω των καθιερωμένων διπλωματικών καναλιών και με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο. Η Δανή ομόλογός του, Μέτε Φρέντρικσεν, ήταν εξίσου κατηγορηματική, τονίζοντας ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν κανένα απολύτως δικαίωμα να διεκδικήσουν εδάφη του δανικού βασιλείου. Η υπενθύμιση από τη δανική πλευρά για τη συμμαχία τους στο ΝΑΤΟ και την προσδοκία σεβασμού της εδαφικής ακεραιότητας, έβαλε ταφόπλακα σε κάθε περαιτέρω συζήτηση.
Η όλη υπόθεση αναδεικνύει μια θεμελιώδη διαφορά στις αντιλήψεις περί εδαφικής κυριαρχίας και διεθνών σχέσεων. Η Γροιλανδία και η Δανία, ως σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ, απολαμβάνουν ήδη την ασφάλεια της συμμαχίας και διατηρούν συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ. Ωστόσο, οι επαναλαμβανόμενες προτάσεις προσάρτησης, ανεξαρτήτως προθέσεων, μοιάζουν να τεντώνουν τα νήματα αυτής της σχέσης. Το επεισόδιο αυτό υπενθυμίζει με τον πιο γλαφυρό τρόπο την πολυπλοκότητα της γεωπολιτικής και την αδιαπραγμάτευτη αξία της εθνικής αυτοδιάθεσης. Ακόμα κι αν οι προτάσεις αυτές απορρίπτονται ως ουτοπικές, μπορούν να αφήσουν ένα μακρύ και δυσάρεστο σκιερό στις διπλωματικές σχέσεις και την περιφερειακή σταθερότητα.