Η Ουάσινγκτον βουίζει από ανακοινώσεις, αυτή τη φορά για ένα ακόμη «επιτυχημένο» χτύπημα του αμερικανικού στρατού εναντίον σκαφών που φέρονται να εμπλέκονται σε λαθρεμπόριο ναρκωτικών. Πέντε ψυχές χάθηκαν σε αυτή την τελευταία επιχείρηση, ανεβάζοντας τον ήδη θλιβερό απολογισμό και θέτοντας ξανά ερωτήματα γύρω από τους κανόνες εμπλοκής που ακολουθούν οι αμερικανικές δυνάμεις στα διεθνή ύδατα. Δεν είναι η πρώτη φορά, ούτε η τελευταία, δυστυχώς. Μόλις την προηγούμενη μέρα, τουλάχιστον άλλοι τρεις ύποπτοι λαθρέμποροι βρήκαν τραγικό θάνατο.
Αυτές οι επιχειρήσεις αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης, εντατικοποιημένης εκστρατείας που ξεκίνησε στις αρχές Σεπτεμβρίου, με στόχο να σπάσει τις αλυσίδες διακίνησης ναρκωτικών στην Καραϊβική και τον ανατολικό Ειρηνικό. Το Νότιο Διοικητήριο των ΗΠΑ (US Southern Command) μετρά ήδη πάνω από τριάντα τέτοια χτυπήματα, με τον συνολικό αριθμό των νεκρών να ξεπερνά τους 110. Η επίσημη δικαιολογία; Η διακοπή της μεταφοράς παράνομων ουσιών, μια κεντρική επιδίωξη του «πολέμου κατά των ναρκωτικών» που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση Τραμπ.
Η ακριβής τοποθεσία του τελευταίου χτυπήματος παραμένει άγνωστη, αλλά οι προηγούμενες επιχειρήσεις έχουν λάβει χώρα σε διεθνή ύδατα, ένα πεδίο όπου οι νομικές παράμετροι των στρατιωτικών ενεργειών είναι ιδιαίτερα περίπλοκες. Η τακτική είναι σαφής: άμεσες επιθέσεις εναντίον υπόπτων σκαφών. Σε μια περίπτωση, στις 30 Δεκεμβρίου, άτομα πάνω σε δύο σκάφη φέρονται να εγκατέλειψαν τα πλοιάριά τους και να βούτηξαν στη θάλασσα, πριν αυτά βυθιστούν. «Οι υπόλοιποι ναρκέμποροι εγκατέλειψαν τα άλλα δύο σκάφη, πηδώντας στη θάλασσα και απομακρύνοντας τους εαυτούς τους πριν οι επόμενες εμπλοκές βυθίσουν τα αντίστοιχα σκάφη τους», ανέφερε το US Southern Command.
Ο αυξανόμενος αριθμός των θυμάτων, όμως, αρχίζει να τραβά τα βλέμματα και την κριτική από νομοθέτες στην Ουάσινγκτον. Εκφράζονται ανησυχίες, ιδίως για την τακτική του «double-tap» χτυπήματος: μια αρχική επίθεση, ακολουθούμενη από μια δεύτερη, που σε τουλάχιστον μία περίπτωση φαίνεται να σκότωσε επιζώντες που προσκολλώνταν στα συντρίμμια του σκάφους τους. Κάποιοι νομικοί αναλυτές κάνουν λόγο για μια «γκρίζα ζώνη», όπου ενδεχομένως παραβιάζονται διεθνείς νόμοι περί ένοπλων συγκρούσεων.
Ο σωρευτικός αντίκτυπος αυτών των χτυπημάτων είναι βαρύς, όχι μόνο σε ανθρώπινες ζωές, αλλά και σε πιθανές νομικές και διπλωματικές συνέπειες. Καθώς η ένταση και η συχνότητα αυτών των επιχειρήσεων κλιμακώνονται, το επίκεντρο παραμένει στην αιτιολόγηση τέτοιων βίαιων δράσεων και στην τήρηση των διεθνών κανόνων για τη χρήση θανατηφόρας βίας, ειδικά σε διεθνή ύδατα όπου η δικαιοδοσία και η λογοδοσία είναι θολές. Η αποφασιστικότητα της διοίκησης είναι αδιαμφισβήτητη, αλλά οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται γίνονται ολοένα και περισσότερο αντικείμενο έντονης δημόσιας συζήτησης.