Καθώς η Κύπρος ετοιμάζεται να τιμήσει άλλη μια επέτειο της Εθνικής Φρουράς, μια σκληρή πραγματικότητα ξεδιπλώνεται από τα στρατόπεδα: οι νεαροί κληρωτοί αντιμετωπίζουν ολοένα και πιο σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, απειλώντας την ικανότητά τους να καλύψουν βασικές ανάγκες διαβίωσης και επισκιάζοντας την αφοσίωσή τους στην υπεράσπιση της πατρίδας. Αναφορές εντός της Εθνικής Φρουράς σκιαγραφούν μια ανησυχητική εικόνα στρατιωτών που αγωνίζονται να πληρώσουν για βασικά αγαθά όπως τρόφιμα και στέγη, με κάποιους μάλιστα να στερούνται πολυπόθητες άδειες λόγω έλλειψης χρημάτων ή χώρου διαμονής. Αυτή η αναδυόμενη κρίση εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την επάρκεια των υφιστάμενων δομών στήριξης και την ευθύνη του κράτους απέναντι σε αυτούς που εκπληρώνουν τη θητεία τους.
Η Παγκύπρια Επιτροπή Μητέρων και Συγγενών Εθνοφρουρών (ΠΕΜΣΕ) πραγματοποίησε πρόσφατα έρευνα, επισκεπτόμενη το στρατόπεδο BMH και αποκαλύπτοντας την έκταση της οικονομικής πίεσης. Τα ευρήματά τους υποδηλώνουν ότι το μηνιαίο επίδομα των 168 ευρώ, με οριακές προσαρμογές για όσους έχουν εξαρτώμενα μέλη, αποδεικνύεται τραγικά ανεπαρκές μπροστά στο αυξανόμενο κόστος ζωής. Αυτή η πενιχρή χορηγία, που προορίζεται για την κάλυψη έκτακτων εξόδων, σε πολλές περιπτώσεις γίνεται η κύρια πηγή διατροφής, ωθώντας τους κληρωτούς σε μια επισφαλή οικονομική κατάσταση. Η έκθεση της ΠΕΜΣΕ το τονίζει αυτό με βαρύτητα: «Το οικονομικό βάρος δεν σταματά στην πύλη του στρατοπέδου. Για κάποιους, ένα απλό στρατιωτικό γεύμα είναι ένα απαραίτητο σωσίβιο και όχι μια καθημερινή ταλαιπωρία». Αυτό υπογραμμίζει τις δεινές συνθήκες που αντιμετωπίζουν αυτοί οι νέοι άνδρες, οι οποίοι καλούνται να υπηρετήσουν τη χώρα τους, ενώ ταυτόχρονα μάχονται με την προσωπική τους φτώχεια.
Σε απάντηση σε αυτές τις πιεστικές ανησυχίες, η κυβέρνηση έχει δρομολογήσει αρκετά προγράμματα που στοχεύουν στην παροχή ενός βαθμού οικονομικής ανακούφισης. Η σύσταση του Σχεδίου για την Αντιμετώπιση της Φτώχειας στους Εθνοφρουρούς και της Επιτροπής Κοινωνικών Προβλημάτων αποτελούν βήματα προς την αντιμετώπιση του ζητήματος. Αυτές οι πρωτοβουλίες προσφέρουν μια πληρωμή 100 ευρώ σε περίπου 200 στρατιώτες κατά τις εορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα, και μηνιαία επιδόματα είναι διαθέσιμα για όσους αναγνωρίζονται ως άποροι. Επιπλέον, ορισμένοι κληρωτοί μπορεί να λάβουν βοήθεια για μετακινήσεις και γεύματα. Αξιωματούχοι από το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς (ΓΕΕΦ) και το Υπουργείο Άμυνας αναγνωρίζουν τη σοβαρότητα της κατάστασης, παραδεχόμενοι ότι «Η Φρουρά αντανακλά τις οικονομικές προκλήσεις της ευρύτερης κοινωνίας, και αναγνωρίζουν ότι το Κράτος έχει ευθύνη να στηρίξει αυτούς που το προστατεύουν». Αυτή η αναγνώριση, ωστόσο, συναντά σκεπτικισμό από ορισμένους, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι τα τρέχοντα μέτρα «μόλις που αγγίζουν την επιφάνεια» του προβλήματος.
Οι συνέπειες αυτής της οικονομικής δυσχέρειας εκτείνονται πολύ πέρα από την απλή ταλαιπωρία. Το παρατεταμένο στρες της οικονομικής ανασφάλειας, ιδιαίτερα μέσα στο εγγενώς απαιτητικό περιβάλλον της στρατιωτικής θητείας, αποτελεί σημαντικό κίνδυνο για την ψυχική ευημερία των κληρωτών. Προηγούμενα περιστατικά αυτοκτονιών εθνοφρουρών έχουν τραγικά υπογραμμίσει τις σοβαρές ψυχολογικές επιπτώσεις. Η προοπτική ορισμένων κληρωτών να εκφράσουν δισταγμό στην ολοκλήρωση της θητείας τους λόγω ανησυχιών για το οικονομικό τους μέλλον μετά την απόλυση είναι μια βαθιά ανησυχητική εξέλιξη. Διοικητές, που βλέπουν αυτή τη δυσκολία από πρώτο χέρι, έχουν αναφερθεί ότι καταφεύγουν στη χρήση προσωπικών τους πόρων για να υποστηρίξουν στρατιώτες που δυσκολεύονται, μια απόδειξη της ανεπάρκειας των επίσημων παροχών. Το Υπουργείο Άμυνας, από την πλευρά του, τονίζει την ανάγκη για μια ολοκληρωμένη, πανελλαδική προσέγγιση για την αντιμετώπιση αυτών των οικονομικών προκλήσεων, υπονοώντας ότι αυτό το ζήτημα συνδέεται άρρηκτα με τις ευρύτερες κοινωνικές οικονομικές πραγματικότητες. Καθώς η Κύπρος πλοηγείται σε αυτές τις πολύπλοκες προκλήσεις, η διασφάλιση της ευημερίας των υπηρετούντων της πρέπει να παραμείνει υψίστης σημασίας προτεραιότητα, για να μην βρεθούν τα ίδια τα άτομα που έχουν αναλάβει την προστασία του έθνους σε κατάσταση προσωπικής κρίσης.