**ΣΟΦΙΑ** – Η Βουλγαρία έκανε το μεγάλο βήμα, εντασσόμενη επίσημα στην ευρωζώνη ως το 21ο μέλος της, αφήνοντας πίσω της το εθνικό της νόμισμα, το βουλγαρικό λέβα. Η κίνηση αυτή, που συμπληρώνει μια μακροχρόνια πορεία ενσωμάτωσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σηματοδοτεί μια νέα νομισματική εποχή για τη χώρα. Ωστόσο, η υποδοχή του ευρώ δεν είναι ομόφωνη. Μια αισθητή διαίρεση αναδύεται στην κοινωνία, μεταξύ εκείνων που βλέπουν την εξέλιξη ως οιωνό οικονομικής ευημερίας και εκείνων που εκφράζουν βαθιές ανησυχίες.
Η υιοθέτηση του κοινού νομίσματος αποτελεί την κορύφωση μιας πολυετούς προσδοκίας, μετά την ένταξη της Βουλγαρίας στο ΝΑΤΟ, την ΕΕ και τη ζώνη Σένγκεν. Για χρόνια, η σταθερότητα του λέβα, αρχικά συνδεδεμένου με το γερμανικό μάρκο και στη συνέχεια με το ευρώ, λειτουργούσε ως προοίμιο για την πλήρη αυτήν ενσωμάτωση. Οι υποστηρικτές της κίνησης την παρουσιάζουν ως τη φυσική εξέλιξη της δέσμευσης της Βουλγαρίας στην ευρωπαϊκή πορεία, υπόσχονται μεγαλύτερη οικονομική συνοχή και προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Ο Πρόεδρος Ρούμεν Ράντεφ και ο Πρωθυπουργός Ρόσεν Ζελιάζκοφ έχουν τονίσει τη στρατηγική σημασία της μετάβασης για την εδραίωση της θέσης της χώρας στην ευρωπαϊκή οικονομική αρχιτεκτονική.
Παρόλα αυτά, οι πανηγυρικοί λόγοι από τα επίσημα χείλη συναντούν μια πιο συγκρατημένη διάθεση στην κοινωνία. Η αντικατάσταση του εθνικού νομίσματος, ενός απτού συμβόλου κυριαρχίας για πολλούς, έχει πυροδοτήσει ένα ισχυρό μείγμα φόβου και δυσαρέσκειας. Αυτή η υποβόσκουσα ανησυχία εντείνεται από τις επικρατούσες οικονομικές συνθήκες και το σκηνικό πολιτικής αστάθειας. Η χώρα, συχνά αναφερόμενη ως η φτωχότερη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει βιώσει μια ταραγμένη περίοδο, με συχνές εκλογές – επτά τα τελευταία τέσσερα χρόνια, και μια όγδοη αναμενόμενη σύντομα. Αυτή η πολιτική ρευστότητα έχει αναμφίβολα επισκιάσει τη διαδικασία υιοθέτησης του ευρώ, συμβάλλοντας στην αβεβαιότητα των πολιτών.
Ο Τόντορ, ένας 50χρονος ιδιοκτήτης μικρής επιχείρησης στην γραφική πόλη Γκάμπροβο, ενσαρκώνει αυτή την ανησυχία. «Δεν θέλω το ευρώ και δεν μου αρέσει ο τρόπος που μας επιβλήθηκε», δήλωσε κατηγορηματικά. «Αν γινόταν δημοψήφισμα, πιστεύω ότι το 70% των ανθρώπων θα ψήφιζε κατά». Τα αισθήματά του απηχούν και άλλοι, που φοβούνται αύξηση των τιμών και μείωση της αγοραστικής τους δύναμης, παρά τις διαβεβαιώσεις των αρχών.
Καθώς η Βουλγαρία διανύει αυτή τη βαθιά οικονομική και συμβολική μετάβαση, οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για να φανεί αν το ευρώ θα φέρει την αναμενόμενη εποχή ευημερίας ή αν οι εναπομείνασες ανησυχίες των πολιτών θα αποδειχθούν πιο διαχρονικό χαρακτηριστικό του νέου νομισματικού τοπίου.