Η είδηση της αποχώρησης των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από την Υεμένη, αν και επίσημα πλαισιωμένη ως τερματισμός επιχειρήσεων αντιτρομοκρατίας, δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου μιας βαθύτερης ρήξης στον υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας συνασπισμό. Μια εξέλιξη που, αν μη τι άλλο, αποκαλύπτει τις ρωγμές που διαρκώς διευρύνονται στην καρδιά μιας συμμαχίας που φαινόταν αδιάσπαστη.
Η απόφαση, που ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Άμυνας των Εμιράτων, χαρακτηρίζεται ως ανεξάρτητη, βασισμένη σε «εξελισσόμενες συνθήκες». Ωστόσο, δεν μπορεί να αγνοηθεί το χρονικό πλαίσιο: λίγες μόλις ώρες μετά από αίτημα για απομάκρυνση των δυνάμεων από το Προεδρικό Συμβούλιο της Υεμένης. Πρόκειται για ένα συμβολικό τέλος σε μια έξι ετών στρατιωτική εμπλοκή, στην οποία τα Εμιράτα υπήρξαν πρωταρχικός εταίρος της Σαουδικής Αραβίας στην παρέμβαση κατά των Χούθι.
Το παρασκήνιο αυτής της αποχώρησης είναι μια ολοένα και πιο φανερή διαφωνία μεταξύ Ριάντ και Άμπου Ντάμπι. Το υπουργείο Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας κατηγόρησε ευθέως τα Εμιράτα ότι ενθαρρύνουν ενεργά το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο (STC), μια αυτονομιστική οντότητα, να εξαπολύσει επιθέσεις κατά των υποστηριζόμενων από τη Σαουδική Αραβία κυβερνητικών δυνάμεων. Οι προωθήσεις του STC στις επαρχίες Χαντραμάουτ και αλ-Μαχρά θεωρούνται από τη Σαουδική Αραβία άμεση απειλή για τα εθνικά της συμφέροντα.
Αυτή η στρατηγική απόκλιση δεν έμεινε μόνο στα λόγια. Ο συνασπισμός πραγματοποίησε αεροπορική επιδρομή στο λιμάνι της Μουκάλα, με στόχο, σύμφωνα με πληροφορίες, αποστολή όπλων προς τους αυτονομιστές που στηρίζουν τα Εμιράτα. Το STC, από την πλευρά του, έχει κερδίσει εδάφη στο νότο, διαταράσσοντας την αδιέξοδη κατάσταση.
Η αποχώρηση των Εμιράτων, ακόμα κι αν παρουσιάζεται ως τακτική αναδιάταξη, ερμηνεύεται ως απάντηση στις γεωπολιτικές πιέσεις και τις εσωτερικές διαμάχες στην Υεμένη. Η συμμαχία, που γεννήθηκε για να αντιμετωπίσει τους Χούθι, μοιάζει πλέον να υποφέρει από αντικρουόμενους στρατηγικούς στόχους και έλλειψη ενιαίας διοίκησης.
Οι συνέπειες είναι πολλές. Σηματοδοτεί μια πιθανή αναπροσαρμογή των περιφερειακών ισορροπιών και μπορεί να ενθαρρύνει διάφορες υεμενικές φατρίες. Για τη Σαουδική Αραβία, η αποχώρηση ενός βασικού συμμάχου από το νότιο μέτωπο συνιστά μια σημαντική πρόκληση. Το Ριάντ έχει ήδη εκδώσει αυστηρές προειδοποιήσεις, δείχνοντας την ετοιμότητά του να λάβει μέτρα κατά ενεργειών που πλήττουν την ασφάλειά του. Το περίπλοκο πλέγμα συμμαχιών και αντιπαλοτήτων στην Υεμένη έχει πάρει άλλη μια δραματική τροπή, με την αποχώρηση των Εμιράτων να διαμορφώνει, ενδεχομένως, τη μελλοντική πορεία αυτής της μακροχρόνιας σύγκρουσης.