Η 1.397η ημέρα της αδιάκοπης σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας βρίσκει το διεθνές διπλωματικό σκηνικό σε πυρετώδη δράση, με tâm (το κέντρο) των εξελίξεων να μεταφέρεται – παραδόξως ίσως – στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Εκεί, μια αμερικανική πρόταση ειρήνης, που φέρεται να περιλαμβάνει 20 σημεία, βρίσκεται στο επίκεντρο έντονων διαπραγματεύσεων. Όμως, η πρωτοβουλία αυτή δεν πηγαίνει περίπατο, καθώς ήδη προκαλεί ανησυχία σε Ευρωπαίους και Ουκρανούς αξιωματούχους, οι οποίοι εκφράζουν φόβους ότι μπορεί να ευνοεί αθέμιτα τους ρωσικούς πολεμικούς στόχους και να ωθεί το Κίεβο σε ανεπιθύμητες υποχωρήσεις.
Οι τριήμερες συζητήσεις, που ολοκληρώθηκαν την Κυριακή, περιλάμβαναν συναντήσεις υψηλού επιπέδου μεταξύ Αμερικανών και Ρώσων αντιπροσώπων, καθώς και κρίσιμες διαβουλεύσεις μεταξύ Ουκρανών και Ευρωπαίων διαπραγματευτών, μαζί με απεσταλμένους που συνδέονται με τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Ο επίσημος σκοπός αυτών των συναντήσεων στη Φλόριντα ήταν να χαραχθεί μια πορεία προς την αποκλιμάκωση και μια διαρκή λύση. Ωστόσο, οι προτάσεις που διαμεσολαβήθηκαν από τις ΗΠΑ, και έγιναν γνωστές τον περασμένο μήνα, έχουν πυροδοτήσει μια έντονη συζήτηση: μπορούν να διασφαλίσουν την ειρήνη ή μήπως κινδυνεύουν να υπονομεύσουν την ουκρανική κυριαρχία;
Ο Γιούρι Ουσακόφ, ανώτερος σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του Βλαντιμίρ Πούτιν, υπήρξε ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στις τροποποιήσεις που προτείνονται από τις ευρωπαϊκές και ουκρανικές πλευρές. Εξέφρασε την άποψη ότι αυτές οι προσθήκες δεν θα βελτίωναν το υφιστάμενο κείμενο, ούτε θα ενίσχυαν τις προοπτικές για την επίτευξη διαρκούς ειρήνης. Αυτή η τοποθέτηση υποδηλώνει μια σαφή απόκλιση απόψεων ως προς το τι συνιστά ένα βιώσιμο πλαίσιο ειρήνης, με τη Μόσχα να φαίνεται να προτιμά την αρχική αμερικανική εκδοχή.
Παράλληλα, Αμερικανοί αξιωματούχοι, όπως ο ειδικός απεσταλμένος Στιβ Ουίτκοφ, χαρακτήρισαν τις συναντήσεις της Φλόριντα ως "παραγωγικές και εποικοδομητικές", τονίζοντας τη δέσμευση με την ουκρανική αντιπροσωπεία ως ένδειξη της συνεχούς προσπάθειας των ΗΠΑ για τη διευκόλυνση του διαλόγου. Ωστόσο, η υποβόσκουσα ένταση πηγάζει από Ευρωπαίους ηγέτες και αξιωματούχους, οι οποίοι αντιλαμβάνονται την αμερικανική διαμεσολάβηση ως υπερβολικά προσαρμοσμένη στις ρωσικές προτεραιότητες. Ανησυχούν ότι η αμερικανική προσέγγιση μπορεί ακούσια να ανοίξει τον δρόμο για την Ουκρανία να παραχωρήσει εδάφη ή στρατηγικά πλεονεκτήματα που έχει αποκτήσει κατά τη διάρκεια της σχεδόν τετραετούς σύγκρουσης.
Οι διαπραγματεύσεις φέρεται να έχουν εμβαθύνει στις λεπτομέρειες των εγγυήσεων ασφαλείας για την Ουκρανία, περιλαμβάνοντας τόσο πολυμερή πλαίσια όσο και συγκεκριμένες αμερικανικές δεσμεύσεις. Επιπλέον, η οικονομική ανασυγκρότηση της Ουκρανίας αποτέλεσε σημαντικό θέμα συζήτησης, υπογραμμίζοντας την πολυδιάστατη φύση οποιασδήποτε βιώσιμης συμφωνίας ειρήνης. Η εστίαση σε "χρονοδιαγράμματα" και "σειρά επόμενων βημάτων" υποδηλώνει την επιθυμία για τη δημιουργία ενός σαφούς οδικού χάρτη υλοποίησης, εφόσον επιτευχθεί συμφωνία.
Η εμπλοκή προσώπων που συνδέονται με την κυβέρνηση Τραμπ προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο πολυπλοκότητας. Αναφορές κάνουν λόγο για πίεση από αυτή την πλευρά για ταχεία λήξη των εχθροπραξιών, έναν στόχο που ενδέχεται να μην ευθυγραμμίζεται με την προσεκτική και ολοκληρωμένη προσέγγιση που υποστηρίζουν ορισμένες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Ο βαθμός στον οποίο οι ευρωπαϊκές και ουκρανικές συνεισφορές θα ενσωματωθούν στην εξελισσόμενη αμερικανική πρόταση παραμένει αβέβαιος, εγείροντας ερωτήματα για την τελική μορφή οποιασδήποτε πιθανής συμφωνίας ειρήνης και τον βαθμό στον οποίο θα αντικατοπτρίζει τις φιλοδοξίες όλων των εμπλεκομένων μερών, ιδίως της Ουκρανίας. Οι επόμενες εβδομάδες πιθανότατα θα αποκαλύψουν αν αυτή η διπλωματική ώθηση υπό την ηγεσία των ΗΠΑ μπορεί να γεφυρώσει τις σημαντικές διαφορές ή αν θα επιδεινώσει τις υφιστάμενες ανησυχίες για μια ενδεχομένως συμβιβασμένη ειρήνη.