Σε μια κίνηση που άναψε αμέσως φωτιές, η Διεθνής Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FIFA) απένειμε το πρώτο της **Βραβείο Ειρήνης** στον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Η τελετή, που πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της βαρύτητας κληρώσεως για το Μουντιάλ του 2026 στην Ουάσινγκτον, αποτελεί μια **προκλητική ανάμειξη** του αθλητισμού με τη γεωπολιτική, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις και θέτοντας σοβαρά ερωτηματικά για την πορεία της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής αρχής.
Ο πρόεδρος της FIFA, Τζάνι Ινφαντίνο, παρέδωσε το βραβείο – ένα τρόπαιο, μετάλλιο και πιστοποιητικό – στο Κέντρο Ερμηνευτικών Τεχνών Τζον Φ. Κένεντι, **λιγοστά μέτρα από τον Λευκό Οίκο**. Στον αιτιολογικό του λόγο, ο Ινφαντίνο επεσήμανε τους «Συμφωνίες του Αβραάμ», που ο Τραμπ υπέγραψε και ομαλοποίησαν τις σχέσεις του Ισραήλ με αρκετές αραβικές χώρες, ως το κύριο επίτευγμα. «Αυτό είναι το βραβείο σας, αυτό είναι το βραβείο ειρήνης σας», δήλωσε ο Ινφαντίνο. Ο Τραμπ, φανερά ικανοποιημένος, το αποδέχτηκε χαρακτηρίζοντάς το ως «**μια από τις μεγαλύτερες τιμές της ζωής μου**».
Η εκδήλωση, ωστόσο, δεν ήταν τυχαία τοποθετημένη. Έγινε ενώπιον των ηγετών των τριών διοργανωτριών χωρών του Μουντιάλ 2026 (ΗΠΑ, Καναδά, Μεξικό), σε μια στιγμή που ο ίδιος ο Τραμπ **εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία** για να προβάλει τις – κατά τον ισχυρισμό του – ρεκόρ πωλήσεις εισιτηρίων. Έτσι, μια αθλητική τελετουργία μετατράπηκε σε καθαρά πολιτικό σκηνικό.
Η απόφαση της FIFA προκάλεσε **αμέσως πλήγμα**. Κριτικοί από τον χώρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των διεθνών οργανισμών την καταδίκασαν αμέσως. Ο Κρεγκ Μόκιμπερ, πρώην ανώτερος αξιωματούχος του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την αποκάλεσε «πραγματικά επονείδιστη εξέλιξη». Το βασικό επιχείρημα είναι ότι η FIFA, η οποία επί δεκαετίες **έπαιζε με το φιλότιμο της ουδετερότητας** μεταξύ πολιτικής και αθλητισμού, τώρα απλώς το πέταξε στα σκουπίδια. Η τιμή προς έναν από τους πιο **διχασμένους και αμφιλεγόμενους** πολιτικούς παγκοσμίως φαίνεται σαν ελκυστική προσέγγιση προς έναν άνθρωπο που μπορεί να επιστρέψει στην εξουσία ακριβώς κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ στη Βόρεια Αμερική.
Πιο γενικά, η κίνηση αυτή μοιάζει να **ανοίγει μια νέα πύλη** για την ποδοσφαιρική ομοσπονδία. Εγκαταλείπει την επίσημη ουδετερότητα και ευθυγραμμίζεται ανοιχτά με συγκεκριμένες πολιτικές αφηγήσεις. Το ερώτημα που μένει στο αέρα είναι **ποιος ο λόγος**; Είναι μια αφελή πράξη «ειρηνουργίας» ή ένας υπολογισμός για μελλοντικές ευνοίες; Ό,τι και να είναι, το βραβείο στον Τραμπ δεν τιμά τόσο τον ίδιο, όσο **εκθέτει την FIFA**. Δείχνει μια ομοσπονδία που, αντί να ενώνει μέσω του αθλήματος, επιλέγει να παίξει με τις διαιρέσεις του πραγματικού κόσμου. Και αυτό, για το «όμορφο παιχνίδι», μπορεί να έχει **πικρούς αγωνιστικούς καρπούς**.