**Όσλο, Νορβηγία** – Επτά εβδομάδες δημόσιας σιωπής έσπασε επιτέλους η Πριγκίπισσα Μέτε-Μαρίτ της Νορβηγίας, τοποθετούμενη για τις παρελθοντικές της επαφές με τον εκλιπόντα Αμερικανό χρηματιστή και καταδικασμένο παιδεραστή Τζέφρι Έπσταϊν. Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην κρατική νορβηγική ραδιοτηλεόραση NRK, η Πριγκίπισσα εξέφρασε τη βαθιά της λύπη και αίσθημα προδοσίας, δηλώνοντας ότι αισθάνθηκε «χειραγωγημένη και εξαπατημένη» από τον Έπσταϊν, και ευχήθηκε να μην τον είχε γνωρίσει ποτέ.
Οι αποκαλύψεις για τη σύνδεση της Πριγκίπισσας με τον Έπσταϊν, που εκτείνονται από το 2011 έως το 2014, ήρθαν στο φως στη Νορβηγία μετά την ευρεία δημοσιοποίηση των αρχείων του Έπσταϊν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ νωρίτερα φέτος. Τα έγγραφα αυτά αποκάλυψαν την έκταση της αλληλογραφίας της, συμπεριλαμβανομένων εκατοντάδων email που ανταλλάχθηκαν με τον καταδικασμένο παιδεραστή, καθώς και μια διαμονή στην έπαυλή του στη Φλόριντα. Η χρονική στιγμή αυτής της αποκάλυψης έχει ρίξει μια σημαντική σκιά, ιδιαίτερα δεδομένης της καταδίκης του Έπσταϊν το 2008 για ενοχλητική σε ανηλίκους.
Στη εκτενή της συνέντευξη, η Πριγκίπισσα παραδέχτηκε ανοιχτά την «κακή της κρίση» στο να μην προχωρήσει σε μια πιο ενδελεχή έρευνα για τις δραστηριότητες του Έπσταϊν. Ομολόγησε ότι είχε κάνει μια επιφανειακή αναζήτηση στο διαδίκτυο για τον Έπσταϊν το 2011, μετά από μια αρχική ανταλλαγή email, μια αναζήτηση που απέφερε πληροφορίες που περιέγραψε ως «δεν έδειχναν πολύ καλά». Αυτή η ομολογία υπογραμμίζει μια κρίσιμη παράλειψη στην δέουσα επιμέλεια, ειδικά αν αναλογιστούμε πόσο ευρέως είχαν ήδη γίνει γνωστές οι παράνομες δραστηριότητες του Έπσταϊν.
Η πίεση προς τη νορβηγική βασιλική οικογένεια να δώσει μια ολοκληρωμένη εξήγηση για αυτές τις συνδέσεις αυξήθηκε σημαντικά τις τελευταίες εβδομάδες. Ο Πρωθυπουργός Jonas Gahr Støre βρέθηκε επίσης υπό έλεγχο όσον αφορά την γνώση και τον χειρισμό της κατάστασης από την κυβέρνηση. Η απόφαση της Πριγκίπισσας να μιλήσει δημόσια φαίνεται να είναι μια στρατηγική κίνηση για την αντιμετώπιση της αυξανόμενης ανησυχίας του κοινού και την ανάκτηση του ελέγχου της αφήγησης.
Οι δηλώσεις της είχαν στόχο να μεταδώσουν ένα σαφές μήνυμα λογοδοσίας, ενώ ταυτόχρονα την αποστασιοποιούσαν από την εγκληματική επιχείρηση του Έπσταϊν. Τόνισε ότι ευχόταν «να μην τον είχε γνωρίσει ποτέ», ένα συναίσθημα που υπογραμμίζει τον βαθύ αρνητικό αντίκτυπο της σύνδεσης. Κρίσιμα, η Πριγκίπισσα έστρεψε επίσης τη συζήτηση προς τα θύματα, δηλώνοντας ότι «δικαιούνται δικαιοσύνη», μια δήλωση που πιθανότατα αποσκοπεί να έχει απήχηση σε ένα κοινό όλο και περισσότερο επικεντρωμένο στη λογοδοσία και την αποκατάσταση για όσους έχουν πληγεί από τον Έπσταϊν και τους συνεργάτες του.
Η συνέντευξη, διάρκειας περίπου 20 λεπτών, έδωσε στην Πριγκίπισσα την πλατφόρμα να εκφράσει τα συναισθήματά της ότι ήταν και η ίδια θύμα χειραγώγησης, ένας συνηθισμένος αμυντικός μηχανισμός που χρησιμοποιούν άτομα που μπλέχτηκαν με τον Έπσταϊν. Ενώ η αναγνώριση της κακής της κρίσης και της λύπης της αποτελεί ένα σημαντικό βήμα, οι πλήρεις επιπτώσεις αυτών των αποκαλύψεων για τη νορβηγική μοναρχία και την αντίληψη του κοινού παραμένουν άγνωστες. Η αφήγηση έχει πλέον μετατοπιστεί, εστιάζοντας όχι μόνο στις παρελθοντικές συνδέσεις της Πριγκίπισσας, αλλά και στην ευρύτερη κοινωνική επιταγή να διασφαλιστεί η δικαιοσύνη για τα θύματα του Έπσταϊν και να αποτραπεί η συνέχιση της λειτουργίας τέτοιων εκμεταλλευτικών δικτύων.