Μια φαινομενικά απλή γραφειοκρατική διαδικασία μετατράπηκε σε ένα επεισόδιο με έντονες πολιτικές και εθνικές προεκτάσεις. Στο επίκεντρο, ένα ελληνικό δελτίο ταυτότητας που χορηγήθηκε σε πολίτη κυπριακής καταγωγής, στο οποίο αναγράφεται ο τόπος γέννησής του με την τουρκική, και όχι την ελληνική, ονομασία. Το περιστατικό, που έγινε γνωστό χάρη σε βουλευτική παρέμβαση, άγγιξε νεύρα στην Κύπρο και τράβηξε αμέσως την προσοχή των διπλωματικών μηχανισμών.
Ο ενδιαφερόμενος πολίτης, λαμβάνοντας το νέο του έγγραφο, διαπίστωσε ότι η γενέτειρά του, η κοινότητα **Τρίκωμο** στην κατεχόμενη Κύπρο, είχε καταγραφεί ως **«Ισκελέ»**. Αμέσως, το θέμα έφτασε στο γραφείο του βουλευτή της ΔΗΣΥ, Νίκου Γεωργίου, ο οποίος ανέλαβε να το αναδείξει. Σε επίσημη επιστολή του προς τον Υπουργό Εσωτερικών της Κύπρου, Κωνσταντίνο Ιωάννου, ο κ. Γεωργίου ζήτησε άμεση διορθωτική ενέργεια, χαρακτηρίζοντας το σφάλμα ως παράνομο.
Ο βουλευτής, ωστόσο, έσπευσε να τονίσει πως το λάθος δεν ήταν σκόπιμο. «Είναι αυταπόδεικτο ότι δεν πρόκειται για εσκεμμένη ενέργεια των ελληνικών αρχών», δήλωσε, υποστηρίζοντας ότι η πηγή του προβλήματος είναι πιθανότατα μια αυτοματοποιημένη λειτουργία στην ψηφιακή πλατφόρμα της ελληνικής αστυνομίας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες, η βάση δεδομένων αυτή ενσωματώνει αυτόματα τις τουρκικές ονομασίες για τις περιοχές του κατεχόμενου βορρά, ένα τεχνικό ζήτημα που τώρα βρέθηκε στο προσκήνιο με τον πιο δυσάρεστο τρόπο.
Η κυπριακή πλευρά έκανε αμέσως γνωστό το θέμα στις ελληνικές αρχές, οι οποίες, σύμφωνα με πληροφορίες, ανταποκρίθηκαν με άμεση διαθεσιμότητα. Ο ελληνικός πρέσβης στη Λευκωσία κινητοποιήθηκε για τη διευθέτηση του λάθους, αναγνωρίζοντας τη μεγάλη ευαισθησία που έχει κάθε τέτοια αναφορά.
Το επεισόδιο δεν ήρθε σε πολιτικό κενό. Την ίδια περίπου περίοδο, το τουρκικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας εξέδωσε δριμύ σχόλιο κατά της Αθήνας, καταγγέλλοντας «προκλητικές ενέργειες» και «αποπλανητικές δηλώσεις» από ελληνικά στελέχη, με αναφορά σε δηλώσεις του υπουργού Άμυνας Νίκου Δένδια. Αν και δεν υπήρχε άμεση σύνδεση με το θέμα της ταυτότητας, η συγχρονική εμφάνιση των δύο γεγονότων θύμισε για άλλη μια φορά πώς τα κυπριακά ζητήματα παραμένουν άρρηκτα συνδεδεμένα με τις ευρύτερες ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Για τους αναλυτές, το συγκεκριμένο σφάλμα είναι πολύ περισσότερο από μια απλή τεχνική δυσλειτουργία. Είναι ένα σύμβολο. Οι τοπωνυμίες στην Κύπρο είναι φορτισμένες με ιστορικό και πολιτικό βάρος, καθώς αντιπροσωπεύουν αντικρουόμενες αφηγήσεις και διεκδικήσεις. Το γεγονός ότι η γραφειοκρατία μιας χώρας-μέλους της ΕΕ, και μάλιστα της Ελλάδας, «υιοθέτησε» αυτόματα μια τουρκική ονομασία, αν και κατά λάθος, εκληφθεί στη Λευκωσία ως μια μικρή, αλλά σημαντική, υπονόμευση της ελληνικής πραγματικότητας του νησιού.
Η άμεση αντίδραση και των δύο πλευρών για τη διόρθωση του θέματος δείχνει την επιθυμία να μην αφεθεί να διασταυρωθεί. Ωστόσο, αποτελεί ένα εύγλωττο υπόμνημα ότι στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου το παρελθόν είναι πάντα παρόν, ακόμη και οι πιο αθώες βάσεις δεδομένων πρέπει να τροποποιούνται με χειροκίνητη προσοχή, για να μην πέσουν θύματα στον πολιτικό λαβύρινθο.