Η Κυπριακή Δημοκρατία βυθίστηκε στη θλίψη την Τρίτη με την ανακοίνωση του θανάτου του Γιώργου Βασιλείου, του τρίτου Προέδρου της χώρας. Ένας εμβληματικός ηγέτης, που αναγνωρίστηκε ευρέως για τις βαθιές του συνεισφορές ως Ευρωπαίος οραματιστής, αφοσιωμένος ειρηνοποιός και μεταρρυθμιστής οικονομολόγος. Ο Βασιλείου, ο οποίος έδινε μάχη με την ασθένεια τα τελευταία δύο χρόνια, απεβίωσε ειρηνικά στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, περιτριγυρισμένος από τα αγαπημένα του πρόσωπα. Η κηδεία του, που τελεί την προσεχή Σάββατο στις 13:00 από τον Ιερό Ναό της Του Θεού Σοφίας στη Λευκωσία, θα τελεστεί με προεδρικές τιμές, ενώ οι σημαίες σε ολόκληρο το νησί θα κυματίζουν μεσίστιες σε ένδειξη εθνικού πένθους.
Η προεδρία του Βασιλείου, από το 1988 έως το 1993, υπήρξε περίοδος σημαντικών αναταραχών και προόδου για την Κύπρο, ένα έθνος που ακόμη παλεύει με τη διαίρεσή του, η οποία πλέον πλησιάζει την πέμπτη δεκαετία. Πέρα από τον ρόλο του ως αρχηγός του κράτους, ο Βασιλείου υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, προασπίζοντας ακούραστα την τελική προσχώρηση της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έναν στόχο που επιτεύχθηκε χρόνια μετά τη θητεία του. Η σύζυγός του, Ανδρούλλα Βασιλείου, πρώην Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με συγκίνηση αναφέρθηκε στα 59 χρόνια γάμου τους, περιγράφοντάς τον ως «έναν εξαιρετικό σύζυγο και πατέρα, έναν άνθρωπο γεμάτο καλοσύνη και αγάπη για τη χώρα και τον λαό του».
Εκλεγμένος ως ανεξάρτητος υποψήφιος με την στήριξη του ΑΚΕΛ, ο Βασιλείου εγκαινίασε μια τολμηρή ατζέντα μεταρρυθμίσεων με στόχο τον εκσυγχρονισμό της κυπριακής οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης. Υπήρξε καταλυτικός στην εισαγωγή αποτελεσματικότητας του ιδιωτικού τομέα στον δημόσιο χώρο, εφαρμόζοντας αξιοσημείωτα παύση στις νέες προσλήψεις στο δημόσιο και εισάγοντας μια σειρά από κοινωνικές, δημοσιονομικές και οικονομικές προσαρμογές. Η διορατικότητά του επεκτάθηκε και στον χώρο της εκπαίδευσης και της έρευνας, με την ίδρυση του Πανεπιστημίου Κύπρου το 1992 και τη θέσπιση των βάσεων για το Ινστιτούτο Κύπρου, θεσμούς που συνεχίζουν να καλλιεργούν την πνευματική ανάπτυξη και την καινοτομία.
Σαν ακλόνητος υποστηρικτής του ανοικτού διαλόγου, ο Βασιλείου προώθησε κρίσιμες φιλελευθεροποιήσεις στο ραδιοτηλεοπτικό τοπίο, καταργώντας το κρατικό μονοπώλιο στις ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες και καταργώντας την αμφιλεγόμενη πρακτική της αστυνομίας να διατηρεί φακέλους για τις πολιτικές πεποιθήσεις των πολιτών. Αυτά τα μέτρα υπήρξαν καθοριστικά για την ενίσχυση ενός πιο εύρωστου περιβάλλοντος ελευθερίας της έκφρασης. Οι οικονομικές του πολιτικές, που οδήγησαν την Κύπρο σε μια περίοδο ισχυρής ανάπτυξης και σχεδόν διπλασίασαν το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, συμπληρώθηκαν από ένα στρατηγικό μορατόριουμ στην ανεξέλεγκτη ξενοδοχειακή και οικοδομική ανάπτυξη, σηματοδοτώντας μια πρώιμη δέσμευση στη βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη.
Στο μακροχρόνιο και βαθιά ευαίσθητο Κυπριακό πρόβλημα, ο Βασιλείου υπήρξε ένας ακούραστος διαπραγματευτής, συμμετέχοντας ενεργά στις προσπάθειες για την επίτευξη λύσης. Υπήρξε βασικός συμμετέχων στις συνεδριάσεις του Εθνικού Συμβουλίου και διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις των Ιδεών του Γκάλεϊ, οι οποίες πρότειναν ένα πλαίσιο για μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία, παράλληλα με συζητήσεις για εδαφικές προσαρμογές. Η ακλόνητη δέσμευσή του σε μια ομοσπονδιακή λύση υπογράμμιζε την πίστη του σε ένα ενωμένο και ευημερούν μέλλον για όλους τους Κύπριους.
Ο αντίκτυπος της ηγεσίας του Γιώργου Βασιλείου αντηχεί βαθιά εντός της Κύπρου και πέραν αυτής. Η οραματική του προσέγγιση στη διακυβέρνηση, η αφοσίωσή του στις δημοκρατικές αρχές και η επίμονη επιδίωξη της ειρήνης έχουν αφήσει ανεξίτηλο σημάδι στην πορεία του έθνους. Η εθνική αργία που έχει κηρυχθεί για την κηδεία του αποτελεί απόδειξη του βαθύ σεβασμού και του θαυμασμού που ενέπνεε, ενός ηγέτη του οποίου η κληρονομιά συνεχίζει να εμπνέει φιλοδοξίες για μια ενωμένη, ευρωπαϊκή και ειρηνική Κύπρο.