**Τα στοιχεία της Eurostat φέρνουν στο φως μια σκληρή πραγματικότητα – η πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες και η στέγαση αποτελούν πεδία άνισης μεταχείρισης για όσους δεν γεννήθηκαν στο νησί.**
Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat για το 2024, που είδαν το φως της δημοσιότητας, αποκαλύπτουν μια ανησυχητική τάση στην Κύπρο: οι αλλοδαποί κάτοικοι αναφέρουν περιστατικά διάκρισης σε σημαντικά υψηλότερο ποσοστό σε σχέση με τους Κύπριους πολίτες, ιδίως όταν καλούνται να εξυπηρετηθούν από δημόσιες υπηρεσίες. Η εικόνα αυτή, που παρατηρείται άλλωστε και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, φέρνει στην επιφάνεια τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ξενόφερτοι στην καθημερινότητά τους.
Ειδικότερα, στην Κύπρο, το 6,6% των κατοίκων που γεννήθηκαν στο εξωτερικό δήλωσαν ότι υπέστησαν άδικη ή προκατειλημμένη μεταχείριση στις δημόσιες υπηρεσίες. Πρόκειται για ποσοστό που ξεπερνά κατά τρεις φορές το αντίστοιχο 1,9% που αναφέρουν οι γεννημένοι στο νησί. Αυτή η χάσμα στην πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες είναι από μόνο του ένα καμπανάκι, υποδεικνύοντας ότι η ενσωμάτωση και η ισότιμη πρόσβαση για όλους παραμένουν ζητούμενο.
Πέρα από τις δημόσιες υπηρεσίες, και ο τομέας της στέγασης αναδεικνύεται ως μια περιοχή όπου οι αλλοδαποί στην Κύπρο συναντούν αυξημένη διάκριση. Ενώ τα συνολικά ποσοστά διάκρισης στο νησί παραμένουν κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, οι συγκεκριμένοι τομείς που επισημαίνονται από την έκθεση είναι κρίσιμοι για την καθημερινότητα και την ευημερία των μη ντόπιων κατοίκων. Συγκεκριμένα, το 6% των αλλοδαπών ανέφερε ότι αντιμετώπισε διάκριση στην εύρεση κατοικίας, έναντι μόλις 1,5% του ντόπιου πληθυσμού. Αυτό καθιστά τη στέγαση τον δεύτερο πιο συχνά αναφερόμενο τομέα για περιστατικά διάκρισης μεταξύ των ξένων στην χώρα.
Σε ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο, τα στοιχεία επιβεβαιώνουν τη γενική παρατήρηση ότι οι γεννημένοι στο εξωτερικό αντιλαμβάνονται τη διάκριση πιο έντονα. Στην ΕΕ, το 9,7% των αλλοδαπών κατοίκων ανέφερε διάκριση στις δημόσιες υπηρεσίες και το 12,5% στη στέγαση. Παρόλο που τα αντίστοιχα ποσοστά για την Κύπρο είναι χαμηλότερα, η σχετική διαφορά μεταξύ αλλοδαπών και ντόπιων κατοίκων εντός του νησιού είναι ιδιαίτερα έντονη, υποδηλώνοντας ένα συγκεκριμένο τοπικό πλαίσιο άνισης μεταχείρισης.
Η Eurostat ορίζει τη διάκριση ως την άδικη ή προκατειλημμένη μεταχείριση ατόμων ή ομάδων βάσει προστατευόμενων χαρακτηριστικών, όπως η φυλή, η εθνικότητα, η θρησκεία, η σεξουαλική ταυτότητα και άλλα. Τα στοιχεία αυτά προκαλούν προβληματισμό και υποδεικνύουν την ανάγκη για στοχευμένες παρεμβάσεις. Η Κύπρος, ως χώρα που επιδιώκει να είναι ανοιχτή και φιλόξενη, καλείται να εξετάσει προσεκτικά αυτές τις ανισότητες και να χαράξει πολιτικές για την προώθηση της ισότιμης μεταχείρισης και την ενίσχυση της αρμονικής συνύπαρξης όλων των κατοίκων της.