Η Ανατολική Μεσόγειος, με τα πλούσια κοιτάσσματα φυσικού αερίου να έχουν μετατρέψει την περιοχή σε πεδίο μάχης για ενεργειακούς πόρους και θαλάσσια σύνορα, συνεχίζει να απασχολεί την επικαιρότητα. Τελευταία, οι εντεινόμενες ενεργειακές συμμαχίες μεταξύ Κύπρου, Ελλάδας, Αιγύπτου και Ισραήλ έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από την Άγκυρα, με τουρκικές πηγές να κατηγορούν τη Λευκωσία για μια στρατηγική "περιορισμού" της Τουρκίας.
Σύμφωνα με δηλώσεις ανώτερου Τούρκου βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, οι συνεργασίες αυτές δεν αφορούν απλώς την εκμετάλλευση πόρων, αλλά αποτελούν μια συντονισμένη προσπάθεια για να απομονωθεί η Τουρκία από σημαντικούς περιφερειακούς ενεργειακούς διαδρόμους. Η ουσία των κατηγοριών είναι ότι αυτές οι συμμαχίες στοχεύουν στο να "περιορίσουν την Τουρκία στην υφαλοκρηπίδα της", μειώνοντας έτσι την πρόσβασή της σε δυνητικά επικερδείς ζώνες έρευνας και την ευρύτερη στρατηγική της παρουσία στην περιοχή. Αυτή η οπτική υποδηλώνει μια αντίληψη εντός ορισμένων τουρκικών πολιτικών κύκλων ότι οι εν λόγω συμμαχίες έχουν σχεδιαστεί για να περιθωριοποιήσουν τον ρόλο της Άγκυρας στο αναπτυσσόμενο ενεργειακό τοπίο της περιοχής.
Από την πλευρά της, η τουρκική ηγεσία διατηρεί μια σταθερή στάση, τονίζοντας ότι η χώρα παρακολουθεί στενά όλες τις περιφερειακές εξελίξεις και είναι έτοιμη να αντιδράσει δυναμικά σε οποιεσδήποτε ενέργειες κριθούν επιζήμιες για τα εθνικά συμφέροντα και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας.
Προσθέτοντας ένα ακόμη επίπεδο πολυπλοκότητας, πρώην βουλευτής του αντιπολιτευόμενου CHP επισήμανε ότι η Τουρκία δεν έχει προχωρήσει σε δραστηριότητες έρευνας ή γεωτρήσεων σε ορισμένες "κρίσιμες περιοχές" της Ανατολικής Μεσογείου από τον Δεκέμβριο του 2020. Αυτή η παρατήρηση, αν και δεν επαναλαμβάνει ακριβώς την κατηγορία της Άγκυρας για "εξωτερικές μηχανορραφίες", εγείρει ερωτήματα σχετικά με την επιχειρησιακή παρουσία της Τουρκίας και την έκτασή της στα αμφισβητούμενα ύδατα, τονίζοντας την ανάγκη διατήρησης μιας απτής εθνικής παρουσίας σε αυτές τις στρατηγικά ζωτικής σημασίας ζώνες.
Η Ιστορία των τουρκικών θαλάσσιων δραστηριοτήτων στην περιοχή αποτελεί εδώ και καιρό σημείο τριβής. Η ανάπτυξη του ερευνητικού σκάφους "Oruc Reis" το 2019 για σεισμικές έρευνες προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και αύξησε τις εντάσεις με την Ελλάδα και την Κύπρο. Ο διάλογος που διεξάγεται τώρα υποδηλώνει μια συζήτηση στην Τουρκία σχετικά με την αναγκαιότητα προβολής ισχύος και ενεργού συμμετοχής στις έρευνες για την επιβολή των διεκδικήσεών της, ειδικά υπό το φως των παρατηρούμενων περιφερειακών ενεργειακών συμφώνων.
Η Διάσκεψη για το Φυσικό Αέριο της Ανατολικής Μεσογείου (EMGF), που περιλαμβάνει την Κύπρο, την Ελλάδα, την Αίγυπτο, το Ισραήλ, την Ιταλία, την Ιορδανία, την Παλαιστίνη και τη Γαλλία, θεωρείται από ορισμένους στην Τουρκία ως άμεση πρόκληση στις περιφερειακές της φιλοδοξίες και μια σκόπιμη προσπάθεια παράκαμψης της συμμετοχής της στην ανάπτυξη ενεργειακών υποδομών. Οι επιπτώσεις αυτών των ανταγωνιστικών συμφερόντων είναι εκτεταμένες, επηρεάζοντας πιθανώς τις οδούς τροφοδοσίας ενέργειας προς την Ευρώπη και διαμορφώνοντας την ευρύτερη γεωπολιτική ισορροπία στην περιοχή. Η θέση της Τουρκίας υπογραμμίζει έναν ευρύτερο αγώνα για επιρροή και πρόσβαση σε πόρους, με σημαντικές επιπτώσεις για την περιφερειακή σταθερότητα και τις διεθνείς αγορές ενέργειας.