Η παγκόσμια μουσική σκηνή, και ιδιαίτερα η αφρικανική, έχασε έναν από τους ακρογωνιαίους της λίθους. Ο Ebo Taylor, ο σπουδαίος Γκανέζος μουσικός και πρωτοπόρος του είδους highlife, άφησε την τελευταία του πνοή την Κυριακή, αφήνοντας πίσω του ένα ανεκτίμητο μουσικό κληροδότημα. Η είδηση του θανάτου του, λίγες ώρες μετά την έναρξη ενός φεστιβάλ αφιερωμένου στο όνομά του και ακριβώς ένα μήνα μετά τα 90α του γενέθλια, γέμισε θλίψη τους απανταχού φίλους της μουσικής του.
Ο Taylor, του οποίου το πραγματικό όνομα ήταν Deroy Taylor, γεννήθηκε στο Cape Coast και από νωρίς έδειξε το μουσικό του ταλέντο. Η εκπαίδευσή του στο Λονδίνο στις αρχές της δεκαετίας του '60, του άνοιξε νέους ορίζοντες, επιτρέποντάς του να ενσωματώσει καινοτόμα στοιχεία στη μουσική του. Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, ανέπτυξε ένα μοναδικό στυλ, μια μαεστρική σύντηξη των ρυθμών και των μελωδιών των διαφόρων εθνοτικών ομάδων της Γκάνας, όπως οι Ga, Ewe, Dagomba και Akan. Αυτή η σύνθεση, βαθιά ριζωμένη στην πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της χώρας του, έγινε το σήμα κατατεθέν της πολυετούς και παραγωγικής του καριέρας.
Ο Taylor δεν φοβήθηκε ποτέ να πειραματιστεί. Παρότι θεμελιωμένος στην παράδοση του highlife, αγκάλιασε τις σύγχρονες επιρροές. Όπως είχε δηλώσει χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του το 2014, η έλευση του funk και του James Brown του έδωσε την έμπνευση να επαναπροσδιορίσει το highlife. Η οπτική του παρομοιάζεται συχνά με αυτήν του Νιγηριανού Fela Kuti, ο οποίος επίσης συνδύασε τη μουσική των Yoruba με στοιχεία funk. Αυτή η τόλμη να αναμειγνύει το οικείο με το καινοτόμο, τον καθιέρωσε ως έναν πραγματικό οραματιστή. Στις πρώτες του μουσικές αναζητήσεις, διακρίνονται επίσης επιρροές από θρύλους της jazz, όπως οι Miles Davis και Charlie Christian, αλλά και μια διακριτική αναφορά στον κλασικό συνθέτη Dvořák.
Η επιρροή του Ebo Taylor ξεπέρασε τα σύνορα της Γκάνας. Με το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του και την ακλόνητη αφοσίωσή του στην καλλιτεχνική του ακεραιότητα, έφερε τη μουσική της Γκάνας στο παγκόσμιο προσκήνιο. Οι συνθέσεις του, διακρινόμενες για την περίπλοκη κιθαριστική του δεινότητα – πολλοί τον θεωρούν τον κορυφαίο rhythm guitarist όλων των εποχών – και τα ακαταμάχητα grooves, αγαπήθηκαν από ακροατές σε όλο τον κόσμο. Η δημιουργική του συγγένεια με άλλους πρωτοπόρους, όπως ο Fela Kuti, και οι συνεργασίες του με μέλη του συγκροτήματος Osibisa, όπως ο Teddy Osei και ο Sol Amarfio, τον έκαναν αναπόσπαστο κομμάτι της αναδυόμενης αφρικανικής μουσικής σκηνής.
Ο γιος του, Kweku Taylor, αποτύπωσε εύστοχα το μέγεθος της απώλειας: «Ο κόσμος έχασε έναν γίγαντα. Έναν κολοσσό της αφρικανικής μουσικής. Ο Ebo Taylor έφυγε χθες... αφήνοντας πίσω του μια αξεπέραστη καλλιτεχνική κληρονομιά. Μπαμπά, το φως σου δεν θα σβήσει ποτέ.» Πράγματι, η κληρονομιά του Ebo Taylor είναι κάτι παραπάνω από μια απλή διάδοση. Είναι η επαναθεμελίωση. Θυμάται όχι μόνο ως πρωτοπόρος του highlife, αλλά ως μια καθοριστική δύναμη που ενσωμάτωσε το funk στο γκανέζικο μουσικό λεξιλόγιο, δημιουργώντας έναν ήχο που ήταν ταυτόχρονα βαθιά παραδοσιακός και συναρπαστικά σύγχρονος. Η απώλειά του είναι μεγάλη, αλλά η μουσική του, ένα ζωντανό μνημείο της ιδιοφυΐας του, θα συνεχίσει να εμπνέει γενιές.