Λευκωσία – Καθώς η Κύπρος ετοιμάζεται για τις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου, ένα αισθητό ρεύμα ανησυχίας διαπερνά το πολιτικό σκηνικό. Οι δημοσκοπήσεις, σαν ένας καθρέφτης, αντικατοπτρίζουν την πιθανότητα μιας εξαιρετικά κατακερματισμένης Βουλής και τον υπαρκτό κίνδυνο παρατεταμένης πολιτικής αστάθειας. Η επικρατούσα τάση δείχνει ένα κοινοβούλιο χωρίς σαφή πλειοψηφία, με την πιθανότητα η νησιωτική χώρα να βρεθεί σε μια περίοδο μακροχρόνιας κυβερνητικής παράλυσης και απρόβλεπτων πολιτικών ελιγμών.
Οι πρόσφατες εκλογικές προβολές, προσεκτικά συγκεντρωμένες από έγκριτες εταιρείες δημοσκοπήσεων, σκιαγραφούν μια σταθερή εικόνα βαθιά διαιρεμένης πολιτικής σκηνής. Τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα την προηγούμενη εβδομάδα δείχνουν ότι ούτε το ΔΗ.ΣΥ., ούτε το ΑΚΕΛ, τα δύο μεγάλα κόμματα, είναι σε θέση να εξασφαλίσουν μια άνετη επικράτηση. Αντιθέτως, οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν μια αξιοσημείωτη παρουσία μικρότερων κομμάτων, με πιο χαρακτηριστικό το ΕΛΑΜ, αλλά και αναδυόμενες δυνάμεις όπως το κόμμα «Αλ.Ε.Μ.Α.» του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και η «Δημοκρατική Κίνηση». Αυτή η διάχυση της στήριξης σε πολλαπλές πολιτικές οντότητες είναι ο κύριος μοχλός πίσω από τις ανησυχίες για μια κατακερματισμένη Βουλή.
Οι συνέπειες ενός τέτοιου σεναρίου είναι εκτεταμένες και δυνητικά αποσταθεροποιητικές για ένα έθνος που, πρόσφατα, έχει διαχειριστεί σημαντικές οικονομικές προκλήσεις και συνεχίζει να παλεύει με το άλυτο Κυπριακό πρόβλημα. Ένα νομοθετικό σώμα χωρίς συνεκτική πλειοψηφία είναι εγγενώς προδιατεθειμένο σε αδιέξοδα, καθιστώντας την οικοδόμηση συναίνεσης, απαραίτητη για αποτελεσματική διακυβέρνηση, ένα ηράκλειο έργο. Αναλυτές προειδοποιούν ότι η απουσία σαφούς εντολής θα μπορούσε να καταστήσει τη Βουλή δυσλειτουργική, οδηγώντας την ενδεχομένως σε έναν αταίριαστο, de facto, εκτελεστικό ρόλο. Μια τέτοια κατάσταση θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια εξουθενωτική αδυναμία αντιμετώπισης κρίσιμων εθνικών ζητημάτων, καλλιεργώντας ένα περιβάλλον πολιτικού χάους.
Εσωτερικές δημοσκοπήσεις κομμάτων, που διεξήχθησαν την ίδια περίοδο, έχουν επιβεβαιώσει αυτές τις εξωτερικές εκτιμήσεις. Τα κεντρικά γραφεία του ΔΗ.ΣΥ., για παράδειγμα, έχουν λάβει δεδομένα που ευθυγραμμίζονται με την ευρύτερη τάση κατακερματισμού. Παρόλο που οι συγκεκριμένοι αριθμοί παρουσιάζουν μικρές διαφορές – με τη δημοσκόπηση του ΡΙΚ να δείχνει τον ΔΗ.ΣΥ. στο 17% και το ΑΚΕΛ στο 16%, ενώ η δημοσκόπηση Pulse για την ηγεσία του ΔΗ.ΣΥ. έδειξε 15% για τον ΔΗ.ΣΥ. και 13,5% για το ΑΚΕΛ – το γενικό μήνυμα παραμένει αδιαμφισβήτητο: κανένα κόμμα δεν αναμένεται να διαθέτει επαρκή εξουσία για να κατευθύνει μονομερώς την ατζέντα. Η άνοδος του ΕΛΑΜ, που σταθερά δημοσκοπείται σε διψήφια ποσοστά, περιπλέκει περαιτέρω τις πιθανότητες σχηματισμού συνασπισμών, δεδομένης της ιδεολογικής του θέσης.
Η προβλεπόμενη δυσκολία στην προώθηση του διαλόγου, της συνεργασίας και του συμβιβασμού σε κρίσιμα θέματα πολιτικής θα μπορούσε να παραλύσει την ικανότητα του κράτους να λειτουργεί αποτελεσματικά. Σε ένα χειρότερο σενάριο, αυτό το νομοθετικό αδιέξοδο θα μπορούσε να επιβάλει την αναγκαστική διάλυση της Βουλής, πυροδοτώντας έναν ακόμη γύρο εκλογών. Η προοπτική μιας τέτοιας επαναληπτικής εκλογικής διαδικασίας σε σύντομο χρονικό διάστημα θα επιδεινώσει αναμφίβολα την οικονομική αβεβαιότητα και την πολιτική ρευστότητα. Ορισμένοι σχολιαστές φοβούνται ότι μια πιο ακραία κλιμάκωση της πολιτικής αστάθειας θα μπορούσε ακόμη και να επιταχύνει πρόωρες προεδρικές εκλογές, αποσταθεροποιώντας περαιτέρω τη δομή διακυβέρνησης του έθνους.
Για ένα μικρό νησιωτικό κράτος όπως η Κύπρος, που πρόσφατα αναδύθηκε από μια σοβαρή οικονομική ύφεση και αντιμετωπίζει τις πολύπλοκες γεωπολιτικές πραγματικότητες της διαίρεσής της, μια τέτοια παρατεταμένη πολιτική αβεβαιότητα θα μπορούσε να έχει βαθιές και επιζήμιες επιπτώσεις. Η ικανότητα προσέλκυσης ξένων επενδύσεων, διατήρησης της οικονομικής σταθερότητας και προβολής μιας συνεκτικής εθνικής στρατηγικής στη διεθνή σκηνή θα μπορούσαν να διακυβευθούν από μια κυβέρνηση που αγωνίζεται να διατηρήσει την κοινοβουλευτική της ισορροπία. Οι επερχόμενες εκλογές, επομένως, αντιπροσωπεύουν κάτι περισσότερο από μια τυπική δημοκρατική άσκηση· αποτελούν ένα κρίσιμο σημείο καμπής που θα καθορίσει την ικανότητα του νησιού να πλοηγηθεί στις μελλοντικές του προκλήσεις.