**Η Λευκωσία γίνεται στρατηγικό κέντρο ενόψει γεωπολιτικών αναταράξεων στην Ανατολική Μεσόγειο.**
Η Βρετανία, επίδειξη της δέσμευσής της στην περιφερειακή ασφάλεια, έχει ενισχύσει σημαντικά την αμυντική της παρουσία στην Κύπρο, αναπτύσσοντας έξι υπερσύγχρονα μαχητικά αεροσκάφη F-35B στη βρετανική αεροπορική βάση του Ακρωτηρίου. Η στρατηγική αυτή ενίσχυση, που τέθηκε σε ισχύ την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026, με την αναχώρηση των F-35B από την αεροπορική βάση Marham στο Norfolk, τα φέρνει να συνεπικουρούν τα ήδη υπάρχοντα μαχητικά Typhoon που εδρεύουν στο νησί. Η κίνηση αυτή υπογραμμίζει την αυξανόμενη ανησυχία για την κλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, με την Κύπρο να λειτουργεί ως κρίσιμο παρατηρητήριο στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η ανάπτυξη αυτή έχει σαφή στόχο τη διαφύλαξη του Ακρωτηρίου, καθώς και ολόκληρης της βρετανικής κυρίαρχης επικράτειας στην Κύπρο. Το προληπτικό αυτό μέτρο έρχεται εν μέσω αυξημένου γεωπολιτικού άγχους, που τροφοδοτείται από την προοπτική αμερικανικών στρατιωτικών ενεργειών κατά του Ιράν. Η κυβέρνηση του Κατάρ έχει δημόσια αναγνωρίσει αυτές τις αυξανόμενες περιφερειακές εντάσεις, σηματοδοτώντας μια κοινή ανησυχία σε όλη τη Μέση Ανατολή. Η παρουσία, λοιπόν, της Βρετανίας στην Κύπρο δεν είναι απλώς αμυντική, αλλά λειτουργεί και ως ισχυρό σύμβολο των στρατηγικών της συμφερόντων και της ικανότητάς της να προβάλλει ισχύ σε ένα ασταθές θέατρο επιχειρήσεων.
Η τελευταία αυτή ανάπτυξη ακολουθεί στενά μια άλλη σημαντική ενίσχυση, με τέσσερα RAF Typhoons να έχουν σταλεί στο Κατάρ τον περασμένο μήνα. Αυτά τα αεροσκάφη, μέλη της κοινής βρετανο-καταριανής 12ης Μοίρας, έχουν ενεργά συμμετάσχει σε αποστολές της Επιχείρησης Shader πάνω από το Ιράκ και τη Συρία. Τα F-35B που φτάνουν τώρα στην Κύπρο διαθέτουν προηγμένες δυνατότητες stealth και είναι σχεδιασμένα για επιχειρήσεις πολλαπλών ρόλων, ενισχύοντας περαιτέρω την προβολή της βρετανικής αεροπορικής ισχύος στην περιοχή.
Ο υποκείμενος καταλύτης για αυτή την αυξημένη στρατιωτική ετοιμότητα είναι ο πολύπλοκος και τεταμένος διάλογος μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Ενώ η άμεση εστίαση αυτών των συζητήσεων, που συνήλθαν στο Ομάν την Παρασκευή, ήταν φαινομενικά το αμφιλεγόμενο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, οι ΗΠΑ, υπό τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, έχουν διευρύνει την ατζέντα τους. Η Ουάσιγκτον επιθυμεί να αντιμετωπίσει την ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων από το Ιράν, την υποστήριξή του σε περιφερειακές πολιτοφυλακές και το ιστορικό ανθρωπίνων δικαιωμάτων του. Ωστόσο, το Ιράν παραμένει σταθερό στην του θέση του, με τον υπουργό Εξωτερικών Σέιεντ Αμπάς Αραγτσι να δηλώνει το Σάββατο ότι «οι πύραυλοι δεν διαπραγματεύονται ποτέ, διότι αποτελούν θέμα άμυνας». Αυτή η θεμελιώδης απόκλιση στις προτεραιότητες ρίχνει βαριά σκιά στις προοπτικές αποκλιμάκωσης.
Ο Αμερικανός Πρόεδρος Τραμπ, μιλώντας για τις επερχόμενες επακόλουθες συνομιλίες που έχουν προγραμματιστεί για τις αρχές της επόμενης εβδομάδας, εξέφρασε αισιοδοξία, δηλώνοντας: «Θα συναντηθούμε ξανά στις αρχές της επόμενης εβδομάδας, και θέλουν να κάνουν μια συμφωνία, το Ιράν, όπως θα έπρεπε να θέλουν να κάνουν μια συμφωνία». Αυτή η δήλωση, ωστόσο, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ιρανική στάση σχετικά με το πυραυλικό του πρόγραμμα. Προσθέτοντας ένα ακόμη επίπεδο πολυπλοκότητας, οι ΗΠΑ έχουν επίσης επιβάλει δασμό 25% στις εισαγωγές από χώρες που συνεχίζουν να προμηθεύονται αγαθά από το Ιράν, ένα μέτρο που πιθανότατα αποσκοπεί στην άσκηση περαιτέρω οικονομικής πίεσης.
Το φάσμα ευρύτερης σύγκρουσης αποτελεί επίμονο προβληματισμό, ιδίως δεδομένης της φερόμενης εμπλοκής των ΗΠΑ σε ισραηλινές επιθέσεις σε ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις τον περασμένο Ιούνιο. Ο επικεφαλής της ισραηλινής στρατιωτικής αντικατασκοπείας Σλόμι Μπίντερ και ο διοικητής της αεροπορίας Τομέρ Μπαρ φέρονται να έχουν συζητήσει πιθανές ενέργειες κατά του Ιράν, προσθέτοντας μια ακόμη διάσταση στο ήδη επισφαλές περιφερειακό τοπίο ασφαλείας. Η ανάπτυξη προηγμένων βρετανικών μαχητικών αεροσκαφών στην Κύπρο, επομένως, αντιπροσωπεύει μια υπολογισμένη απάντηση σε μια πολυδιάστατη και ολοένα και πιο ασταθή γεωπολιτική κατάσταση, με στόχο την αποτροπή της επιθετικότητας και την προστασία ζωτικών εθνικών συμφερόντων σε μια περιοχή που ισορροπεί στην κόψη του ξυραφιού.