**Η νήσος, ένα κατεξοχήν σταυροδρόμι γεωπολιτικών διεργασιών, βρίσκεται και πάλι στο μικροσκόπιο, με αιχμές τις καταγγελίες του Βρετανού πολιτικού για χρήση της βρετανικής βάσης στην Ακρωτήρι ως «ενδιάμεσου σταθμού» για οπλισμό του Ισραήλ.**
Η πρόσφατη παρέμβαση του Τζέρεμι Κόρμπιν, πρώην ηγέτη του Εργατικού Κόμματος και γνωστού για τις έντονες πολιτικές του θέσεις, έριξε ξανά φως στη στρατηγική σημασία της Κύπρου και, ειδικότερα, στις βρετανικές κυρίαρχες βάσεις Ακρωτηρίου και Δεκέλειας. Ο Κόρμπιν, μιλώντας σε εκδήλωση της Αριστερής Ομάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υποστήριξε ότι η βάση του Ακρωτηρίου χρησιμοποιείται ως «ενδιάμεσος σταθμός για την παράδοση όπλων στο Ισραήλ», βάζοντας την Κύπρο, έστω και εμμέσως, στο κάδρο της οξείας σύρραξης στη Μέση Ανατολή.
Οι δηλώσεις αυτές, που αναπαράχθηκαν από διάφορες πηγές, δεν είναι τυχαίες. Έρχονται σε μια περίοδο που οι διεθνείς διπλωματικές προσπάθειες κορυφώνονται και οι ανθρωπιστικές ανησυχίες για την Παλαιστίνη βαθαίνουν. Ο Κόρμπιν, γνωστός για τη διαχρονική του αλληλεγγύη προς τον παλαιστινιακό λαό, επανέλαβε την έκκλησή του για τον τερματισμό της ισραηλινής κατοχής, καταγγέλλοντας μάλιστα ως «γενοκτονία» τις ενέργειες του Ισραήλ. Η τοποθέτησή του αυτή δεν αποτελεί απλώς κριτική, αλλά μια ευρύτερη ανάλυση της παγκόσμιας πολιτικής και οικονομικής τάξης πραγμάτων.
Πέρα από το ζήτημα των όπλων, ο Βρετανός πολιτικός άσκησε σφοδρή κριτική και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κάνοντας λόγο για μια επικίνδυνη στροφή προς μια «πολεμική οικονομία». Επισήμανε την αύξηση των αμυντικών δαπανών και την άνθηση της πολεμικής βιομηχανίας, στοιχεία που, κατά την άποψή του, έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την ευημερία των Ευρωπαίων πολιτών. Παράλληλα, συνέδεσε τις πολιτικές λιτότητας και τις πολιτικές ελεύθερης αγοράς με την αύξηση της φτώχειας, των κοινωνικών ανισοτήτων, την διάβρωση των συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας και την άνοδο των ακροδεξιών κινημάτων.
Οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο, που ιδρύθηκαν με τη Συνθήκη Ίδρυσης του 1960, αποτελούν από πάντα αντικείμενο διεθνούς προβληματισμού, ιδίως σε περιόδους κρίσεων. Εάν οι ισχυρισμοί του Κόρμπιν αποδειχθούν βάσιμοι, τότε οι επιπτώσεις για τη βρετανική εξωτερική πολιτική, την τήρηση των διεθνών πρωτοκόλλων ελέγχου όπλων, αλλά και για την εύθραυστη γεωπολιτική θέση της Κύπρου, θα είναι σημαντικές. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, παράλληλα, έχει αυξήσει την έμφαση στη συνεργασία για την άμυνα μεταξύ των κρατών μελών, κάτι που, όπως φαίνεται, αμφισβητείται ηθικά από τις τοποθετήσεις του Κόρμπιν, υποδεικνύοντας μια διχοτόμηση μεταξύ στρατιωτικής ετοιμότητας και κοινωνικής ευημερίας.