Η είδηση ότι ένα τρίμηνο βρέφος νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στο Μακάρειο Νοσοκομείο, με σοβαρούς τραυματισμούς που παραπέμπουν στο σύνδρομο του κλονισμένου βρέφους, έχει σοκάρει την κυπριακή κοινωνία. Η Επίτροπος Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, Έλενα Περικλέους, δεν έχασε χρόνο, εξαπολύοντας μια δυναμική έκκληση για ριζική αναθεώρηση της κρατικής πολιτικής στήριξης των νέων γονέων. Η ουσία του μηνύματός της είναι σαφής: χρειαζόμαστε προληπτική δράση, όχι μόνο αντίδραση εκ των υστέρων, καθώς το σημερινό σύστημα δεν ανταποκρίνεται στις τεράστιες πιέσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε τέτοιες τραγωδίες.
Το περιστατικό, που οδήγησε στη σύλληψη 28χρονου πατέρα στη Λευκωσία, αποκάλυψε για πολλούστες για πρώτη φορά τις ελλείψεις στις δομές στήριξης που έχουν οι οικογένειες στην εξαιρετικά δύσκολη περίοδο της πρώτης ανατροφής ενός παιδιού. Το βρέφος, που εξακολουθεί να βρίσκεται διασωληνωμένο και υπό στενή ιατρική παρακολούθηση, αποτελεί μια πικρή υπενθύμιση του τι μπορεί να συμβεί όταν το στρες και η εξάντληση των γονέων ξεπερνούν τα όρια.
Η Επίτροπος Περικλέους ήταν κατηγορηματική: «Η εστίαση αποκλειστικά στην ποινική δίωξη αγνοεί τη ρίζα του προβλήματος». Η δήλωσή της σηματοδοτεί μια αλλαγή οπτικής, προτείνοντας ένα νέο μοντέλο που δίνει προτεραιότητα στην πρόληψη, αντιμετωπίζοντας άμεσα τις υποκείμενες αιτίες που μπορούν να οδηγήσουν σε βίαιες συμπεριφορές. Αναγνωρίζει την έντονη ανησυχία, τη σωματική και ψυχική κόπωση, και την έλλειψη ύπνου που χαρακτηρίζουν τους πρώτους μήνες φροντίδας ενός νεογέννητου – παράγοντες που, σε ακραίες περιπτώσεις, μπορούν να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτες αντιδράσεις.
Η πρόταση της Επιτρόπου επικεντρώνεται στη δημιουργία ενός «συνεκτικού και λειτουργικού συστήματος φροντίδας». Αυτό το σύστημα θα ξεφεύγει από την απλή τιμωρητική αντίδραση μετά το συμβάν, υιοθετώντας μια πιο ολιστική και ανθρώπινη προσέγγιση. Θα περιλαμβάνει ενισχυμένη εκπαίδευση γονέων και φροντιστών, εφοδιάζοντάς τους με πρακτικές στρατηγικές για την ηρεμία του βρέφους και την πλήρη κατανόηση των καταστροφικών συνεπειών βίαιων ενεργειών, όπως το κλόνημα. Ο απώτερος στόχος, όπως τόνισε, είναι να «προληφθεί η κακοποίηση, να στηριχθεί η γονεϊκότητα και να διασφαλιστεί στην πράξη η προστασία, η ζωή, η υγεία και η ανάπτυξη κάθε παιδιού».
Αυτό το περιστατικό έχει ενισχύσει τη δημόσια συζήτηση για τους αόρατους αγώνες των νέων γονέων. Υπογραμμίζει τη διπλή ευθύνη του κράτους: να ερευνά αυστηρά τις περιπτώσεις κακοποίησης παιδιών και, κυρίως, να εφαρμόζει ισχυρά προληπτικά μέτρα. Η σημερινή κατάσταση, με την αβέβαιη υγεία του βρέφους, αποτελεί έναν ισχυρό καταλύτη για αλλαγή, προκαλώντας μια ευρύτερη κοινωνική αναγνώριση της πολυπλοκότητας της πρώιμης ανατροφής και την επιτακτική ανάγκη για ολοκληρωμένα, προσβάσιμα δίκτυα υποστήριξης. Η απαίτηση είναι πλέον για ένα σύστημα που όχι μόνο προστατεύει τα παιδιά, αλλά και ενδυναμώνει τους γονείς, καλλιεργώντας ένα περιβάλλον όπου η χαρά της νέας ζωής δεν επισκιάζεται από τον εφιάλτη μιας προλήψιμης τραγωδίας. Οι επόμενες εβδομάδες και μήνες θα δείξουν κατά πόσο αυτές οι επιτακτικές εκκλήσεις για συστημική μεταρρύθμιση θα μεταφραστούν σε απτές πράξεις.