**Λευκωσία, Κύπρος** – Η πρόσφατη αποτίμηση του κόστους ζωής για το 2025 έριξε ένα ζοφερό φως στην εκρηκτική άνοδο των δαπανών σε ολόκληρη την Κύπρο, με τη Λεμεσό να αναδεικνύεται σε ηχηρή εξαίρεση. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την αυξανόμενη ανησυχία ότι η οικονομική πορεία του νησιού, και κυρίως η εξάρτησή του από την προσέλκυση ξένων επενδύσεων και έναν ανερχόμενο τουριστικό τομέα, ασκεί μη βιώσιμη πίεση στους πόρους του και στον τοπικό πληθυσμό.
Η εμπεριστατωμένη έρευνα, που ανέλυσε πληθώρα δεικτών δαπανών, αποκάλυψε σημαντικές διαφορές τιμών μεταξύ των κυπριακών δήμων. Η Λεμεσός, μαγνήτης για διεθνείς επιχειρήσεις και το ξενόφερτο εργατικό τους δυναμικό, έχει εδραιώσει τη θέση της ως η ακριβότερη περιοχή του νησιού. Αυτή η οικονομική δυναμική, αν και συμβάλλει στο εθνικό ΑΕΠ, έχει ταυτόχρονα ωθήσει την αγορά ενοικίων και τις τιμές καταναλωτή σε τέτοιο σημείο που πολλοί με τοπικούς μισθούς δυσκολεύονται πλέον να σταθούν στην πόλη. Οι συνέπειες είναι ορατές, με μια αισθητή έξοδο κατοίκων της Λεμεσού που αναζητούν πιο προσιτή στέγη σε γειτονικά χωριά.
Οι επιπτώσεις αυτής της ραγδαίας επέκτασης δεν περιορίζονται στο κόστος στέγασης. Η αυξημένη πυκνότητα πληθυσμού, ενισχυμένη από τη συνεχή εισροή τουριστών, ασκεί μεγάλη πίεση στους πεπερασμένους πόρους του νησιού. Η Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου (ΑΗΚ), για παράδειγμα, αναφέρει ότι μπορεί «οριακά» να καλύψει τις ανάγκες ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας κατά τους μήνες αιχμής του καλοκαιριού, υπογραμμίζοντας μια επισφαλή ισορροπία μεταξύ προσφοράς και αυξανόμενης κατανάλωσης. Ομοίως, η λειψυδρία, μια διαχρονική πρόκληση για το μεσογειακό νησί, επιδεινώνεται από αυτούς τους αυξανόμενους αριθμούς.
Στην καρδιά αυτού του οικονομικού διλήμματος βρίσκεται η στρατηγική της κυβέρνησης να ενθαρρύνει ενεργά μια συνεχή ροή ξένων επιχειρήσεων και των εργαζομένων τους, παράλληλα με μια φιλόδοξη επιδίωξη για ρεκόρ αφίξεων επισκεπτών. Ενώ αυτές οι πολιτικές έχουν αναμφίβολα προωθήσει την οικονομική ανάπτυξη, οι επικριτές υποστηρίζουν ότι η ανεξέλεγκτη επιδίωξη της επέκτασης έχει ξεπεράσει την ικανότητα του νησιού για βιώσιμη ανάπτυξη και ορθολογική διαχείριση των πόρων. Τα στοιχεία λένε τη δική τους ιστορία: ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου στο κέντρο της Λεμεσού κοστίζει κατά μέσο όρο 1.338 ευρώ μηνιαίως, υπερδιπλάσιο από τη Λευκωσία, που παραμένει το φθηνότερο αστικό κέντρο για στέγαση με 664 ευρώ. Οι τιμές των ακινήτων ανά τετραγωνικό μέτρο στη Λεμεσό υπερβαίνουν σημαντικά εκείνες άλλων πόλεων, με μέσο όρο περίπου 4.500 ευρώ.
Αυτή η ανισορροπία στο κόστος στέγασης ενισχύεται περαιτέρω όταν συγκρίνεται με τους μέσους μισθούς. Ο μέσος μηνιαίος μισθός της Λεμεσού των 2.500 ευρώ, αν και υψηλότερος από άλλες πόλεις, αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό ποσοστό – 32,2% – του οικογενειακού εισοδήματος που αφιερώνεται αποκλειστικά στο ενοίκιο. Αντίθετα, η Λευκωσία προσφέρει τον χαμηλότερο μέσο μισθό στα 1.550 ευρώ, αν και η αγορά στέγασής της παραμένει σημαντικά πιο προσιτή. Αυτό το διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ εισοδήματος και δαπανών τροφοδοτεί ανησυχίες για την κοινωνική ισότητα και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του τρέχοντος οικονομικού μοντέλου της Κύπρου.
Καθώς το νησί διαπραγματεύεται αυτές τις σύνθετες προκλήσεις, διαμορφώνεται αργά μια συναίνεση ότι ένας επαναπροσδιορισμός της στρατηγικής ανάπτυξης δεν είναι απλώς επιθυμητός, αλλά επιτακτικός. Η τρέχουσα προσέγγιση, που χαρακτηρίζεται από μια ακόρεστη δίψα για αύξηση των επισκεπτών και ξένες επενδύσεις, αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο ως μια πορεία γεμάτη περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς κινδύνους. Στο εξής, η εστίαση πρέπει να στραφεί στην προώθηση μιας πιο ισορροπημένης και ανθεκτικής οικονομίας, που θα δίνει προτεραιότητα όχι μόνο στην ανάπτυξη, αλλά και στη βιώσιμη ευημερία για όλους τους κατοίκους της. Το ερώτημα πλέον είναι αν η Κύπρος μπορεί να εφαρμόσει αποτελεσματικά πολιτικές που θα συγκρατήσουν τις υπερβολές της επιτυχίας της και θα καλλιεργήσουν ένα μέλλον όπου η οικονομική πρόοδος και η περιβαλλοντική διαχείριση θα συμβαδίζουν.