Η σύγκρουση στη Ουκρανία εισέρχεται σε μια νέα, ιδιαίτερα πολύπλοκη φάση, όπου οι πολεμικές επιχειρήσεις και οι διπλωματικές κινήσεις προχωρούν παράλληλα, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο παζλ με απρόβλεπτες εξελίξεις. Στο προσκήνιο, μια σειρά από τολμηρές ναυτικές επιχειρήσεις της Κιέβου κατά του ρωσικού «σκιόφλουτου» στο Μαύρο Πέλαγος. Στο παρασκήνιο, εντατικές διπλωματικές συνομιλίες, με τις ΗΠΑ να αναλαμβάνουν ουσιαστικό ρόλο μεσολαβητή.
Το διπλωματικό μέτωπο κινήθηκε σημαντικά την περασμένη Κυριακή, σε μια συζήτηση υψηλού επιπέδου στο Χάλαντεϊλ Μπιτς της Φλόριντα. Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, συναντήθηκε με ουκρανική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον νέο αρχηγό διαπραγματευτή, Ρουστέμ Ουμέροφ. Οι συνομιλίες, που χαρακτηρίστηκαν ως «περίπλοκες και πολυδιάστατες», επικεντρώθηκαν σε ένα ευρύ πλαίσιο για τερματισμό του πολέμου, το οποίο υποστηρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Όπως τόνισε ο ίδιος ο Ρούμπιο, «δεν αφορά μόνο τους όρους που θα σταματήσουν τις μάχες… αλλά και τους όρους που θα θέσουν τις βάσεις για μακροπρόθεσμη ευημερία της Ουκρανίας».
Ταυτόχρονα, η Ουκρανία επιδείκνυε μια διαφορετική μορφή πίεσης, πραγματικά θεαματική. Την Παρασκευή και το Σάββατο, ασύγχρονα επιφανειακά σκάφη (drones) τύπου «Sea Baby» του Ουκρανικού Σώματος Ασφαλείας (SBU) πραγματοποίησαν επιθέσεις εναντίον δύο πετρελαιοφόρων του ρωσικού λεγόμενου «σκιόφλουτου». Τα πλοία *Kairos* και *Virat*, που έπλεαν υπό τη σημαία της Γκάμπια, χτυπήθηκαν σε ξεχωριστά περιστατικά στα ανοιχτά των τουρκικών ακτών. Επαληθευμένα βίντεο δείχνουν τα drones να εκρήγνυνται κατά την πρόσκρουση με τα κύτταρα. Και τα δύο σκάφη, που βρίσκονται υπό διεθνή κυρώσεις για τη μεταφορά ρωσικού πετρελαίου, δέχτηκαν βοήθεια από τις τουρκικές αρχές.
Αυτή η διττή στρατηγική αποκαλύπτει τα βασικά στοιχεία της ουκρανικής προσέγγισης: από τη μια, να υπονομεύσει οικονομικά τον εχθρό, χτυπώντας τον πυρήνα των εσόδων από τις ενεργειακές εξαγωγές που τροφοδοτούν τον πόλεμο. Από την άλλη, να προωθήσει μια διπλωματική λύση με ισχυρή διεθνή κάλυψη. Η διεύρυνση του θεάτρου επιχειρήσεων στη θάλασσα είναι μια επικίνδυνη κίνηση, που όμως επιβεβαιώνει την ικανότητα της Ουκρανίας για ασύμμετρους χτυπήματα.
Οι εξελίξεις των επόμενων ημερών θα είναι καθοριστικές. Η αναχώρηση του Αμερικανού Ειδικού Απεσταλμένου, Στιβ Γουίτκοφ, για συνομιλίες στη Μόσχα, δείχνει ότι το διπλωματικό παιχνίδι μπαίνει σε νέα ταχύτητα. Το ερώτημα που αιωρείται είναι αν αυτοί οι δύο παράλληλοι δρόμοι – ο ένας καταστροφικός στο πεδίο της μάχης, ο άλλος εξερευνητικός στα γραφεία των διαπραγματεύσεων – θα συγκλίνουν κάποια στιγμή, ή αν θα παραμείνουν για πολύ ακόμα ξένοι μεταξύ τους, επιμηκύνοντας έναν πόλεμο που έχει ήδα αλλάξει τη γεωπολιτική γεωγραφία της Ευρώπης.