Μια καταστροφική πυρκαγιά, που ξέσπασε σε ένα συγκρότημα δημοτικών κατοικιών στη Χονγκ Κονγκ, έχει αφήσει πίσω της 146 ανθρώπινες ζωές. Είναι η πιο θανατηφόρα πυρκαγιά της πόλης τα τελευταία εβδομήντα χρόνια, ένα γεγονός τόσο τραγικό που σημάδεψε βαθιά την εθνική συνείδηση και οδήγησε σε τρεις ημέρες εθνικού πένθους.
Η φωτιά, που ξεκίνησε την προηγούμενη Τετάρτη στο συγκρότημα «Wang Fuk Court» στην περιοχή Τάι Πο, εξαπλώθηκε με απίστευτη ταχύτητα, κατακαίοντας επτά από τα οκτώ οικοδομικά τετράγωνα. Οι φλόγες κράτησαν μέχρι την Παρασκευή, ενώ οι επιχειρήσεις ανάκτησης και ταυτοποίησης των θυμάτων συνεχίστηκαν μέσα στο σαββατοκύριακο, σε συνθήκες εξαιρετικής δυσκολίας. «Είναι τόσο σκοτεινά μέσα, και λόγω του χαμηλού φωτισμού, είναι πολύ δύσκολο να εργαστείς, ειδικά σε σημεία μακριά από τα παράθυρα», περιέγραψε ο αστυνομικός Cheng Ka-chun, αποτυπώνοντας τη ζοφερή πραγματικότητα που αντιμετώπισαν οι διασώστες.
Το σκηνικό μεταμορφώθηκε γρήγορα σε έναν απέραντο, αυθόρμητο χώρο μνήμης. Χιλιάδες πενθούντες – κάτοικοι, μετανάστες εργαζόμενοι, άνθρωποι από όλη την πολυπολιτισμική πλευρά της Χονγκ Κονγκ – σχημάτισαν ατέλειωτες ουρές για να αφήσουν λουλούδια και μηνύματα θλίψης. Μια Ινδονήσια εργάτρια, η Romlah Rosidah, είπε χαρακτηριστικά: «Αυτό το γεγονός διαδόθηκε μόνο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά [αποδείχτηκε ότι] οι καρδιές τους συγκινήθηκαν». Παράλληλα, οργανώθηκαν εκστρατείες για τη συλλογή δωρεών προς όσους έχασαν τα πάντα στις φλόγες.
Ενώ η επίσημη έρευνα για την αιτία της πυρκαγιάς βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, το δημόσιο διάλογος έχει στραφεί απότομα προς τα ερωτήματα ασφάλειας. Οι εικασίες και οι κατηγορίες επικεντρώνονται στο αν εύφλεκτα υλικά επένδυσης (cladding) ή άλλα δομικά υλικά συνέβαλαν στην τρομακτική εξάπλωση και ένταση της φωτιάς. Η τραγωδία ρίχνει ένα δυνατό φως στις προδιαγραφές ασφαλείας και τα υλικά που χρησιμοποιούνται στο πυκνοκατοικημένο αστικό τοπίο της Χονγκ Κονγκ, όπου η ζωή σε πολυώροφα είναι ο κανόνας.
Η κήρυξη της τριήμερης εθνικής πένθους, με τις σημαίες μεσίστιες και τρία λεπτά σιγής, δείχνει το βάθος του πλήγματος. Η κληρονομιά αυτής της φωτιάς, όμως, δεν θα μετρηθεί μόνο στη θλίψη. Όλα δείχνουν ότι θα οδηγήσει σε αυστηρό έλεγχο των πυροπροστατευτικών κανονισμών και ίσως σε ριζικές αλλαγές. Το ερώτημα που αιωρείται πλέον πάνω από τις στάχτες του Wang Fuk Court είναι απλό και οδυνηρό: Πώς μπορούμε να εγγυηθούμε ότι τέτοια δράμα δεν θα επαναληφθεί ποτέ ξανά;