Μια υπόθεση που είχε σοκάρει και είχε προκαλέσει έντονες αντιδράσεις, φτάνει σε αδιέξοδο, όχι λόγω έλλειψης στοιχείων ή αμφισβήτησης των καταγγελιών, αλλά λόγω μιας γραφειοκρατικής – και κατά πολλούς, ατυχούς – ερμηνείας του νόμου. Οι εισαγγελείς της Ισπανίας αποφάσισαν να βάλουν τέλος στην έρευνα για τις καταγγελίες σεξουαλικής κακοποίησης και εμπορίας ανθρώπων που βάραιναν τον θρυλικό Ισπανό τραγουδιστή Julio Iglesias.
Η απόφαση, που εκδόθηκε την Παρασκευή, επικαλείται ως κύριο λόγο για το κλείσιμο της υπόθεσης την έλλειψη εδαφικής δικαιοδοσίας. Με λίγα λόγια, οι ισπανικές αρχές κρίνουν ότι τα φερόμενα αδικήματα, που σύμφωνα με τις καταγγελίες συνέβησαν το 2021, έλαβαν χώρα εκτός ισπανικών συνόρων και οι δύο γυναίκες που κατέθεσαν την προσφυγή δεν είναι Ισπανίδες υπήκοοι ή κάτοικοι. Έτσι, η υπόθεση, παρά την σοβαρότητά της, κρίθηκε ότι δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα των ισπανικών δικαστηρίων.
Οι καταγγελίες, όπως αποκαλύφθηκε, προέρχονταν από δύο πρώην υπαλλήλους του Iglesias, οι οποίες είχαν εργαστεί σε ακίνητα του τραγουδιστή στην Καραϊβική. Περιέγραψαν, σε καταγγελία τους στην Εθνική Δικαστική Αρχή της Ισπανίας (Audiencia Nacional), περιστατικά «κανονικοποιημένης κακοποίησης» υπό καθεστώς εξαναγκασμού, απειλών και βίας. Μία από τις καταγγέλλουσες, η Rebeca, είχε μιλήσει με σπαρακτικές λεπτομέρειες στα ισπανικά ΜΜΕ, κάνοντας λόγο για αίσθημα «χρησιμοποιούμενης σχεδόν κάθε βράδυ», σαν «αντικείμενο, σαν σκλάβα», ενώ ανέφερε και περιστατικά μη συναινετικής διείσδυσης.
Παρά το γεγονός ότι οι εισαγγελείς αναγνώρισαν ότι οι καταγγελίες θα μπορούσαν να ερμηνευτούν ως εμπορία ανθρώπων για εξαναγκαστική εργασία και εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας, τελικά κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η υπόθεση ξεφεύγει από το νομικό τους πεδίο. Η απόφαση ορίζει ότι η Δομινικανή Δημοκρατία και οι Μπαχάμες, όπου φέρονται να διαπράχθηκαν τα αδικήματα, είναι οι αρμόδιες χώρες για οποιαδήποτε μελλοντική νομική διαδικασία.
Το γεγονός ότι οι γυναίκες επέλεξαν να καταθέσουν την προσφυγή στην Ισπανία οφειλόταν, όπως αναφέρεται, στην ισχυρή νομοθεσία της χώρας για την προστασία των θυμάτων έμφυλης βίας και εμπορίας. Ωστόσο, η αρχή της παγκόσμιας δικαιοδοσίας, που επιτρέπει σε εθνικά δικαστήρια να δικάζουν ορισμένα εγκλήματα ανεξαρτήτως τόπου τέλεσης ή εθνικότητας, κρίθηκε μη εφαρμόσιμη εδώ, λόγω της μη ισπανικής υπηκοότητας των καταγγελλουσών.
Οι καταγγέλλουσες περιγράφονται ως νεαρές Λατινοαμερικανίδες, που βρέθηκαν σε ευάλωτες οικονομικά και κοινωνικά καταστάσεις, ένα στοιχείο που οργανώσεις όπως η Women's Link Worldwide και η Διεθνής Αμνηστία έχουν τονίσει ότι καθιστά τα άτομα ευάλωτα στην εκμετάλλευση.
Η πόρτα παραμένει ανοιχτή για τις γυναίκες να αναζητήσουν δικαίωση στη Δομινικανή Δημοκρατία ή τις Μπαχάμες. Ωστόσο, οι δυσκολίες, τόσο σε υλικοτεχνικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο, είναι τεράστιες, ειδικά για άτομα σε επισφαλείς συνθήκες. Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει με τον πιο τραγικό τρόπο τα περίπλοκα δικαιοδοσιακά διλήμματα που προκύπτουν όταν τα φερόμενα εγκλήματα διασχίζουν διεθνή σύνορα, ειδικά όταν εμπλέκονται ισχυρά πρόσωπα και ευάλωτα θύματα.