Η αμερικανική εμπλοκή στη Βενεζουέλα έχει φτάσει σε μια νέα, ανησυχητική κορύφωση. Όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες μέρες, με την απομάκρυνση του Νικολάς Μαδούρο από την εξουσία την 3η Ιανουαρίου, δεν είναι παρά μια ευθεία παρέμβαση, την οποία πολλοί παρατηρητές χαρακτηρίζουν ως τέτοια. Η ορκωμοσία της Ντέλσι Ροδρίγκεζ ως μεταβατικής προέδρου, αν και αμφιλεγόμενη, σηματοδοτεί μια ριζική αλλαγή στην πολιτική σκηνή της χώρας. Όλα αυτά, στο φόντο της απελευθέρωσης ενός σημαντικού πολιτικού κρατουμένου, γεγονός που υποδηλώνει μια περίπλοκη συμφωνία ανταλλαγής μεταξύ Ουάσιγκτον και Καράκας.
Η τολμηρή αυτή επιχείρηση, η οποία φέρεται να περιλάμβανε την εμπλοκή αμερικανικών δυνάμεων σε μια κρυφή νυχτερινή επιδρομή, οδήγησε στη σύλληψη του Μαδούρο. Μια εξέλιξη που έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις από Δημοκρατικούς του Κογκρέσου, οι οποίοι κατηγορούν την κυβέρνηση ότι παρακάμπτει τους θεσμικούς ελέγχους και τις ισορροπίες στην άσκηση πολεμικών εξουσιών. Η ατμόσφαιρα αυτή ενισχύθηκε από την πρόσφατη απόρριψη από τη Βουλή των Αντιπροσώπων ενός ψηφίσματος που στόχευε στον περιορισμό της εξουσίας του Προέδρου Τραμπ να αναπτύξει στρατεύματα στη Βενεζουέλα. Η ψηφοφορία, που κράτησε την κοινή γνώμη σε αγωνία, έδειξε την προθυμία ορισμένων κομματικών κύκλων να στηρίξουν την επιθετική εξωτερική πολιτική του Προέδρου.
Μια απτή συνέπεια αυτής της αυξημένης αμερικανικής πίεσης υπήρξε η απελευθέρωση του Ραφαέλ Τουντάρες Μπράτσο, γαμπρού του ηγετικού στελέχους της αντιπολίτευσης Εντμούντο Γκονζάλες. Η μητέρα του, Μαριάνα Γκονζάλες, εξέφρασε τη βαθιά ανακούφισή της, δηλώνοντας: "Μετά από 380 ημέρες άδικης και αυθαίρετης κράτησης – έχοντας υποστεί πάνω από ένα χρόνο την απάνθρωπη πραγματικότητα της αναγκαστικής εξαφάνισης – ο σύζυγός μου Ραφαέλ Τουντάρες Μπράτσο επέστρεψε σπίτι σήμερα το πρωί." Αυτή η παραχώρηση από την κυβέρνηση της Βενεζουέλας θεωρείται από πολλούς ως μια στρατηγική κίνηση για να κατευνάσει την αμερικανική διοίκηση, η οποία έχει ενισχύσει αισθητά τη στρατιωτική της παρουσία στα ανοιχτά των ακτών της Βενεζουέλας και έχει εκδώσει αυστηρές προειδοποιήσεις προς αξιωματούχους της χώρας.
Ο λόγος για αυτή την επιθετική στάση των ΗΠΑ φαίνεται να πηγάζει από την επιθυμία τους να ελέγξουν τη διακυβέρνηση της Βενεζουέλας για αόριστο χρονικό διάστημα. Αυτός ο στόχος υποστηρίζεται, σύμφωνα με πληροφορίες, από τον μοχλό πίεσης ενός εμπάργκο στις εξαγωγές πετρελαίου και την σιωπηλή απειλή περαιτέρω στρατιωτικής κλιμάκωσης. Η φαινομενική υποταγή του καθεστώτος Τσαβίστα σε ορισμένα αμερικανικά αιτήματα, όπως η απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων, υποδηλώνει μια πραγματιστική, αν και επισφαλή, προσαρμογή στις επικρατούσες γεωπολιτικές πραγματικότητες.
Η κατάσταση στη Βενεζουέλα παραμένει εξαιρετικά ρευστή, με περιορισμένη ορατότητα σχετικά με την μελλοντική της πορεία. Η προθυμία του τρέχοντος καθεστώτος να συνεργαστεί με τις αμερικανικές οδηγίες θα εξαρτηθεί αναμφίβολα από το εύρος και τη φύση των απαιτήσεων της Ουάσιγκτον. Επιπλέον, η διαρκής επιρροή ένοπλων ομάδων και εγκληματικών δικτύων που ιστορικά υποστηρίζουν τη διοίκηση Τσαβίστα, ακόμα και σε περίπτωση πιθανής αποχώρησης του Μαδούρο, συνιστά μια διαρκή πρόκληση για οποιαδήποτε οραματιζόμενη μετάβαση προς τη σταθερότητα και τη δημοκρατική διακυβέρνηση. Οι επόμενοι μήνες αναμένεται να αποκαλύψουν την πραγματική έκταση της αμερικανικής επιρροής και την ανθεκτικότητα των βαθιά ριζωμένων πολιτικών δομών της Βενεζουέλας.