Η παγωμένη, απέραντη Γροιλανδία, αυτό το αχανές κομμάτι γης στα όρια του πλανήτη, βρίσκεται ξαφνικά στο επίκεντρο του γεωπολιτικού ενδιαφέροντος. Όχι πια μόνο ως αρκτικός προμαχώνας, αλλά ως κρίκος σε μια αλυσίδα στρατηγικών συζητήσεων που αφορούν την ασφάλεια, τον ανταγωνισμό για πόρους και, ναι, ακόμα και τις σκιές του παρελθόντος. Οι πρόσφατες δηλώσεις, στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός, από την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, και τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, επιβεβαιώνουν τη νέα, αυξημένη σημασία του νησιού σε ένα περιβάλλον που αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Αυτές οι συζητήσεις σηματοδοτούν μια πιθανή επαναξιολόγηση της μακρόχρονης σχέσης ΗΠΑ-Δανίας αναφορικά με τη Γροιλανδία, μια περιοχή της οποίας η στρατηγική θέση γίνεται ολοένα και πιο πολύτιμη.
Στην καρδιά αυτών των διαβουλεύσεων βρίσκεται η αμυντική συμφωνία ΗΠΑ-Δανίας του 1951, ένα σύμφωνο που ενδέχεται να τροποποιηθεί ουσιαστικά για να ανταποκριθεί στις σύγχρονες επιταγές της Αρκτικής ασφάλειας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, με ιστορική επένδυση στην άμυνα της Γροιλανδίας από την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, φέρονται να επιθυμούν ενίσχυση της στρατηγικής τους παρουσίας. Αυτό το ανανεωμένο ενδιαφέρον τροφοδοτείται από πολλούς παράγοντες: την κομβική γεωγραφική θέση της Γροιλανδίας που γεφυρώνει Βόρεια Αμερική και Ευρώπη, τα ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα σπάνιων γαιών, απαραίτητα για τη σύγχρονη τεχνολογία, και τις ολοένα και πιο έντονες στρατιωτικές και οικονομικές δραστηριότητες Ρωσίας και Κίνας στην Αρκτική. Παρόλο που οι ΗΠΑ ιστορικά ασκούν μια μορφή επιρροής, η κυριαρχία της Δανίας επί της Γροιλανδίας, κατοχυρωμένη από διεθνή δικαστική απόφαση του 1933 και αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ το 1954 με αμερικανική στήριξη, παραμένει ακρογωνιαίος λίθος της εδαφικής ρύθμισης.
Η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, εξέφρασε ένα σαφές όραμα για το μέλλον της Γροιλανδίας, τονίζοντας την υπεροχή της συνεργασίας και της τήρησης των διεθνών νομικών πλαισίων. "Η συνεργασία είναι ισχυρότερη από τη σύγκρουση, ο νόμος είναι ισχυρότερος από τη βία", δήλωσε, υπογραμμίζοντας αρχές που ισχύουν όχι μόνο για την ΕΕ, αλλά και για τη Γροιλανδία. Από την άλλη, ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, εστίασε στις μεταβαλλόμενες στρατηγικές δυναμικές: "Το ζήτημα του ποιος ελέγχει τη Γροιλανδία δεν τέθηκε. Αυτό που συζητήσαμε είναι πώς να διασφαλίσουμε αυτήν την τεράστια αρκτική περιοχή, όπου οι στρατηγικές δυναμικές αλλάζουν ραγδαία."
Πέρα από τα στρατηγικά και οικονομικά, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις παλαιών αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Γροιλανδία συνεχίζουν να ρίχνουν βαριά σκιά. Δεκαετίες μετά την εγκατάλειψη εγκαταστάσεων, απομεινάρια αυτών των τόπων παραμένουν πηγή ανησυχίας, με τοξικές ουσίες να διαρρέουν, υπενθυμίζοντας τις περιβαλλοντικές ευθύνες που συνοδεύουν τη στρατιωτική παρουσία.
Η Γροιλανδία βρίσκεται σε ένα λεπτό χορό ισορροπιών. Η Δανία, υπερασπιζόμενη την εδαφική της ακεραιότητα, διαπραγματεύεται την αλληλεπίδραση των συμμαχικών της δεσμεύσεων με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, τα δικά της αναδυόμενα συμφέροντα στην Αρκτική, και τις φιλοδοξίες των κατοίκων της Γροιλανδίας. Καθώς η Αρκτική συνεχίζει να "ξεπαγώνει", τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά, ο ρόλος της Γροιλανδίας ως κεντρικού άξονα στις παγκόσμιες στρατηγικές ασφάλειας και πόρων αναμένεται να διευρυνθεί, απαιτώντας προσεκτική διπλωματία και ακλόνητη προσήλωση στις καθιερωμένες διεθνείς νόρμες.