**Στρασβούργο, Γαλλία** – Μια αίσθηση επιτακτικότητας διαπέρασε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αυτή την εβδομάδα, καθώς βουλευτές και αξιωματούχοι προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την κλιμακούμενη απειλή του πολέμου με drones και τις αντιληπτές αδυναμίες της Ευρώπης στην αμυντική της ικανότητα. Μέσα σε ένα περιβάλλον γεωπολιτικής αναταραχής και ανησυχιών για την ατλαντική εξάρτηση, βρίσκεται σε εξέλιξη μια συντονισμένη προσπάθεια για την ενίσχυση της ικανότητας αυτοάμυνας της Ευρώπης, με ιδιαίτερη έμφαση στην αντιμετώπιση της πανταχού παρούσας και ολοένα και πιο εξελιγμένης απειλής που θέτουν τα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα.
Οι συζητήσεις, οι οποίες συνέπεσαν με πρόσφατες συναντήσεις υψηλού επιπέδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας, υπογραμμίζουν την αυξανόμενη αναγνώριση ότι η φύση της σύγκρουσης έχει αλλάξει αμετάκλητα. Ο Ουκρανός Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ένθερμος υποστηρικτής ισχυρότερης ευρωπαϊκής βούλησης, έκανε μια ξεκάθαρη παραλληλισμό με προηγούμενες αδράνειες, θρηνώντας ότι «η Ευρώπη παραμένει σε κατάσταση Γροιλανδίας: ίσως κάποιος κάπου θα κάνει κάτι». Αυτό το συναίσθημα αντηχεί μια ευρύτερη ανησυχία μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ για πιθανή υπερβολική εξάρτηση από εξωτερικές εγγυήσεις ασφαλείας, ιδιαίτερα υπό το φως των εξελισσόμενων τοπίων εξωτερικής πολιτικής στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Κύπριος ευρωβουλευτής, Κώστας Μαυρίδης, υποστήριξε την ανάγκη για ενισχυμένη ευρωπαϊκή βιομηχανική ισχύ, τονίζοντας τις υπάρχουσες συνεισφορές των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. «Οι ευρωπαϊκές μικρομεσαίες επιχειρήσεις συμμετέχουν ήδη σε αυτόν τον τομέα, και γνωρίζω σίγουρα ότι στη χώρα μου, την Κύπρο, αυτό συμβαίνει, αλλά πρέπει να το ενισχύσουμε απλοποιώντας τις διαδικασίες, διευκολύνοντας τη χρηματοδότηση και τη συνεργασία μεταξύ μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων από διαφορετικά κράτη μέλη», δήλωσε, υποστηρίζοντας μια πιο απλοποιημένη και συνεργατική προσέγγιση στην προμήθεια και την καινοτομία στον τομέα της άμυνας.
Πρόσφατα περιστατικά έδωσαν σημαντική βαρύτητα σε αυτές τις εκκλήσεις για προσαρμογή. Η μνήμη των ρωσικών παραβιάσεων του πολωνικού εναέριου χώρου τον περασμένο Σεπτέμβριο, και η επίμονη δραστηριότητα των τουρκικών drones Bayraktar TB2 πάνω από την Κύπρο το περασμένο καλοκαίρι – μια κατάσταση που περιπλέκεται περαιτέρω από την παράδοση του αεροδρομίου Γεώργιου στην Τουρκική Πολεμική Αεροπορία τον Ιανουάριο – χρησιμεύουν ως ισχυρές υπενθυμίσεις των εδαφικών ευπαθειών. Αυτά τα γεγονότα υπογράμμισαν την ανάγκη για μια ισχυρή και ανταποκρινόμενη αμυντική αρχιτεκτονική, ικανή να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις υβριδικές απειλές και τις παραβιάσεις του εναέριου χώρου.
Η στρατηγική επιταγή για την Ευρώπη να καλλιεργήσει μεγαλύτερη αμυντική αυτονομία συνδέεται άρρηκτα με την επαναξιολόγηση της σχέσης της με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ηγέτες όπως ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Σαρλ Μισέλ, και η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των συζητήσεων που στοχεύουν στη διαμόρφωση μιας πιο ενιαίας ευρωπαϊκής στάσης, ιδιαίτερα εν αναμονή πιθανών αλλαγών στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Αυτή η αυτοεξέταση εκτείνεται στην επανεκτίμηση των συνεισφορών στις συλλογικές συμμαχίες ασφαλείας, όπως το ΝΑΤΟ, ενώ ταυτόχρονα υποστηρίζει μια πιο ανεξάρτητη ευρωπαϊκή αμυντική ταυτότητα.
Η αμυντική βιομηχανία σε ολόκληρη την ήπειρο καλείται να επιταχύνει την καινοτομία και την παραγωγή, με ιδιαίτερη έμφαση στην τεχνολογία των drones, στα συστήματα αντι-drones και στην απαραίτητη υποδομή για την υποστήριξη αυτών των εξελίξεων. Η πρόκληση δεν έγκειται μόνο στην τεχνολογική ανάπτυξη, αλλά και στην καλλιέργεια της πολιτικής βούλησης και των χρηματοδοτικών μηχανισμών για τη μετατροπή αυτών των φιλοδοξιών σε απτές ικανότητες. Η Δανή Πρωθυπουργός, Μέτε Φρεντέρικσεν, και ο Γάλλος Πρόεδρος, Εμανουέλ Μακρόν, συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων που σηματοδοτούν μια δέσμευση για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής συνεργασίας, ενώ ο Γερμανός Καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτς, έχει επίσης εκφράσει την άποψή του για την ανάγκη ενός πιο ισχυρού ηπειρωτικού πλαισίου ασφαλείας.
Τελικά, ο τρέχων διάλογος σηματοδοτεί μια κομβική στιγμή για την Ευρώπη. Η ήπειρος αντιμετωπίζει την αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα του εξελισσόμενου πολέμου και την επιτακτική ανάγκη να διασφαλίσει το δικό της μέλλον. Καλλιεργώντας μια πιο δυναμική αμυντική βιομηχανία, ενισχύοντας την τεχνολογική της ισχύ και παρουσιάζοντας ένα ενιαίο μέτωπο στη διεθνή σκηνή, η Ευρώπη στοχεύει να μεταβεί από μια θέση αντιληπτής ευαλωτότητας σε μια θέση διασφαλισμένης αποτροπής και σεβαστής αυτάρκειας. Οι προσεχείς μήνες θα είναι κρίσιμοι για να διαπιστωθεί εάν αυτές οι συζητήσεις θα μεταφραστούν σε συγκεκριμένη δράση, προστατεύοντας την ήπειρο από τις πολυδιάστατες απειλές του 21ου αιώνα.