Στο φετινό Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έκανε την εμφάνισή του με μια νέα, φιλόδοξη πρωτοβουλία: την "Συμβουλευτική Επιτροπή Ειρήνης" (Board of Peace). Αρχικά, η ιδέα φάνηκε να εστιάζει στην επίλυση της κρίσης στη Γάζα, με στόχο τη διακυβέρνηση και την ανοικοδόμηση. Ωστόσο, γρήγορα η ατζέντα διευρύνθηκε, περιλαμβάνοντας ένα ευρύ φάσμα γεωπολιτικών ζητημάτων. Η πρόταση, όμως, αντιμετωπίστηκε με αρκετή δυσπιστία, ιδίως από τους παραδοσιακούς δυτικούς συμμάχους, εγείροντας εύλογα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητά της και τις πιθανές επιπτώσεις στην υφιστάμενη διεθνή τάξη.
Η "Συμβουλευτική Επιτροπή Ειρήνης", με τον ίδιο τον Τραμπ ως πρόεδρο επ' αόριστον, απηύθυνε προσκλήσεις σε πενήντα χώρες. Το κλειδί για τη μόνιμη συμμετοχή, όμως, ήταν μια σημαντική οικονομική δέσμευση ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, όρος που αποδείχθηκε "αγκάθι" για πολλούς πιθανούς συμμετέχοντες. Αν και στην τελετή υπογραφής παρευρέθηκαν εκπρόσωποι από την Κύπρο και την Ουγγαρία – με τον Ούγγρο πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν να υποστηρίζει την ιδέα με τη χαρακτηριστική του ευκολία: "Αν Τραμπ, τότε ειρήνη" – η πλειοψηφία των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έμεινε στο περιθώριο. Αυτή η περιορισμένη συμμετοχή από καθιερωμένες φιλελεύθερες δημοκρατίες έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την, όπως αναφέρεται, έντονη παρουσία χωρών από τη Μέση Ανατολή, την Ευρασία και τον Παγκόσμιο Νότο, υποδεικνύοντας μια σκόπιμη προσπάθεια δημιουργίας ενός εναλλακτικού διπλωματικού μπλοκ.
Η αρχική εστίαση στη Γάζα έμοιαζε να ξεθωριάζει γρήγορα. Η ταχεία επέκταση της αρμοδιότητας, σε συνδυασμό με τις μονομερείς αποφάσεις του Τραμπ, όπως η δημόσια ανάκληση της πρόσκλησης του Καναδά μέσω του Truth Social, πυροδότησαν ανησυχίες. Καναδοί αξιωματούχοι είχαν ήδη δηλώσει ότι η χώρα δεν θα δεσμευόταν στο υπέρογκο ποσό, παράγοντας που φάνηκε να οδηγεί στην αποφασιστική κίνηση του Τραμπ. Η ανάκληση αυτή αναδεικνύει τον ηγετοκεντρικό χαρακτήρα της πρωτοβουλίας, όπου η προσωπική συμφωνία και η οικονομική δυνατότητα φαίνεται να υπερισχύουν της οικοδόμησης πολυμερούς συναίνεσης.
Ορισμένες προσκεκλημένες χώρες, όπως η Κύπρος, φέρεται να αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους, προτιμώντας να τηρήσουν τις κοινές θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανησυχώντας ότι η "Συμβουλευτική Επιτροπή Ειρήνης" θα μπορούσε να υπονομεύσει την αυθεντία των Ηνωμένων Εθνών. Ο ΟΗΕ, πυλώνας του μεταπολεμικού πολυμερούς συστήματος, αντιμετωπίζει πιθανές προκλήσεις στην πρωτοκαθεδρία του, καθώς ο Τραμπ φαίνεται να κατασκευάζει νέα θεσμικά πλαίσια, σχεδιασμένα για την ταχύτητα και τις απευθείας συμφωνίες. Η απουσία μεγάλων παγκόσμιων δυνάμεων και μακροχρόνιων συμμάχων των ΗΠΑ από τη νεοσύστατη δομή της επιτροπής, ρίχνει μια μακρά σκιά στην ικανότητά της να προάγει γνήσια, διαρκή παγκόσμια συμφιλίωση. Οι παρατηρητές υποστηρίζουν ότι η φιλοδοξία του Τραμπ μπορεί να είναι η δημιουργία ενός νέου αστερισμού διεθνών σωμάτων, φαινομενικά υπό την ηγεσία του, αμφισβητώντας έτσι τις καθιερωμένες νόρμες και αρχιτεκτονικές που διέπουν τις διεθνείς σχέσεις εδώ και δεκαετίες. Η αποτελεσματικότητα και οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις αυτής της επιλεκτικά επιμελημένης πλατφόρμας μένει να αποδειχθούν, αλλά η εμφάνισή της σηματοδοτεί αναμφίβολα μια απόκλιση από τη συμβατική διπλωματική δέσμευση.