Η τραγωδία του ξενοδοχείου Ισάς, με τον ολέθριο απολογισμό αθώων ζωών, έχει ξεπεράσει κατά πολύ το προσωπικό πένθος των οικογενειών. Έχει μετατραπεί σε ένα καυτό σύμβολο μιας συλλογικής συνείδησης βαριά τραυματισμένης. Όπως εύστοχα επεσήμανε ο πρώην υπουργός Κουντρέτ Οζερσάι σε τηλεοπτική του εμφάνιση, οι δικαστικές διαδικασίες και η φερόμενη απουσία λογοδοσίας για τους εμπλεκόμενους δημόσιους λειτουργούς έχουν αφήσει βαθιά κοινωνική ουλή στην τουρκοκυπριακή κοινότητα.
Η κατάρρευση του ξενοδοχείου στην Αντιγιαμάν, αποδιδόμενη εν μέρει σε βαριά αμέλεια και συστημικές αποτυχίες, φέρνει στο προσκήνιο την κριτική του Οζερσάι προς το δικαστικό σύστημα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον χειρισμό των υποθέσεων που αφορούν δημόσιους λειτουργούς, των οποίων οι αποφάσεις ή η αδράνεια ενδέχεται να συνέβαλαν στο τραγικό αποτέλεσμα. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η σκόπιμη παράλειψη της έννοιας του "πιθανού δόλου" (olası kast) από το νομικό πλαίσιο της υπόθεσης έχει υπονομεύσει ευθέως την απονομή δικαιοσύνης. Αυτή η παράλειψη, κατά τον Οζερσάι, ουσιαστικά θωρακίζει όσους κατέχουν θέσεις εξουσίας, αποτρέποντας την πλήρη ανάληψη ευθύνης για τις πράξεις τους και διαβρώνοντας την εμπιστοσύνη των πολιτών στην ακεραιότητα του νομικού συστήματος.
Τα νήπια που χάθηκαν, όπως τόνισε ο πρώην υπουργός, έχουν γίνει τραγικά εμβλήματα αυτής της εθνικής καταστροφής. Ο χαμός τους δεν είναι μόνο μια ιδιωτική οδύνη, αλλά μια βαθιά, κοινή πληγή στην ψυχή της κοινωνίας. Η αρχή ότι κάθε δημόσια πράξη έχει συνέπειες, υπογράμμισε, πρέπει να τηρείται ευλαβικά. «Κάθε υπογραφή που μπαίνει έχει το τίμημά της», δήλωσε, εξηγώντας ότι η μη επιβολή αυτού του τιμήματος για αμέλεια και παράβαση καθήκοντος καταστρέφει ανεπανόρθωτα την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς.
Η κριτική του Οζερσάι επεκτείνεται πέρα από την άμεση υπόθεση Ισάς, αναδεικνύοντας μια ευρύτερη δυσλειτουργία του πολιτικού σκηνικού. Υπονοούμενα για ενδημική διαφθορά, νεποτισμό και μια διάχυτη κουλτούρα ατιμωρησίας που, πιστεύει, μαστίζει το σύστημα. Σε αυτό το πλαίσιο, τοποθετεί το κόμμα του, το Κόμμα του Λαού (Halkın Partisi), ως προπύργιο κατά τέτοιων παραπτωμάτων, περιγράφοντας τον ρόλο τους ως κρίσιμο «δικλείδα ασφαλείας» για την αντιμετώπιση της διαφθοράς και της κομματικής επιρροής, ακόμη και από τη θέση της αντιπολίτευσης.
Εάν οι εγχώριες νομικές οδοί αποδειχθούν ανεπαρκείς για μια δίκαιη έκβαση, η υπόθεση οδεύει προς το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ). Αυτή η πιθανή διεθνής προσφυγή υπογραμμίζει τη σοβαρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται η υπόθεση και τις αντιληπτές αδυναμίες του εθνικού δικαστικού συστήματος. Η επιδίωξη λογοδοσίας, τόνισε, δεν είναι απλώς η διόρθωση παρελθοντικών αδικιών, αλλά μια θεμελιώδης επιταγή για τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων και του μέλλοντος των επόμενων γενεών. Η χρόνια πολιτική διαφθορά, κατά τον Οζερσάι, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά μόνο με συμβατικά πολιτικά μέσα, ενώ η απώλεια νομιμοποίησης στη διακυβέρνηση έχει επιζήμιες επιπτώσεις τόσο στις εσωτερικές υποθέσεις όσο και στις διεθνείς σχέσεις. Η καταστροφή του ξενοδοχείου Ισάς, συνεπώς, στέκεται ως μια σκληρή υπενθύμιση της κρίσιμης διασταύρωσης μεταξύ δημόσιου καθήκοντος, νομικής λογοδοσίας και της διαρκούς δύναμης της συνείδησης ενός έθνους.