**Ουάσινγκτον / Καράκας** – Σε μια γεωπολιτική κίνηση που κόβει την ανάσα, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να έχουν ενορχηστρώσει την απομάκρυνση του Νικολάς Μαδούρο, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στις σχέσεις τους με τη χώρα της Νότιας Αμερικής και την ενδιάμεση ηγεσία της. Αυτή η τολμηρή επιχείρηση, συνδυασμένη με διπλωματικές προσεγγίσεις υψηλού επιπέδου και φιλόδοξες οικονομικές προτάσεις, σηματοδοτεί μια σημαντική αναπροσαρμογή της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής σε μια περιοχή που μαστίζεται εδώ και καιρό από ιδεολογικές τριβές.
Η σκανδαλώδης επιχείρηση, που φέρεται να εκτελέστηκε από αμερικανικές δυνάμεις στις 3 Ιανουαρίου, οδήγησε στη σύλληψη του Μαδούρο στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, Καράκας, και στη μεταφορά του στη Νέα Υόρκη για να αντιμετωπίσει αδιευκρίνιστες κατηγορίες. Η αποφασιστική αυτή δράση ουσιαστικά «αποκεφάλισε» το καθεστώς Μαδούρο, μια κίνηση που η Ουάσιγκτον ζητούσε εδώ και καιρό, αλλά προηγουμένως θεωρούσε υπερβολικά αποσταθεροποιητική. Η ταχύτητα της σύλληψης έχει προκαλέσει εκτεταμένη διεθνή συζήτηση σχετικά με τη νομιμότητά της και τις πιθανές επιπτώσεις.
Μετά την απομάκρυνση του Μαδούρο, η Ντέλσι Ροδρίγκεζ, η οποία διατελούσε αντιπρόεδρος, ορκίστηκε ενδιάμεση πρόεδρος στις 5 Ιανουαρίου. Σε μια σημαντική εξέλιξη, ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, συναντήθηκε με τη Ροδρίγκεζ στην Καράκας την Πέμπτη, σε μια δίωρη συνομιλία με στόχο την εδραίωση εμπιστοσύνης και τη δημιουργία διαύλων επικοινωνίας. Πηγές αναφέρουν ότι οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν σε πιθανή οικονομική συνεργασία και, κυρίως, στην αποτροπή της Βενεζουέλας από το να γίνει καταφύγιο για αντιπάλους των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτή η εμπλοκή υπογραμμίζει μια πραγματιστική προσέγγιση από την πλευρά των ΗΠΑ, προφανώς επηρεασμένη από προηγούμενες επεμβάσεις όπου η διάλυση των υφιστάμενων δομών εξουσίας δημιούργησε ακούσια κενά που εκμεταλλεύτηκαν εξτρεμιστικά στοιχεία, κάτι που είχε υπαινιχθεί ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ σε παλαιότερες συζητήσεις σχετικά με την επέμβαση στο Ιράκ.
Εν τω μεταξύ, η ηγέτιδα της αντιπολίτευσης, Μαρία Κορίνα Ματσάδο, μια εξέχουσα μορφή του δημοκρατικού κινήματος της Βενεζουέλας, εξέφρασε το όραμά της για μια Βενεζουέλα στενά ευθυγραμμισμένη με τα αμερικανικά συμφέροντα. Μιλώντας σε συνέντευξη Τύπου στο The Heritage Foundation στην Ουάσιγκτον την Παρασκευή, η Ματσάδο δήλωσε την πρόθεσή της να ηγηθεί του έθνους, εκφράζοντας την πεποίθησή της για την τελική εκλογική της νίκη και οραματιζόμενη τον εαυτό της ως την πρώτη γυναίκα πρόεδρο της Βενεζουέλας. Οι δηλώσεις της ευθυγραμμίζονται με μια ευρύτερη στρατηγική των ΗΠΑ για την καλλιέργεια μιας σταθερής, φιλοαμερικανικής κυβέρνησης.
Ο πρόεδρος Τραμπ, σε ξεχωριστή συνάντηση με τη Ματσάδο την Παρασκευή, της παρέδωσε το μετάλλιο Νόμπελ Ειρήνης, μια συμβολική χειρονομία που υπογραμμίζει τη διεθνή της υπόσταση. Ο Τραμπ έχει επίσης σηματοδοτήσει μια ισχυρή οικονομική συνεργασία, υποδεικνύοντας ότι οι αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες θα ενθαρρυνθούν να επενδύσουν βαριά στον αναζωογονημένο ενεργειακό τομέα της Βενεζουέλας. Φέρεται να έχει προτρέψει αυτές τις εταιρείες να δεσμευτούν για τουλάχιστον 100 δισεκατομμύρια δολάρια, με προοπτική αμοιβαίου οικονομικού οφέλους. Αυτή η πρωτοβουλία φαίνεται να αποτελεί απόκλιση από προηγούμενες πολιτικές κυρώσεων και απομόνωσης, προτιμώντας αντ' αυτού μια στρατηγική οικονομικής ολοκλήρωσης και ανοικοδόμησης υπό μια νέα πολιτική τάξη.
Η Ροδρίγκεζ, από την πλευρά της, έχει δηλώσει δημόσια την ετοιμότητα της Βενεζουέλας να συνεργαστεί με τις ΗΠΑ «διπλωματικά μέσω πολιτικού διαλόγου», υποδηλώνοντας προθυμία να αγκαλιάσει μεταρρυθμίσεις που θα μπορούσαν να προσελκύσουν ξένες επενδύσεις και να σηματοδοτήσουν μια οριστική ρήξη με τις πολιτικές του Μαδούρο. Η επιτυχία αυτής της πολυδιάστατης στρατηγικής των ΗΠΑ εξαρτάται από τη σταθερότητα της μεταβατικής κυβέρνησης της Βενεζουέλας και την ικανότητά της να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις που αντιμετωπίζουν τόσο τις εσωτερικές ανάγκες όσο και τις διεθνείς ανησυχίες για την ασφάλεια. Οι επόμενες εβδομάδες και μήνες θα είναι κρίσιμες για να διαπιστωθεί εάν αυτή η φιλόδοξη επαναδέσμευση θα οδηγήσει σε μια διαρκή λύση ή θα επιδεινώσει τις υπάρχουσες πολυπλοκότητες σε μια χώρα που αγωνίζεται με βαθιές κοινωνικοοικονομικές και πολιτικές προκλήσεις.