Η Νοτιοανατολική Ασία περνάει μία από τις χειρότερες ανθρωπιστικές καταστροφές των τελευταίων χρόνων. Ισχυρές μουσώνες βροχές έχουν προκαλέσει τρομερές πλημμύρες και κατολισθήσεις στην Ινδονησία, την Ταϊλάνδη και τη Μαλαισία. Δυστυχώς, οι νεκροί έχουν ξεπεράσει τους 350 και οι διασώστες δουλεύουν ακούραστα, παρόλο που οι καιρικές συνθήκες παραμένουν πολύ άσχημες και οι υποδομές έχουν καταστραφεί.
Στη Σουμάτρα της Ινδονησίας, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα σοβαρή. Πάνω από 200 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους εκεί. Οι ομάδες διάσωσης αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα, επειδή πολλά χωριά είναι ακόμα απροσβάσιμα λόγω του νερού και των συντριμμιών. Στην επαρχία Αγκάμ, η καταστροφή είναι μεγαλύτερη: 61 άτομα έχουν πεθάνει και 90 αγνοούνται. Σε αυτήν μόνο την περιοχή, πάνω από 75.000 άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους, ενώ άλλοι 106.000 έχουν πάθει ζημιά, χάνοντας συχνά όλα τα υπάρχοντά τους.
Στην Ταϊλάνδη, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Η χώρα βιώνει τις χειρότερες πλημμύρες της δεκαετίας, με 162 θανάτους στις νότιες επαρχίες. Σμία περιοχή, το νερό έφτασε τα τρία μέτρα ύψος, δημιουργώντας μεγάλα προβλήματα ακόμα και στο σύστημα υγείας. Στο νοσοκομείο της Χατ Γιάι, τα νεκροτομεία είναι γεμάτα, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούν ψυκτικά φορτηγά για τα πτώματα. Συνολικά, ο κατακλυσμός έχει επηρεάσει περίπου 3,5 εκατομμύρια ανθρώπους, καταστρέφοντας φάρμες και ολόκληρες τοπικές οικονομίες.
Οι ειδικοί πιστεύουν ότι αυτό το ακραίο καιρικό φαινόμενο οφείλεται σε έναν σπάνιο τροπικό κυκλώνα. Αυτός ο κυκλώνας προκάλεσε τόσο ισχυρές βροχοπτώσεις, που το έδαφος δεν μπόρεσε να τις αντέξει και έγιναν οι μοιραίες κατολισθήσεις. Οι αρχές της Ινδονησίας προσπαθούν ακόμα και με τεχνικές τεχνητής βροχής να μειώσουν τις βροχοπτώσεις.
Αν και στη Μαλαισία οι απώλειες είναι λιγότερες, είναι σαφές ότι αυτή η καταστροφή χρειάζεται διεθνή βοήθεια και συνεργασία. Τώρα που τελειώνει η φάση της έκτακτης ανάγκης, τα πληγέντα κράτη ξεκινούν τον μακρύ και δύσκολο δρόμο της ανοικοδόμησης. Το σημαντικό ερώτημα είναι αν θα μπορέσουν να δημιουργήσουν πιο δυνατές κοινωνίες, που θα αντέχουν καλύτερα στις κλιματικές αλλαγές που γίνονται όλο και πιο συχνές.