Η Ουάσιγκτον ανακοίνωσε ένα νέο πακέτο ανθρωπιστικής βοήθειας, ύψους δύο δισεκατομμυρίων δολαρίων, πυροδοτώντας έντονη συζήτηση σχετικά με το μέλλον της διεθνούς βοήθειας και τη σχέση της με γεωπολιτικές επιταγές. Η δέσμευση, η οποία κοινοποιήθηκε από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, συνδέεται άμεσα με μια ευρεία αναμόρφωση των μηχανισμών βοήθειας των Ηνωμένων Εθνών, εστιάζοντας στην αποτελεσματικότητα και την εξάλειψη της σπατάλης. Ωστόσο, η κατανομή της βοήθειας περιορίζεται σε δεκαεπτά συγκεκριμένες χώρες, αφήνοντας εκτός, και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, τις χρόνιες ανθρωπιστικές κρίσεις σε Αφγανιστάν και Υεμένη, γεγονός που εγείρει ανησυχίες για την πολιτικοποίηση της διανομής.
Η πρωτοβουλία των ΗΠΑ προβλέπει τη διοχέτευση των κονδυλίων μέσω ενός κοινού μηχανισμού, ο οποίος θα διαχειρίζεται το Γραφείο Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ (OCHA). Αυτή η αλλαγή αποτελεί απόκλιση από προηγούμενα μοντέλα εκταμιεύσεων. Οι υποστηρικτές αυτής της στρατηγικής κίνησης πιστεύουν ότι αποσκοπεί στην απλοποίηση των διαδικασιών και στη διασφάλιση μεγαλύτερης λογοδοσίας. Από την άλλη πλευρά, επικριτές, όπως η ανεξάρτητη ερευνήτρια Themrise Khan, εκφράζουν φόβους ότι η συγκέντρωση εξουσίας θα μπορούσε να καταστήσει τον ΟΗΕ υπερβολικά εξαρτημένο από τους αμερικανικούς στόχους εξωτερικής πολιτικής. Η Khan υποστηρίζει ότι ένα τέτοιο σύστημα κινδυνεύει να υπονομεύσει την ικανότητα του οργανισμού να πραγματοποιεί αντικειμενικές ανθρωπιστικές εκτιμήσεις.
Η συγκυρία της ανακοίνωσης συμπίπτει με σημαντικές πολιτικές εξελίξεις στη Δυτική Αφρική, ειδικότερα στη Γουινέα, όπου ο ηγέτης της χούντας Mamady Doumbouya ανακηρύχθηκε νικητής των προεδρικών εκλογών. Τα επίσημα προκαταρκτικά αποτελέσματα, παρά το εντυπωσιακό τους ποσοστό, σκιάζονται από έντονη αμφισβήτηση. Η αντιπολίτευση, η οποία αποκλείστηκε από τη διαδικασία, χαρακτήρισε τις εκλογές "φάρσα" και κάλεσε σε μποϊκοτάζ. Ο Doumbouya, ο οποίος ανέλαβε την εξουσία με πραξικόπημα το 2021, είχε υποσχεθεί επιστροφή στην πολιτική διακυβέρνηση, αλλά η απόφασή του να διεκδικήσει την προεδρία, παρά τις προηγούμενες διαβεβαιώσεις, έχει προκαλέσει έντονη δυσαρέσκεια.
Η εξαίρεση του Αφγανιστάν και της Υεμένης, ενώ περιλαμβάνονται χώρες όπως το Σουδάν, η Αϊτή, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και διάφορες χώρες της Λατινικής Αμερικής, υπογραμμίζει την πιθανότητα τα στρατηγικά συμφέροντα της Ουάσιγκτον να επηρεάζουν σημαντικά την κατανομή των ανθρωπιστικών πόρων. Αυτή η αναπροσαρμογή της στρατηγικής βοήθειας από τις ΗΠΑ παρουσιάζει μια διπλή πρόκληση. Από τη μία, η επιδίωξη της αποτελεσματικότητας και η μείωση της σπατάλης αποτελούν έναν αξιέπαινο στόχο. Από την άλλη, οι αυστηροί όροι και η επιλεκτική εστίαση εγείρουν βαθιά ερωτήματα σχετικά με την αυτονομία και την αμεροληψία των διεθνών ανθρωπιστικών φορέων. Ο κίνδυνος ο ΟΗΕ να θεωρηθεί εργαλείο της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, αντί ανεξάρτητος κριτής των ανθρωπιστικών αναγκών, μπορεί να διαβρώσει την αξιοπιστία του. Η κατάσταση στη Γουινέα, με την αμφισβητούμενη εκλογική διαδικασία, επιδεινώνει το τοπίο, αναδεικνύοντας την περίπλοκη σχέση μεταξύ πολιτικής σταθερότητας, εκλογικής ακεραιότητας και δίκαιης κατανομής της διεθνούς στήριξης.