Το Πεκίνο, αντιμέτωπο με μια συνεχιζόμενη δημογραφική κρίση, έχει υιοθετήσει μια νέα στρατηγική που περιλαμβάνει φορολογικές προσαρμογές με στόχο την αύξηση των γεννήσεων. Η επιβολή φόρου 13% επί των πωλήσεων αντισυλληπτικών, σε συνδυασμό με φοροαπαλλαγές για υπηρεσίες παιδικής φροντίδας και γάμου, αποτελούν μέρος μιας επείγουσας προσπάθειας αντιστροφής της ανησυχητικής πτώσης του πληθυσμού. Αυτή η διπλή προσέγγιση, αν και ελπίζει να καταστήσει την ανατροφή παιδιών πιο προσιτή, έχει ήδη προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις και αμφισβητήσεις.
Η πρόσφατη αναθεώρηση του φορολογικού συστήματος, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις αρχές του έτους, επιβαρύνει σημαντικά προϊόντα όπως τα προφυλακτικά και τα αντισυλληπτικά χάπια. Αυτή η απόφαση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις απαλλαγές φόρου προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) που απολαμβάνουν οι υπηρεσίες παιδικής φροντίδας, καθώς και οι υπηρεσίες που σχετίζονται με τον γάμο και την περίθαλψη ηλικιωμένων. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι, παρά την πρόθεση της κυβέρνησης να ενθαρρύνει τις γεννήσεις, ο πρακτικός αντίκτυπος στην απόφαση των πολιτών να αποκτήσουν παιδιά παραμένει εξαιρετικά αμφισβητήσιμος, ιδιαίτερα αν ληφθεί υπόψη το δυσβάσταχτο κόστος ανατροφής.
Η δημογραφική δυσπραγία της Κίνας είναι πλέον εμφανής, με τον αριθμό των γεννήσεων να έχει μειωθεί δραματικά. Πέρυσι, καταγράφηκαν μόλις 9,54 εκατομμύρια γεννήσεις, ποσοστό περίπου στο μισό σε σύγκριση με μια δεκαετία νωρίτερα. Αυτή η απότομη πτώση, σε συνδυασμό με τον γηράσκοντα πληθυσμό και μια νωθρή οικονομία, συνιστά μια σοβαρή πρόκληση για τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα της χώρας. Η κυβέρνηση, εδώ και χρόνια, προσπαθεί να αντιστρέψει αυτή την τάση, χαλαρώνοντας σταδιακά τους αυστηρούς περιορισμούς στις γεννήσεις.
Η επιβολή φόρων στα αντισυλληπτικά έχει πυροδοτήσει έντονη διαδικτυακή συζήτηση, με πολλούς χρήστες να εκφράζουν την απορία τους. Σχόλια όπως «Θα αγοράσω προφυλακτικά για μια ζωή τώρα» αποτυπώνουν την αντίληψη ότι η πολιτική αυτή αποτελεί μια επιφανειακή λύση. Άλλοι επισημαίνουν εύστοχα τη μεγάλη διαφορά κόστους μεταξύ ενός προφυλακτικού και της ανατροφής ενός παιδιού. Επιπλέον, έχουν εγερθεί ανησυχίες για πιθανές ακούσιες συνέπειες, όπως η αύξηση των ανεπιθύμητων κυήσεων και η μετάδοση ασθενειών, εάν περιοριστεί η πρόσβαση σε προσιτά αντισυλληπτικά. Η αποτελεσματικότητα τέτοιων μέτρων παραμένει αμφίβολη, δεδομένων των κοινωνικών και οικονομικών αβεβαιοτήτων.