Η είδηση της αποχώρησης των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από την Υεμένη, παρότι επίσημα παρουσιάζεται ως τερματισμός επιχειρήσεων αντιτρομοκρατίας, αποτελεί ουσιαστικά την κορυφή ενός ευρύτερου παγόβουνου, αποκαλύπτοντας βαθύτερες ρήξεις στον υπό τη Σαουδική Αραβία συνασπισμό. Αυτή η εξέλιξη αναδεικνύει τις συνεχώς διευρυνόμενες διαφωνίες εντός μιας συμμαχίας που αρχικά φαινόταν αδιαμφισβήτητα ενωμένη.
Η απόφαση, όπως ανακοινώθηκε από το Υπουργείο Άμυνας των Εμιράτων, χαρακτηρίζεται ως ανεξάρτητη και βασίζεται σε «εξελισσόμενες συνθήκες», ωστόσο το χρονικό της πλαίσιο είναι ιδιαίτερα ενδεικτικό. Ελήφθη μόλις λίγες ώρες μετά από επίσημο αίτημα για απομάκρυνση των δυνάμεων από το Προεδρικό Συμβούλιο της Υεμένης. Πρόκειται για ένα συμβολικό τέλος σε μια εξαετή στρατιωτική εμπλοκή, όπου τα Εμιράτα διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο, αποτελώντας βασικό εταίρο της Σαουδικής Αραβίας κατά των Χούθι.
Το παρασκήνιο αυτής της αποχώρησης είναι η ολοένα και πιο εμφανής διαφωνία μεταξύ Ριάντ και Άμπου Ντάμπι. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας κατηγόρησε ευθέως τα Εμιράτα για ενεργή ενθάρρυνση του Νοτίου Μεταβατικού Συμβουλίου (STC), μιας αυτονομιστικής οντότητας, να εξαπολύσει επιθέσεις εναντίον των υποστηριζόμενων από τη Σαουδική Αραβία κυβερνητικών δυνάμεων. Οι προωθήσεις του STC στις επαρχίες Χαντραμάουτ και αλ-Μαχρά θεωρούνται από τη Σαουδική Αραβία ως άμεση απειλή για τα εθνικά της συμφέροντα.
Αυτή η στρατηγική απόκλιση δεν περιορίστηκε σε λεκτικές αντιπαραθέσεις. Ο συνασπισμός πραγματοποίησε αεροπορική επιδρομή στο λιμάνι της Μουκάλα, με σκοπό, σύμφωνα με αναφορές, την αποστολή όπλων προς τους αυτονομιστές που υποστηρίζονται από τα Εμιράτα. Το STC, από την πλευρά του, έχει καταφέρει να κερδίσει εδάφη στο νότο, προκαλώντας αναταραχή στην ήδη αδιέξοδη κατάσταση.
Η αποχώρηση των Εμιράτων, ακόμη και αν παρουσιάζεται ως τακτική αναδιάταξη, ερμηνεύεται ως απάντηση στις γεωπολιτικές πιέσεις και τις εσωτερικές διαμάχες στην Υεμένη. Η συμμαχία, η οποία αρχικά συγκροτήθηκε για την αντιμετώπιση των Χούθι, φαίνεται πλέον να υποφέρει από αντικρουόμενους στρατηγικούς στόχους και έλλειψη ενιαίας διοίκησης.
Οι συνέπειες αυτής της εξέλιξης είναι πολλαπλές. Σηματοδοτεί μια πιθανή αναπροσαρμογή των περιφερειακών ισορροπιών και ενδέχεται να ενθαρρύνει διάφορες υεμενικές φατρίες. Για τη Σαουδική Αραβία, η αποχώρηση ενός βασικού συμμάχου από το νότιο μέτωπο συνιστά μια σημαντική πρόκληση. Το Ριάντ έχει ήδη εκδώσει αυστηρές προειδοποιήσεις, υποδεικνύοντας την ετοιμότητά του να λάβει μέτρα κατά οποιωνδήποτε ενεργειών πλήττουν την ασφάλειά του. Το περίπλοκο πλέγμα συμμαχιών και αντιπαλοτήτων στην Υεμένη έχει πάρει άλλη μια δραματική τροπή, με την αποχώρηση των Εμιράτων να διαμορφώνει, ενδεχομένως, τη μελλοντική πορεία αυτής της μακροχρόνιας σύγκρουσης.