Στο τέλος του 2025, η ελπίδα για μια οριστική κατάπαυση του πυρός στη μακροχρόνια σύγκρουση Ουκρανίας-Ρωσίας φθίνει, καθώς οι διαφωνίες φαίνονται να έχουν φτάσει σε αδιέξοδο. Ο έλεγχος των εδαφών και η ασταθής κατάσταση στον μεγαλύτερο πυρηνικό σταθμό της Ευρώπης αποτελούν τα πιο σοβαρά εμπόδια για την επίτευξη βιώσιμης ειρήνης. Παρά τις εντατικές διπλωματικές προσπάθειες που πραγματοποιήθηκαν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, εν μέρει υπό την πίεση της αμερικανικής διοίκησης, οι βασικές διαφωνίες απειλούν να ναυαγήσουν τις λιγοστές αχτίδες διαπραγματεύσεων.
Ο πυρήνας του αδιεξόδου εδράζεται στις θεμελιωδώς αντίθετες εδαφικές διεκδικήσεις. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν θέτει ως προαπαιτούμενο την άνευ όρων ρωσική κυριαρχία σε ολόκληρη τη βιομηχανική καρδιά του Ντονμπάς, συμπεριλαμβανομένων των στρατηγικά ζωτικών πόλεων Σλοβιάνσκ και Κραματόρσκ. Αυτή η θέση, που εκτιμάται από πολλούς ως υπερβολική, ενισχύεται από εκτιμήσεις Ρώσων στρατηγών για ταχεία εδαφικά κέρδη, ένα αφήγημα που φαίνεται να διαμορφώνει τη διαπραγματευτική στάση του Κρεμλίνου. Αντίθετα, ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι προτείνει τη δημιουργία μιας αποστρατιωτικοποιημένης ή ελεύθερης οικονομικής ζώνης, υπό τον έλεγχο των ουκρανικών δυνάμεων, ως αντάλλαγμα για τη ρωσική αποχώρηση. Σύμφωνα με το σχέδιό του, οι τρέχουσες γραμμές επαφής θα τελούν υπό διεθνή περιπολία, ένα μέτρο σχεδιασμένο για αποκλιμάκωση και δημιουργία μιας ουδέτερης ζώνης.
Το ανθρώπινο κόστος αυτής της παρατεταμένης σύγκρουσης συνεχίζει να αυξάνεται, με πρόσφατες αναλύσεις στοιχείων να σκιαγραφούν μια ζοφερή εικόνα κλιμακούμενων ρωσικών απωλειών. Από την έναρξη της πλήρους κλίμακας εισβολής το 2022, οι επιβεβαιωμένοι ρωσικοί θάνατοι ξεπερνούν τις 160.000, με ευρύτερες εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για συνολικό αριθμό θανάτων που θα μπορούσε να κυμαίνεται σημαντικά υψηλότερα. Μια αισθητή αύξηση των θανάτων Ρώσων στρατιωτών τον Φεβρουάριο του 2025, που συμπίπτει με απευθείας συζητήσεις μεταξύ του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του προέδρου Πούτιν, υποδηλώνει μια συσχέτιση μεταξύ διπλωματικής εμπλοκής υψηλού επιπέδου και αυξημένης στρατιωτικής φθοράς.
Προσθέτοντας ένα στοιχείο βαθιάς ανησυχίας στις ήδη σύνθετες διαπραγματεύσεις, είναι η κατάσταση του Πυρηνικού Σταθμού Ζαπορίζια, ο οποίος βρίσκεται υπό ρωσική κατοχή. Ο σταθμός, ο μεγαλύτερος στην Ευρώπη, αποτελεί ένα σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα και συνεχή πηγή άγχους λόγω των εγγενών κινδύνων που συνδέονται με στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή του. Ο πρόεδρος Ζελένσκι έχει δηλώσει την αδυναμία της κυβέρνησής του να παραχωρήσει απλώς τον έλεγχο, επικαλούμενος νομικές υποχρεώσεις και την παρουσία εκατοντάδων χιλιάδων Ουκρανών πολιτών στα κατεχόμενα εδάφη. Αυτή η αταλάντευτη δέσμευση στην εδαφική ακεραιότητα και την προστασία των πολιτών έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη δήλωση του προέδρου Πούτιν ότι, "Αν οι αρχές στο Κίεβο δεν θέλουν να διευθετήσουν αυτή την υπόθεση ειρηνικά, θα λύσουμε όλα τα προβλήματα που έχουμε μπροστά μας με στρατιωτικά μέσα."
Καθώς ο πρόεδρος Ζελένσκι ετοιμάζεται να συναντηθεί με Ευρωπαίους ηγέτες, η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα. Ο περίπλοκος ιστός εδαφικών διεκδικήσεων, η κρεμάμενη απειλή ενός πυρηνικού ατυχήματος και το τεράστιο ανθρώπινο τίμημα υπογραμμίζουν τις βαθιές προκλήσεις που βρίσκονται μπροστά. Ο δρόμος προς μια βιώσιμη ειρήνη παραμένει γεμάτος «πολύ ακανθώδη, πολύ σκληρά ζητήματα», και η τρέχουσα πορεία υποδηλώνει ότι μια πρόοδος θα απαιτήσει σημαντικές παραχωρήσεις από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.