Η βόρεια επαρχία Κάμπο Ντελγάδο της Μοζαμβίκης βρίσκεται αντιμέτωπη με μια ολοένα και πιο σοβαρή ανθρωπιστική κρίση. Μια ανανεωμένη και ιδιαίτερα τολμηρή εξέγερση έχει προκαλέσει τον εκτοπισμό εκατοντάδων χιλιάδων αμάχων κατά τους τελευταίους μήνες. Η κλιμάκωση της βίας, που αποδίδεται σε μαχητές που συνδέονται με το Ισλαμικό Κράτος, έχει εξαντλήσει τους διαθέσιμους πόρους, προκαλώντας έντονη ανησυχία. Το γεγονός αυτό θυμίζει τον φρικτό αντίκτυπο της επίθεσης στην Πάλμα τον Μάρτιο του 2021, όταν ξένοι εργαζόμενοι σε ένα κρίσιμο έργο υγροποιημένου φυσικού αερίου βρέθηκαν στο επίκεντρο της σύγκρουσης.
Από τότε που η οργάνωση "Ισλαμικό Κράτος-Μοζαμβίκη" εξαπέλυσε την εκστρατεία τρόμου της τον Οκτώβριο του 2017, η σύγκρουση έχει επεκταθεί, δημιουργώντας μια ανθρωπιστική κατάσταση κολοσσιαίων διαστάσεων. Αν και τα επίσημα στοιχεία είναι δύσκολο να προσδιοριστούν με απόλυτη βεβαιότητα εν μέσω του χάους, δεδομένα από το πρόγραμμα Acled (Armed Conflict Location and Event Data) υποδεικνύουν μια ιδιαίτερα ζοφερή πρόσφατη πορεία. Πάνω από 300.000 άτομα έχουν ξεριζωθεί από τις κοινότητές τους μόνο από τον Ιούλιο, με τον Νοέμβριο να καταγράφει μια ανησυχητική φυγή άνω των 100.000 ανθρώπων. Μέχρι το τέλος Νοεμβρίου, ο σωρευτικός αριθμός των εκτοπισμένων ξεπέρασε τους 350.000, μια απότομη αύξηση από τους περίπου 240.000 που είχαν καταγραφεί ένα χρόνο νωρίτερα, γεγονός που υπογραμμίζει την εντατικοποίηση της σύγκρουσης. Η Διεθνής Οργάνωση Μετανάστευσης εκτιμά ότι πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί συνολικά, πολλοί εκ των οποίων αναγκάστηκαν να μετακινηθούν πολλαπλές φορές, επιδεινώνοντας την ευαλωτότητά τους.
Η πρόσφατη επέκταση της δράσης των μαχητών τους έχει δει να προωθούνται νοτιότερα από ποτέ, φτάνοντας μέχρι την επαρχία Ναμπούλα. Αυτή η γεωγραφική διεύρυνση της ζώνης σύγκρουσης αποδίδεται, εν μέρει, στον επιχειρησιακό ρυθμό των δυνάμεων της Μοζαμβίκης και της Ρουάντας. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Tomás Queface, ερευνητή του Acled, η αποτελεσματικότητα αυτών των προσπαθειών αντιμετώπισης της εξέγερσης ενδέχεται να φθίνει. "Οι Ρουαντοί δεν κάνουν περιπολίες όπως παλιά", παρατήρησε ο Queface, υποδηλώνοντας μια πιθανή αλλαγή στη στρατηγική ή στην ικανότητα. Αυτή η αντιληπτή μείωση της εμφανής παρουσίας ασφαλείας μπορεί να έχει ενθαρρύνει τους αντάρτες, τους οποίους ο Queface περιέγραψε ως "πολύ τολμηρούς".
Η διεθνής κοινότητα, φαίνεται να δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στην κλιμακούμενη κρίση στη Μοζαμβίκη, επισκιαζόμενη από ταυτόχρονες παγκόσμιες έκτακτες ανάγκες. Οι πόλεμοι στην Ουκρανία, τη Γάζα και το Σουδάν δικαιολογημένα αποσπούν σημαντική διεθνή προσοχή και εκτρέπουν την πολύτιμη ανθρωπιστική και οικονομική βοήθεια μακριά από τη μακροχρόνια σύγκρουση στη βόρεια Μοζαμβίκη. Αυτή η μειωμένη ξένη βοήθεια επιβαρύνει υπερβολικά τις ήδη δοκιμαζόμενες τοπικές αρχές και τις οργανώσεις βοήθειας που αγωνίζονται να παρέχουν βασικές υπηρεσίες στους αυξανόμενους αριθμούς εκτοπισμένων πληθυσμών.
Η αντίληψη μεταξύ των παρατηρητών είναι ότι οι αρχές της Μοζαμβίκης δεν έχουν ακόμη διατυπώσει μια συνεκτική και αποτελεσματική στρατηγική για να καταστείλουν οριστικά την εξέγερση. Η επίμονη βία, σε συνδυασμό με τον εκτοπισμό τεράστιων τμημάτων του πληθυσμού και τις σημαντικές απώλειες ζωών – πάνω από 600 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μόνο κατά την επίθεση στην Πάλμα – υπογραμμίζει τον βαθύ και διαρκή αντίκτυπο αυτής της άλυτης σύγκρουσης στην εθνική σταθερότητα και την ευημερία των πολιτών. Οι συνεχείς εκτοπισμοί και η αυξανόμενη εμβέλεια των μαχητών ζωγραφίζουν μια ζοφερή εικόνα για το άμεσο μέλλον του Κάμπο Ντελγάδο και των κατοίκων του.