Το Αλγερινό Κοινοβούλιο, με ομόφωνη απόφαση, προχώρησε σε μια κίνηση που αναμένεται να επιφέρει σημαντικές αλλαγές στις ήδη τεταμένες σχέσεις με τη Γαλλία. Ένας νέος νόμος χαρακτηρίζει πλέον επίσημα την αποικιακή κατοχή της χώρας από τη Γαλλία ως έγκλημα. Αυτή η ιστορική νομοθεσία, η οποία ψηφίστηκε την Τετάρτη, όχι μόνο καταδικάζει τις ιστορικές αδικίες που συνέβησαν κατά τη διάρκεια των 132 ετών γαλλικής κυριαρχίας, αλλά θέτει και αιτήματα για αποζημιώσεις και επίσημη συγγνώμη από την πρώην αποικιακή δύναμη. Επιπλέον, η νομοθεσία ορίζει ότι οποιαδήποτε προσπάθεια εξύμνησης της αποικιοκρατίας θα αντιμετωπίζει ποινικές κυρώσεις εντός της Αλγερίας, γεγονός που υπογραμμίζει μια αδιαπραγμάτευτη στάση απέναντι στην εθνική μνήμη και την ιστορική λογοδοσία.
Το κοινοβουλευτικό ψήφισμα διακηρύσσει ότι η Γαλλία φέρει «νομική ευθύνη» για τα βαθιά δεινά και την καταστροφή που προκλήθηκαν στην Αλγερία. Δηλώνεται κατηγορηματικά ότι «πλήρης και δίκαιη αποζημίωση για όλες τις υλικές και ηθικές ζημίες» που προέκυψαν από την αποικιακή εποχή αποτελεί «αναφαίρετο δικαίωμα» του αλγερινού κράτους και του λαού του. Αυτή η ολοκληρωμένη απαρίθμηση περιλαμβάνει μια μακρά σειρά αποικιακών παραβάσεων, όπως παράνομες πυρηνικές δοκιμές, εξωδικαστικές εκτελέσεις, συστηματικά βασανιστήρια και εκτεταμένη λεηλασία φυσικών πόρων, σκιαγραφώντας μια ζοφερή εικόνα της διαρκούς κληρονομιάς της γαλλικής κυριαρχίας.
Η εν λόγω νομοθετική πρωτοβουλία έρχεται σε μια στιγμή που οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Αλγερίας και Γαλλίας βρίσκονται, όπως αναφέρεται, στο ναδίρ από την ημέρα που η Αλγερία εξασφάλισε την ανεξαρτησία της, 63 χρόνια πριν, μετά από έναν αιματηρό Πόλεμο Ανεξαρτησίας από το 1954 έως το 1962. Η κατάληψη του Αλγερίου από γαλλικές δυνάμεις το 1830 σηματοδότησε την αρχή μιας εποχής υποταγής που άφησε ανεξίτηλο σημάδι στην αλγερινή κοινωνία. Ο πρόεδρος του κοινοβουλίου, Ιμπραήμ Μπουγκαλί, τόνισε τη σημασία του νομοσχεδίου, δηλώνοντας ότι στέλνει «ένα ξεκάθαρο μήνυμα, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, ότι η εθνική μνήμη της Αλγερίας δεν σβήνεται ούτε διαπραγματεύεται». Βουλευτές, φορώντας κασκόλ στα χρώματα της εθνικής σημαίας, φέρονται να φώναζαν «ζήτω η Αλγερία» κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας, ενισχύοντας το συμβολικό βάρος της στιγμής.
Πέρα από τις γενικότερες διακηρύξεις, η νομοθεσία περιλαμβάνει και ένα συγκεκριμένο αίτημα για την επαναπατρισμό ενός σημαντικού ιστορικού κειμηλίου: του μπρούτζινου κανονιού του 16ου αιώνα, Baba Merzoug, το οποίο είχε αρπαχτεί από γαλλικά στρατεύματα το 1830 και φυλάσσεται σήμερα στη γαλλική λιμενική πόλη Βρεστ. Αυτό το αίτημα αναδεικνύει την ευρύτερη προσδοκία της Αλγερίας για την επιστροφή λεηλατημένων πολιτιστικών κειμηλίων, ένα θέμα που απηχεί σε ένα αυξανόμενο παγκόσμιο κίνημα που ζητά από τις δυτικές δυνάμεις να λογοδοτήσουν για τις αποικιακές τους ιστορίες.
Ενώ ο νόμος είναι σε μεγάλο βαθμό συμβολικός στην άμεση επίπτωσή του, η ψήφισή του αντιπροσωπεύει μια ισχυρή πολιτική δήλωση, ενισχύοντας τα μακροχρόνια παράπονα της Αλγερίας και συμβάλλοντας στον αναπτυσσόμενο διεθνή διάλογο για αποζημιώσεις για ιστορικές αδικίες. Σηματοδοτεί μια αποφασιστική προσπάθεια της Αλγερίας να επιβεβαιώσει την ιστορική της αφήγηση και να ζητήσει αποκατάσταση για τις βαθιές και διαρκείς συνέπειες της γαλλικής αποικιοκρατίας, εγκαινιάζοντας δυνητικά μια νέα φάση διπλωματικής εμπλοκής, ή ακόμη και αντιπαράθεσης, μεταξύ των δύο εθνών. Η κίνηση της αλγερινής κυβέρνησης είναι πιθανό να εντείνει την πίεση στη Γαλλία, υπό τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, να αντιμετωπίσει πιο άμεσα το αποικιακό της παρελθόν και να εμπλακεί σε ουσιαστικό διάλογο σχετικά με τη λογοδοσία και την αποκατάσταση.