Η πολιτική σκηνή της Κύπρου έχει παρασυρθεί από μια απρόσμενη και κάπως παράδοξη διαμάχη, η οποία πυροδοτήθηκε από ένα διαδικτυακό έργο τέχνης. Ένα κολάζ, δημιουργία του αναγνωρισμένου καλλιτέχνη κ. Γιώργου Γαβριήλ, αναπαράχθηκε από ένα κορυφαίο στέλεχος του ΕΛΑΜ, τον αναπληρωτή ηγέτη του κόμματος κ. Ευθύμιο Δήμα. Η συγκεκριμένη ενέργεια προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και εγείρει σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την αντίληψη του κόμματος για την καλλιτεχνική έκφραση και την πολιτική ευφυΐα.
Το περιστατικό, το οποίο έλαβε χώρα λίγο πριν την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων, ξεκίνησε όταν το έργο του κ. Γαβριήλ άρχισε να κυκλοφορεί ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο κ. Δήμας, φαινομενικά χωρίς να ερευνήσει επαρκώς την προέλευση ή την πρόθεση πίσω από το έργο, προχώρησε στην αναπαραγωγή του. Αυτή η ενέργεια, όπως επισημαίνουν οι πολιτικοί παρατηρητές, προκάλεσε σύγχυση και "χάος" σε ορισμένους πολιτικούς κύκλους, πλήττοντας ιδιαίτερα τον ΔΗΣΥ, ο οποίος φέρεται να αποτελούσε τον κύριο στόχο του καλλιτεχνικού σχολίου.
Οι συνέπειες αυτής της πράξης οδήγησαν σε έντονη κριτική προς την αντίδραση του ΕΛΑΜ. Η καλλιτεχνική κοινότητα, μαζί με πολιτικούς σχολιαστές, κατήγγειλαν την έλλειψη κατανόησης από πλευράς του κ. Δήμα. Υποστηρίζεται ότι η κίνησή του, ανεξάρτητα από την απροσεξία της, ουσιαστικά αποσκοπούσε στην ενίσχυση της θέσης του ΕΛΑΜ. Η πράξη αυτή, σύμφωνα με την ανάλυση, έδωσε στο κόμμα την ευκαιρία να προβάλει τον εαυτό του ως υπερασπιστή των εθνικών αξιών – "πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια" – και να εξαπολύσει επιθέσεις κατά πολιτικών αντιπάλων, ιδίως του ΔΗΣΥ.
Το επεισόδιο αυτό φέρνει στην επιφάνεια μια προηγούμενη δήλωση του κ. Δήμα, η οποία είχε γίνει τον Ιανουάριο του 2015, μετά τις επιθέσεις στο Charlie Hebdo. Τότε, είχε υπερασπιστεί σθεναρά την ελευθερία της έκφρασης, στάση που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον χειρισμό του έργου του κ. Γαβριήλ. Επιπλέον, ανασύρθηκαν παλαιότερες αντιπαραθέσεις, όπως η φερόμενη συνεχάρη του σε πρώην πρόεδρο για την απελευθέρωση ενός ατόμου που περιγράφηκε ως "παιδεραστής", γεγονός που θολώνει περαιτέρω την εικόνα της κρίσης του και των πολιτικών του πεποιθήσεων.
Ο κ. Γαβριήλ, μέσω του κολάζ του, φάνηκε να προσφέρει στο ΕΛΑΜ μια έτοιμη πλατφόρμα για την προώθηση της γνωστής του ρητορικής. Η ειρωνεία, όπως επισημαίνουν οι επικριτές, έγκειται στο γεγονός ότι αντί να αναγνωρίσει τον καλλιτέχνη για αυτό το απρόσμενο "πολιτικό θέατρο", το ΕΛΑΜ, και συγκεκριμένα η ηγεσία του, κατηγορείται ότι δεν εκμεταλλεύτηκε πλήρως την ευκαιρία. Θα έπρεπε, σύμφωνα με την κριτική, να είχε εκφράσει ευγνωμοσύνη στον κ. Γαβριήλ, θεωρώντας τον όχι εχθρό, αλλά κάποιον που έδωσε στο ΕΛΑΜ την ευκαιρία να αναλάβει τον ρόλο του "προστάτη".
Η όλη υπόθεση υπογραμμίζει μια πολιτική κουλτούρα που, τουλάχιστον σε ορισμένες φατρίες, δίνει προτεραιότητα στο άμεσο κομματικό όφελος έναντι της σύνθετης κατανόησης ή ακόμη και ενός στοιχειώδους χιούμορ. Η αδυναμία της ηγεσίας του ΕΛΑΜ να εκτιμήσει την πολυπλοκότητα της συμβολής του κ. Γαβριήλ, και να την προσεγγίσει μέσα από το πρίσμα της καλλιτεχνικής ερμηνείας αντί της πολιτικής σκοπιμότητας, παρουσιάζεται ως σοβαρό ατόπημα. Το περιστατικό αυτό υπενθυμίζει την αλληλεπίδραση τέχνης, δημόσιου διαλόγου και των απρόβλεπτων ρευμάτων της κυπριακής πολιτικής.