Η παγκόσμια οικονομική σκηνή χαρακτηρίζεται από μια αξιοσημείωτη απόκλιση, καθώς το αμερικανικό δολάριο αντιμετωπίζει αναταράξεις εξαιτίας ενός ετερόκλητου συνόλου οικονομικών δεικτών, ενώ το ευρώ συνεχίζει την πτωτική του πορεία. Αυτή η αναπροσαρμογή τροφοδοτείται από αντικρουόμενες νομισματικές πολιτικές των μεγάλων κεντρικών τραπεζών, καθώς και από εγχώριες οικονομικές εξελίξεις σε βασικές παγκόσμιες οικονομίες, διαμορφώνοντας ένα περίπλοκο τοπίο για επενδυτές και φορείς χάραξης πολιτικής.
Στην Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) επέλεξε πρόσφατα να διατηρήσει το βασικό επιτόκιο στο 2%, μια απόφαση που συνοδεύτηκε από την απουσία σαφούς καθοδήγησης σχετικά με τη μελλοντική πορεία της νομισματικής πολιτικής. Η απροθυμία της προέδρου της ΕΚΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, να προσφέρει ένα οριστικό μονοπάτι επιτοκίων έχει συμβάλει εμφανώς στις πρόσφατες δυσκολίες του ευρώ, με το κοινό νόμισμα να επεκτείνει τις απώλειες έναντι του δολαρίου για τέταρτη συνεχή ημέρα. Αυτή η επιφυλακτική προσέγγιση από την ΕΚΤ έρχεται παρά την αναθεώρηση προς τα πάνω της πρόβλεψης για την οικονομική ανάπτυξη, προβλέποντας 1,4% ανάπτυξη για το 2025 και 1,2% για το 2026. Ωστόσο, αυτή η αισιοδοξία μετριάζεται από ανησυχητικά εγχώρια δεδομένα. Η γερμανική έρευνα GfK για την καταναλωτική εμπιστοσύνη κατέρρευσε στο -26,9 τον Ιανουάριο, μια έντονη επιδείνωση από το -23,4 του προηγούμενου μήνα, σηματοδοτώντας μειωμένη όρεξη για δαπάνες. Επιπλέον, ο πληθωρισμός στις πύλες των γερμανικών εργοστασίων, όπως μετράται από τον Δείκτη Τιμών Παραγωγού, έδειξε σημάδια στασιμότητας, συρρικνούμενος με ετήσιο ρυθμό 2,3% τον Νοέμβριο, υποδηλώνοντας επίμονες αποπληθωριστικές πιέσεις σε βιομηχανικό επίπεδο. Προσθέτοντας στα εμπόδια της Ευρωζώνης, το γαλλικό κοινοβούλιο αντιμετωπίζει ένα δημοσιονομικό πισωγύρισμα, απαιτώντας ειδικό νόμο αναδιάρθρωσης για την έγκριση του προϋπολογισμού του τέλους του έτους, μια εξέλιξη που θεωρείται ως τροχοπέδη για τις προοπτικές του ευρώ.
Απέναντι από τον Ατλαντικό, οι Ηνωμένες Πολιτείες παρουσίασαν μια πιο σύνθετη οικονομική αφήγηση. Ενώ η τελευταία έκθεση για την αγορά εργασίας των ΗΠΑ για τον Νοέμβριο αποκάλυψε μια αποδυνάμωση, με τις προσλήψεις εκτός γεωργίας να ανέρχονται σε 64.000, υπερβαίνοντας τις προσδοκίες των 50.000, αλλά συνοδευόμενες από αύξηση του ποσοστού ανεργίας στο 4,6% από 4,4%, η συνολική εικόνα του πληθωρισμού προσέφερε κάποια ανακούφιση. Ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ) για τον Νοέμβριο έδειξε μια ευπρόσδεκτη επιβράδυνση του ετήσιου πληθωρισμού, μειούμενος στο 2,7% από 3,0% τον Σεπτέμβριο. Ωστόσο, επικρατεί η επιφυλακτικότητα, με αναγνωρίσεις πιθανών περιορισμών στη συλλογή δεδομένων που επηρεάζουν την ακρίβεια αυτών των στοιχείων. Συμπληρώνοντας τα μικτά σήματα, οι λιανικές πωλήσεις στις ΗΠΑ παρέμειναν στάσιμες στο 0% τον Οκτώβριο, αν και μια αξιοσημείωτη αύξηση στις πωλήσεις της "ομάδας ελέγχου" υποδηλώνει υποκείμενη ανθεκτικότητα στις καταναλωτικές δαπάνες.
Οι πρόσφατες ενέργειες και δηλώσεις της Federal Reserve τροφοδότησαν περαιτέρω τις εικασίες της αγοράς. Μετά από μια περίοδο σηματοδότησης ενός πιθανού κύκλου χαλάρωσης, η Fed ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα μια μέτρια μείωση επιτοκίων κατά 25 μονάδες βάσης, φέρνοντας το εύρος-στόχο για τα επιτόκια στο 3,50-3,75%. Τα σχόλια του προέδρου της Fed, Τζερόμ Πάουελ, που αναγνώρισαν την αποδυνάμωση της αγοράς εργασίας ως δικαιολογία για αυτή την κίνηση, υπογράμμισαν τον κεντρικό ρόλο των δεδομένων απασχόλησης στη διαμόρφωση των αποφάσεων νομισματικής πολιτικής. Ωστόσο, υπάρχει ένα αισθητό χάσμα μεταξύ της Διάσκεψης Οικονομικών Προβλέψεων (SEP) της ίδιας της Fed, η οποία αναμένει μόνο μία μείωση επιτοκίων, και των προσδοκιών της αγοράς, όπου οι traders τιμολογούν όλο και περισσότερο πολλαπλές μειώσεις, ειδικά αν τα μελλοντικά δεδομένα απασχόλησης συνεχίσουν να υποδεικνύουν αδυναμία. Για παράδειγμα, μια υποτονική έκθεση για την απασχόληση τον Μάρτιο θα μπορούσε να αυξήσει τα στοιχήματα για μειώσεις επιτοκίων από τη Fed, με μια μείωση 25 μονάδων βάσης να τιμολογείται πλήρως για τον Απρίλιο. Προσθέτοντας ένα επίπεδο πολυπλοκότητας, ορισμένοι οικονομολόγοι της Fed προτείνουν ότι οι μηνιαίοι αριθμοί προσλήψεων μπορεί να είναι υπερεκτιμημένοι έως και 60.000, δυνητικά αλλοιώνοντας την αφήγηση της αγοράς εργασίας.
Εν τω μεταξύ, η Τράπεζα της Αγγλίας (BoE) βρίσκεται επίσης στο χείλος πιθανών προσαρμογών πολιτικής. Μετά από μια οριακή ψηφοφορία 5-4 στη συνεδρίαση του Νοεμβρίου για διατήρηση του Bank Rate στο 4,00%, οι προσδοκίες για μελλοντική μείωση αυξάνονται. Οι περισσότεροι αναλυτές αναμένουν ότι η BoE θα μειώσει σύντομα το βασικό της επιτόκιο από 4% σε 3,75%, με τους traders να έχουν ήδη τιμολογήσει περίπου 60 μονάδες βάσης χαλάρωσης για το 2026 στο Ηνωμένο Βασίλειο, σηματοδοτώντας ισχυρή πιθανότητα επικείμενης μείωσης επιτοκίων. Αυτή η απόκλιση στις στρατηγικές των κεντρικών τραπεζών – με την ΕΚΤ να παραμένει σταθερή, τη Fed να σηματοδοτεί μια αλλαγή, και τη BoE να είναι έτοιμη για μειώσεις – δημιουργεί σημαντική αναταραχή στις αγορές συναλλάγματος, με το αμερικανικό δολάριο να αντιμετωπίζει πίεση από την αποδυνάμωση των εγχώριων δεδομένων, ενώ το ευρώ παλεύει με επίμονες οικονομικές ανησυχίες στην Ευρωζώνη.