Σε μια κίνηση που προκάλεσε άμεση αναταραχή, η Διεθνής Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (FIFA) απένειμε το εναρκτήριο **Βραβείο Ειρήνης** στον πρώην πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ. Η τελετή, η οποία πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της κρίσιμης κλήρωσης για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 στην Ουάσινγκτον, σηματοδοτεί μια **προκλητική ανάμειξη** του αθλητισμού με τη γεωπολιτική, πυροδοτώντας έντονες αντιδράσεις και εγείροντας σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την κατεύθυνση της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής αρχής.
Ο πρόεδρος της FIFA, Τζάνι Ινφαντίνο, απένειμε το βραβείο – ένα τρόπαιο, μετάλλιο και πιστοποιητικό – στο John F. Kennedy Center for the Performing Arts, **λίγα μόλις μέτρα από τον Λευκό Οίκο**. Στην αιτιολόγησή του, ο Ινφαντίνο τόνισε τις «Συμφωνίες του Αβραάμ», οι οποίες υπεγράφησαν υπό την προεδρία του Τραμπ και οδήγησαν στην ομαλοποίηση των σχέσεων του Ισραήλ με πολλές αραβικές χώρες, ως το πρωταρχικό επίτευγμα. «Αυτό είναι το δικό σας βραβείο, αυτό είναι το βραβείο ειρήνης σας», δήλωσε ο Ινφαντίνο. Ο Τραμπ, φανερά ευχαριστημένος, το αποδέχτηκε, χαρακτηρίζοντάς το ως «**μια από τις μεγαλύτερες τιμές της ζωής μου**».
Η εκδήλωση, ωστόσο, δεν τοποθετήθηκε εκεί τυχαία. Έλαβε χώρα παρουσία των ηγετών των τριών διοργανωτριών χωρών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026 (ΗΠΑ, Καναδάς, Μεξικό), σε μια στιγμή που ο ίδιος ο Τραμπ **εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία** για να προβάλει τις – κατά τους ισχυρισμούς του – ρεκόρ πωλήσεις εισιτηρίων. Έτσι, μια αθλητική τελετουργία μετατράπηκε σε ένα καθαρά πολιτικό σκηνικό.
Η απόφαση της FIFA προκάλεσε **άμεσο πλήγμα**. Κριτικοί από τον χώρο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διεθνείς οργανισμοί την καταδίκασαν ακαριαία. Ο Κρεγκ Μόκιμπερ, πρώην ανώτερος αξιωματούχος του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την αποκάλεσε «πραγματικά επονείδιστη εξέλιξη». Το βασικό επιχείρημα είναι ότι η FIFA, η οποία για δεκαετίες **έπαιζε με την αξιοπρέπεια της ουδετερότητας** μεταξύ πολιτικής και αθλητισμού, τώρα απλώς την πέταξε στα σκουπίδια. Η τιμή προς έναν από τους πιο **διχαστικούς και αμφιλεγόμενους** πολιτικούς παγκοσμίως μοιάζει με μια ελκυστική προσέγγιση προς έναν άνθρωπο που ενδέχεται να επιστρέψει στην εξουσία ακριβώς κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη Βόρεια Αμερική.
Ευρύτερα, αυτή η κίνηση φαίνεται να **ανοίγει μια νέα πύλη** για την ποδοσφαιρική ομοσπονδία. Εγκαταλείπει την επίσημη ουδετερότητα και ευθυγραμμίζεται ανοιχτά με συγκεκριμένες πολιτικές αφηγήσεις. Το ερώτημα που παραμένει αναπάντητο είναι **ποιος ο λόγος**; Πρόκειται για μια αφελής πράξη «ειρηνοποιίας» ή για έναν υπολογισμό για μελλοντικές ευνοϊκές κινήσεις; Ό,τι κι αν είναι, το βραβείο στον Τραμπ δεν τιμά τόσο τον ίδιο, όσο **εκθέτει την FIFA**. Αποκαλύπτει μια ομοσπονδία που, αντί να ενώνει μέσω του αθλήματος, επιλέγει να παίξει με τις διασπάσεις του πραγματικού κόσμου. Και αυτό, για το «όμορφο παιχνίδι», μπορεί να έχει **πικρούς αγωνιστικούς καρπούς**.