Για πολλά χρόνια, ο διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision παρουσιάζονταν ως ένα χαρούμενο φεστιβάλ μουσικής και πολιτισμού, πέρα από τα σύνορα και την πολιτική. Φέτος όμως, ο διαγωνισμός βρίσκεται στην πιο σοβαρή κρίση στην ιστορία του. Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU) να συμπεριλάβει το Ισραήλ στον διαγωνισμό του 2026 προκάλεσε έντονη αντίδραση. Τουλάχιστον τέσσερις χώρες αποχώρησαν για να διαμαρτυρηθούν.
Η κρίση ξεκίνησε μετά από μια δύσκολη συνεδρίαση της EBU. Οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς πολλών χωρών ζήτησαν μια μυστική ψηφοφορία για να αποκλείσουν το Ισραήλ, λόγω της κατάστασης στη Γάζα. Η EBU αρνήθηκε να κάνει αυτή τη ψηφοφορία. Αντίθετα, δημιούργησε νέους κανόνες κατά των «στοιχειωμένων» ψηφοφοριών, αλλά ταυτόχρονα επιβεβαίωσε τη συμμετοχή του Ισραήλ. Πολλοί είδαν σε αυτό μια προσπάθεια να προστατευτεί η χώρα.
Η αντίδραση ήταν άμεση. Οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς της Ισπανίας, της Ιρλανδίας, της Ολλανδίας και της Σλοβενίας δήλωσαν ότι δεν θα συμμετάσχουν το 2026. Οι δηλώσεις τους έδειξαν δυσπιστία απέναντι στον ίδιο τον διαγωνισμό. Η απόσυρση της Ισπανίας, μιας σημαντικής χώρας οικονομικά, είναι ένα μεγάλο πλήγμα για την Eurovision.
Οι απόψεις χωρίζονται. Ο πρόεδρος του Ισραήλ δήλωσε ότι η απόφαση της EBU είναι «νίκη των βασικών αξιών» του διαγωνισμού. Από την άλλη πλευρά, η ιρλανδική τηλεόραση είπε ότι η συμμετοχή της θα ήταν «ανήθικη» λόγω των γεγονότων στη Γάζα.
Τα συμπεράσματα είναι σοβαρά. Η EBU κράτησε την αρχή ότι δεν αποκλείει χώρες για πολιτικούς λόγους, αλλά το κόστος ήταν μεγάλο. Η απουσία πολλών χωρών θα αλλάξει σίγουρα τη φύση του διαγωνισμού. Το γεγονός δημιούργησε ένα επικίνδυνο παράδειγμα, όπου οι διεθνείς συγκρούσεις επηρεάζουν τη συμμετοχή.
Η Eurovision βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Για το 2026, η EBU δεν έχει μόνο οικονομικό πρόβλημα, αλλά και μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης. Το μεγάλο ερώτημα είναι αν μπορεί πλέον να θεωρείται ένα πραγματικά ενωτικό πανευρωπαϊκό φεστιβάλ.