Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ έφυγε από τον Λίβανο μετά από τρεις ημέρες επίσκεψη. Η χώρα είναι βαθιά πληγωμένη και χρειάζεται παρηγοριά και δικαιοσύνη. Η αναχώρησή του από τη Βηρυτό σηματοδοτήθηκε από μια μεγάλη λειτουργία στο λιμάνι και μια σιωπηλή προσευχή στο σημείο της τραγικής έκρηξης πριν πέντε χρόνια. Η επίσκεψη, που είχε ως στόχο να φέρει χαρά και ειρήνη, έγινε ένας άμεσος διάλογος με τον πόνο ενός έθνους που υποφέρει.
Στο σημείο της έκρηξης, ο Πάπας στάθηκε σε σιωπηλή προσευχή μπροστά στα ερείπια. Η εικόνα ήταν πολύ δυνατή: η λευκή του στολή αντίθετα με το γκρίζο σκυρόδεμα. Στη συνέχεια, συναντήθηκε ιδιωτικά με οικογένειες θυμάτων, όπως της Σεσίλ Ρουκόζ. «Ξέρουμε ότι μιλάει για δικαιοσύνη και τη χρειαζόμαστε», είπε η κυρία Ρουκόζ. Πέντε χρόνια μετά, κανείς δεν έχει πληρώσει για τους εκατοντάδες νεκρούς. Η έρευνα προχωράει πολύ αργά, επειδή εμποδίζεται από πολιτικές παρεμβάσεις και νομικά προνόμια, κάτι που είναι συνηθισμένο στον Λίβανο.
Στην ομιλία του μπροστά σε χιλιάδες πιστούς, ο Πάπας μίλησε ειλικρινά. Ανέφερε τις βαθιές πληγές μιας χώρας που περνάει μεγάλη οικονομική κρίση, όπου οι περισσότεροι άνθρωποι είναι φτωχοί και η πολιτική ηγεσία έχει χάσει την εμπιστοσύνη του λαού. «Λίβανε, σήκω. Γίνε πάλι χώρα δικαιοσύνης και αδελφοσύνης», είπε. Οι λέξεις του, που έδιναν και παρηγοριά και κάνανε κοινωνική κριτική, βρήκαν απήχηση σε έναν λαό που θέλει ηθική καθοδήγηση.
Οι ειδικοί λένε ότι η επίσκεψη είχε μεγάλη συμβολική σημασία. Για λίγες ώρες, μια χώρα που είναι διαιρεμένη βρήκε έναν κοινό στόχο. Η μαζική συμμετοχή στη λειτουργία έδειξε την επιθυμία για ελπίδα. Η ξεκάθαρη αναφορά του Πάπα στη δικαιοσύνη για το λιμάνι δυναμώνει τις διεθνείς πιέσεις για μια σοβαρή έρευνα, κάτι που απειλεί την κουλτούρα της ατιμωρησίας.
Τώρα που έφυγε ο Πάπας, ο Λίβανος επιστρέφει στα προβλήματά του. Η επίσκεψή του ήταν σαν ένας καθρέφτης που έδειξε δύο πραγματικά: την ισχυρή πίστη και την ανθεκτικότητα του λαού, αλλά και την πλήρη αποτυχία των θεσμών της χώρας. Η δικαιοσύνη για τις οικογένειες των θυμάτων δεν είναι πια απλώς μια απαίτηση. Είναι, όπως είπε και ο ίδιος ο Πάπας, το πιο σημαντικό βήμα για μια πραγματική αναγέννηση αυτής της ταλαιπωρημένης χώρας. Το μεγάλο ερώτημα που παραμένει είναι ποιος θα έχει το θάρρος να το κάνει αυτό το βήμα.