Ο πρώην πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, επανέρχεται δυναμικά στο διεθνές προσκήνιο, όχι μόνο με την επικείμενη προεκλογική του εκστρατεία, αλλά και με παρεμβάσεις που αναδιατάσσουν γεωπολιτικές ισορροπίες σε δύο καίρια σημεία του πλανήτη: τον Ινδικό Ωκεανό και τη Μέση Ανατολή.
Η πρόσφατη αντίδρασή του στη συμφωνία Ηνωμένου Βασιλείου-Μαυρίκιου για τα νησιά Τσάγκος, η οποία παραχωρεί κυριαρχία στον Μαυρίκιο διατηρώντας ταυτόχρονα μακροχρόνια μίσθωση στη στρατηγικής σημασίας βάση της Ντιέγκο Γκαρσία, προκάλεσε αίσθηση. Ο Τραμπ, με την χαρακτηριστική του αμεσότητα, χαρακτήρισε την κίνηση αυτή ως «απαράδεκτη» και «προσβολή» για τον «Μεγάλο μας Σύμμαχο», δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι «αυτή η γη δεν πρέπει να αφαιρεθεί από το Ηνωμένο Βασίλειο». Η παρέμβασή του, λίγο πριν από προγραμματισμένες συνομιλίες Ουάσινγκτον-Πορτ Λουί, ρίχνει βαριά σκιά σε μια συμφωνία που θεωρείται ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια του Ηνωμένου Βασιλείου και των συμμάχων του.
Παράλληλα, η Ουάσινγκτον, υπό την καθοδήγηση του ίδιου πρώην προέδρου, δείχνει να στηρίζει ενεργά ένα φιλόδοξο σχέδιο για τη δημιουργία μιας μεγάλης στρατιωτικής εγκατάστασης στη Γάζα. Αυτό το εγχείρημα, που εντάσσεται στο πλαίσιο μιας «Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης» (ISF), στοχεύει στην διακυβέρνηση της περιοχής, την ασφάλεια των συνόρων, την προώθηση της ειρήνης και την προστασία των αμάχων. Η πρωτοβουλία φαίνεται να προέρχεται από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με την ίδρυση του «Συμβουλίου Ειρήνης», στο οποίο προεδρεύει ο Τραμπ και συντονίζει ο γαμπρός του, Τζάρεντ Κούσνερ.
Η προτεινόμενη βάση, έκτασης περίπου 350 στρεμμάτων, περιλαμβάνει οχυρωμένες περιμέτρους, πύργους παρατήρησης και αποθηκευτικούς χώρους. Η Ινδονησία έχει ήδη εκδηλώσει την πρόθεσή της να συνεισφέρει με 8.000 στρατιώτες, γεγονός που υπογραμμίζει την πιθανότητα ευρείας διεθνούς συμμετοχής. Ωστόσο, το εγχείρημα έχει εγείρει ανησυχίες, με νομικούς να χαρακτηρίζουν το «Συμβούλιο Ειρήνης» ως «νομική φαντασίωση» που εξυπηρετεί αμερικανικά συμφέροντα, ενώ οι κανόνες εμπλοκής παραμένουν ασαφείς.
Οι δύο αυτές, φαινομενικά ασύνδετες, παρεμβάσεις του Τραμπ αποκαλύπτουν μια συνεπή στρατηγική. Στην περίπτωση των Τσάγκος, η παρέμβασή του μπορεί να ενθαρρύνει περαιτέρω αμφισβητήσεις στην κυριαρχία του Ηνωμένου Βασιλείου. Στη Γάζα, η δημιουργία μιας αμερικανο-εποπτευόμενης στρατιωτικής υποδομής εγείρει ερωτήματα για την περιφερειακή ισχύ και τις μακροπρόθεσμες προοπτικές στα παλαιστινιακά εδάφη. Καθώς οι εξελίξεις αυτές ξεδιπλώνονται, ο κόσμος παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα πώς οι δυναμικές αυτές πρωτοβουλίες, οδηγούμενες από έναν πρώην πρόεδρο με ιδιαίτερη προτίμηση στη διαταρακτική διπλωματία, θα διαμορφώσουν τη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα.