Καθώς η Κύπρος προετοιμάζεται για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές του προσεχούς Μαΐου, ένα αισθητό ρεύμα ανησυχίας διαπερνά το πολιτικό σκηνικό της χώρας. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, σαν ένας καθρέφτης της κοινής γνώμης, αντικατοπτρίζουν την πιθανότητα μιας εξαιρετικά κατακερματισμένης Βουλής. Αυτή η εξέλιξη εγείρει τον υπαρκτό κίνδυνο παρατεταμένης πολιτικής αστάθειας, θέτοντας σε δοκιμασία τη σταθερότητα του νησιού.
Η επικρατούσα τάση, όπως αυτή αποτυπώνεται στις έγκυρες δημοσκοπήσεις, δείχνει ένα κοινοβούλιο χωρίς σαφή πλειοψηφία. Αυτό αυξάνει την πιθανότητα η Κύπρος να βρεθεί σε μια περίοδο μακροχρόνιας κυβερνητικής παράλυσης. Επιπλέον, αναμένονται απρόβλεπτοι πολιτικοί ελιγμοί, που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη λήψη αποφάσεων.
Οι πρόσφατες εκλογικές προβολές, προσεκτικά συγκεντρωμένες από έγκριτες εταιρείες δημοσκοπήσεων, σκιαγραφούν μια σταθερή εικόνα μιας βαθιά διαιρεμένης πολιτικής σκηνής. Τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα την προηγούμενη εβδομάδα δείχνουν ξεκάθαρα ότι ούτε το ΔΗ.ΣΥ. ούτε το ΑΚΕΛ, τα δύο μεγάλα κόμματα, είναι σε θέση να εξασφαλίσουν μια άνετη επικράτηση. Αντιθέτως, οι δημοσκοπήσεις προβλέπουν μια αξιοσημείωτη παρουσία μικρότερων κομμάτων.
Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η άνοδος του ΕΛΑΜ, αλλά και η εμφάνιση αναδυόμενων δυνάμεων. Αυτές περιλαμβάνουν το κόμμα «Αλ.Ε.Μ.Α.» του Οδυσσέα Μιχαηλίδη και την «Δημοκρατική Κίνηση». Αυτή η διάχυση της πολιτικής στήριξης σε πολλαπλές οντότητες είναι ο κύριος μοχλός πίσω από τις ανησυχίες για μια κατακερματισμένη Βουλή.
Οι συνέπειες ενός τέτοιου σεναρίου είναι εκτεταμένες και δυνητικά αποσταθεροποιητικές. Αυτό αφορά ένα έθνος που, πρόσφατα, έχει διαχειριστεί σημαντικές οικονομικές προκλήσεις. Επιπλέον, συνεχίζει να παλεύει με το άλυτο Κυπριακό πρόβλημα. Ένα νομοθετικό σώμα χωρίς συνεκτική πλειοψηφία είναι εγγενώς προδιατεθειμένο σε αδιέξοδα. Αυτό καθιστά την οικοδόμηση συναίνεσης, απαραίτητη για αποτελεσματική διακυβέρνηση, ένα ηράκλειο έργο.
Αναλυτές προειδοποιούν ότι η απουσία σαφούς εντολής θα μπορούσε να καταστήσει τη Βουλή δυσλειτουργική. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει την ενδεχομένως σε έναν αταίριαστο, de facto, εκτελεστικό ρόλο. Μια τέτοια κατάσταση θα μπορούσε να οδηγήσει σε εξουθενωτική αδυναμία αντιμετώπισης κρίσιμων εθνικών ζητημάτων. Επίσης, θα μπορούσε να καλλιεργήσει ένα περιβάλλον πολιτικού χάους.
Εσωτερικές δημοσκοπήσεις κομμάτων, που διεξήχθησαν την ίδια περίοδο, έχουν επιβεβαιώσει αυτές τις εξωτερικές εκτιμήσεις. Τα κεντρικά γραφεία του ΔΗ.ΣΥ., για παράδειγμα, έχουν λάβει δεδομένα που ευθυγραμμίζονται με την ευρύτερη τάση κατακερματισμού. Παρόλο που οι συγκεκριμένοι αριθμοί παρουσιάζουν μικρές διαφορές, το γενικό μήνυμα παραμένει αδιαμφισβήτητο. Κανένα κόμμα δεν αναμένεται να διαθέτει επαρκή εξουσία για να κατευθύνει μονομερώς την ατζέντα. Η άνοδος του ΕΛΑΜ, που σταθερά δημοσκοπείται σε διψήφια ποσοστά, περιπλέκει περαιτέρω τις πιθανότητες σχηματισμού συνασπισμών.
Η προβλεπόμενη δυσκολία στην προώθηση του διαλόγου, της συνεργασίας και του συμβιβασμού σε κρίσιμα θέματα πολιτικής θα μπορούσε να παραλύσει την ικανότητα του κράτους να λειτουργεί αποτελεσματικά. Σε ένα χειρότερο σενάριο, αυτό το νομοθετικό αδιέξοδο θα μπορούσε να επιβάλει την αναγκαστική διάλυση της Βουλής. Αυτό θα πυροδοτούσε έναν ακόμη γύρο εκλογών. Η προοπτική μιας τέτοιας επαναληπτικής εκλογικής διαδικασίας σε σύντομο χρονικό διάστημα θα επιδεινώσει αναμφίβολα την οικονομική αβεβαιότητα και την πολιτική ρευστότητα.
Ορισμένοι σχολιαστές φοβούνται ότι μια πιο ακραία κλιμάκωση της πολιτικής αστάθειας θα μπορούσε ακόμη και να επιταχύνει πρόωρες προεδρικές εκλογές. Αυτό θα αποσταθεροποιούσε περαιτέρω τη δομή διακυβέρνησης του έθνους. Για ένα μικρό νησιωτικό κράτος όπως η Κύπρος, που πρόσφατα αναδύθηκε από μια σοβαρή οικονομική ύφεση, μια τέτοια παρατεταμένη πολιτική αβεβαιότητα θα μπορούσε να έχει βαθιές και επιζήμιες επιπτώσεις. Η ικανότητα προσέλκυσης ξένων επενδύσεων, διατήρησης της οικονομικής σταθερότητας και προβολής μιας συνεκτικής εθνικής στρατηγικής θα μπορούσαν να διακυβευθούν. Οι επερχόμενες εκλογές, επομένως, αντιπροσωπεύουν κάτι περισσότερο από μια τυπική δημοκρατική άσκηση. Αποτελούν ένα κρίσιμο σημείο καμπής που θα καθορίσει την ικανότητα του νησιού να πλοηγηθεί στις μελλοντικές του προκλήσεις.