Σε μια εβδομάδα με έντονη διπλωματική δραστηριότητα, ο Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαίωσε ότι μίλησε στο τηλέφωνο με τον Νικολάς Μαδούρο, τον ηγέτη της Βενεζουέλας. Αυτή η κίνηση προκάλεσε έκπληξη, γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αναγνωρίζουν την κυβέρνησή του και υποστηρίζουν τον αντίπαλό του. Η συνομιλία αποκαλύφθηκε ενώ ο Τραμπ ταξίδευε με το προεδρικό αεροπλάνο, λίγο μετά από σημαντικές συναντήσεις με Ουκρανούς αξιωματούχους για τον πόλεμο με τη Ρωσία.
Η επικοινωνία με τον Μαδούρο φαίνεται να έρχεται σε αντίθεση με την επίσημη πολιτική των ΗΠΑ. Η χώρα έχει επιβάλει σοβαρές κυρώσεις στη Βενεζουέλα και έχει αναγνωρίσει τον Χουάν Γκουαϊδό ως νόμιμο πρόεδρο. Όταν ρωτήθηκε γι' αυτήν την κλήση, ο Τραμπ απάντησε απλά: «Η απάντηση είναι ναι», χωρίς άλλα σχόλια. Αυτό δημιουργεί πολλά ερωτήματα για τους διπλωμάτες και τους συμμάχους της Αμερικής σχετικά με τις πραγματικές προθέσεις του.
Ταυτόχρονα, οι συνομιλίες για την Ουκρανία δεν έφεραν κάποια σημαντική πρόοδο. Ωστόσο, ο Τραμπ δήλωσε αισιόδοξος ότι και οι δύο πλευρές θέλουν να βρουν λύση. Έκανε, όμως, μια σύνδεση που προκάλεσε ανησυχίες. Είπε ότι η διερεύνηση για διαφθορά στην Ουκρανία, η οποία οδήγησε στην απομάκρυνση ενός στενού συνεργάτη του Προέδρου Ζελένσκι, «βλάπτει» τις ειρηνευτικές προσπάθειες. Με αυτόν τον τρόπο, φαίνεται να συνδέει την εσωτερική πολιτική της Ουκρανίας με τις διεθνείς διαπραγματεύσεις.
Αυτά τα δύο γεγονότα δείχνουν έναν συγκεκριμένο τρόπο δράσης. Η προεδρία του Τραμπ δίνει μεγάλη σημασία στις προσωπικές επαφές μεταξύ των ηγετών, συχνά παρακάμπτοντας τις συμβατικές διπλωματικές διαδικασίες. Το ερώτημα είναι αν αυτή η στρατηγική μπορεί να δώσει καρπούς και να φέρει επαναστατικές συμφωνίες, ή αν δημιουργεί απλώς σύγχυση και αντιφάσεις στη διεθνή πολιτική σκηνή.