Στην καρδιά της Αφρικής, Αμερικανοί διπλωμάτες καλούνται πλέον να προβάλλουν με επιμονή τις γενναιόδωρες αμερικανικές δωρεές, σηματοδοτώντας μια σαφή πολιτική στροφή υπό την προεδρία Τραμπ. Αυτή η νέα κατεύθυνση, που απομακρύνεται από την παραδοσιακή βοήθεια υπέρ μιας πιο εμπορικά εστιασμένης προσέγγισης, έχει προκαλέσει σημαντικές αντιδράσεις. Η εσωτερική εγκύκλιος, που απεστάλη από τον Νικ Τσέκερ, επικεφαλής του Γραφείου Αφρικανικών Υποθέσεων, έχει επικριθεί ως υποτίμηση της στρατηγικής σημασίας της Αφρικής.
Ο κ. Τσέκερ, με υπόβαθρο στην CIA, ζήτησε από το προσωπικό του να "αναδεικνύει απροκάλυπτα και επιθετικά" την αμερικανική "γενναιοδωρία" στις αφρικανικές κυβερνήσεις. Η εγκύκλιος, που εστάλη τον Ιανουάριο, αναφέρει ρητά ότι δεν είναι αγένεια να υπενθυμίζεται η αμερικανική βοήθεια για την αντιμετώπιση του HIV/AIDS ή την ανακούφιση από την πείνα. Αυτή η οδηγία έρχεται σε μια περίοδο αναθεώρησης της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής για την Αφρική, όπως αυτή σκιαγραφείται στην εθνική στρατηγική ασφαλείας, η οποία χαρακτηρίζει την ήπειρο ως "περιφερειακό" θέατρο αμερικανικών συμφερόντων.
Η βασική λογική πίσω από αυτή την επικοινωνιακή τακτική, όπως προκύπτει από τη διαρρεύσασα αλληλογραφία, είναι η αντιμετώπιση της "ψευδούς αφήγησης" ότι οι ΗΠΑ δεν είναι ο μεγαλύτερος δωρητής. Στόχος είναι η διασφάλιση ότι η αμερικανική βοήθεια μπορεί να αξιοποιηθεί πιο αποτελεσματικά για την προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων. Η διοίκηση δίνει προτεραιότητα στις σχέσεις με χώρες που δεσμεύονται να ανοίξουν τις αγορές τους στα αμερικανικά αγαθά και υπηρεσίες, θεωρώντας την Αφρική ως "περιορισμένο, έμμεσο και σε μεγάλο βαθμό αρνητικό" θέατρο συμφερόντων.
Η νέα εθνική στρατηγική ασφαλείας ευνοεί ρητά συμμαχίες με "ικανούς, αξιόπιστους εταίρους" που δεσμεύονται να διευρύνουν τις εμπορικές τους σχέσεις με τις ΗΠΑ. Η εγκύκλιος του κ. Τσέκερ εστιάζει σε τομείς όπως η "ανάπτυξη κρίσιμων ορυκτών και ο ενεργειακός τομέας" ως πρωταρχικές ευκαιρίες για αύξηση των αμερικανικών επενδύσεων. Επιπλέον, προτείνεται η διευκόλυνση "διαπραγματευτικών διευθετήσεων σε συνεχιζόμενες συγκρούσεις" ως ένα ακόμη μονοπάτι για εποικοδομητική εμπλοκή.
Ωστόσο, η οδηγία έχει δεχθεί σφοδρή κριτική. Η περιγραφή των αμερικανικών συμφερόντων στην Αφρική και η έμφαση στην υπενθύμιση της εξάρτησης από την αμερικανική βοήθεια έχουν χαρακτηριστεί ως "ρατσιστικές" από κάποιους εντός του Γραφείου Αφρικανικών Υποθέσεων. Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι αυτή η προσέγγιση κινδυνεύει να αποξενώσει πιθανούς εταίρους και να υπονομεύσει τους μακροπρόθεσμους στόχους οικοδόμησης γνήσιας συνεργασίας. Η πολιτική αυτή στροφή σηματοδοτεί μια θεμελιώδη επανατοποθέτηση των σχέσεων ΗΠΑ-Αφρικής, κινούμενη προς μια πιο οικονομικά καθοδηγούμενη και στρατηγικά ευθυγραμμισμένη συνεργασία.